Кіріспе

Неміс классикалық археологы Хайнц Кэхлер (21 қаңтар 1905, Тетенбюльль, Германия – 9 қаңтар 1974, Кельн, Германия) – ежелгі өнер тарихшысы және археолог. Хайнц Кэхлер Фрайбург университетінде (Брайсгау) классикалық археология және өнер тарихын оқыды. Ол Ханс Драгендорфтың (1870–1941) басшылығымен оқып, 1929 жылы диссертациясын қорғады. Немец археологиялық институтынан саяхат стипендиясын алғаннан кейін, Кэхлер 1930–1931 жылдары Франция, Испания, Грекия, Рим және Кіші Азияға саяхат жасады. Ол Германияға оралып, Берлиндегі Пергамон мұражайында жұмыс істеді (1936–1937). Содан кейін Мюнхен университетінде Эрнст Бушхордың археологиялық семинарында (1937–1941) және оның қалыптар мұражайында ассистент болып жұмыс істеді. Оның Ұлы Пергам алтарының мүсінтас өнеріне арналған маңызды зерттеуі 1942 жылы жарық көрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс армиясында қызмет етіп жүргенде 1943 жылы профессорлық диссертациясын аяқтады. Соғыстан кейін 1950 жылы Тиволидегі Адриан вилласы туралы зерттемесі жарияланды. 1953–1960 жылдары Саарбрюкен университетінде классикалық археология профессоры болып тағайындалды. Римдегі Константин аркасы (1953) және Праенестедегі Фортуна Примигения храмы (1958) жұмыстары Саарбрюкенде аяқталды. Жаку Моромен бірлесіп Monumenta Artis Romanae басылымдар сериясын құрды және Prima Porta-дан Август мүсініне арналған томды жеке жазды (1959). 1960 жылы Андреас Рампфтың орнын Кельн университетінің Классикалық археология институтында басты. Ол 1973 жылға дейін онда сабақ берді. Кельнде ол өзінің маңызды еңбегі «Rom und sein Imperium» (1962) атты кітабын жазды, ол 1963 жылы ағылшын тіліне аударылып, римдік өнер бойынша кеңінен қолданылатын оқулыққа айналды. 1968 жылы «Monumenta Artis Romanae» кітап сериясының екінші томы «Gemma Augustea» тақырыбында жарық көрді. Оның көптеген шәкірттерінің арасында римдік өнер тарихшысы Герхард Копель де болды.

Жарияланымдар

Пергамонның үлкен фризі. Мюнхен, 1942 ж., «Пергамонның үлкен фризі: өнер тарихы және Пергамон тарихы бойынша зерттеулер» деп жарияланды. Берлинде басылып шыққан, Gebr. Mann, 1948 ж. Рим және оның империясы. Баден-Баден: Holle, 1962 ж. [Ағылшын тіліндегі басылымы, «Рим өнері және оның империясы». Нью-Йорк: Crown, 1963 ж.]. Примапортадағы Август мүсіні. Monumenta artis Romanae 1. Кёльн: M. DuMont Schauberg, 1959 ж. Дельфидегі Эмилиус Паулус ескерткішінің фризі. Monumenta artis Romanae 5. Берлин: Mann, 1965 ж. Ерте шіркеу: культ және культ алаңы. Берлин: Mann, 1972 ж. Грек метаоптық суреті. Мюнхен: Besher F. Bruckmann, 1949 ж. Грек ғибадатханасы: мәні мен бейнесі. Берлин: G. Mann, 1964 ж. Адриан және Тиволи маңындағы вилласы. Берлин: Gebr. Mann, 1950 ж. Манго, Сирилмен бірге. Айя София. Берлин: G. Mann, 1967 ж. [Ағылшын тіліндегі басылымы, «Айя София». Нью-Йорк: Praeger, 1967 ж.]. Линдос. Цюрих: Raggi Verlag, 1971 ж. Пергамон. Берлин: Gebr. Mann, 1949 ж. Рейн аймағының римдік капителдері. Берлин: W. de Gruyter, 1939 ж. Аквилея соборындағы кейінгі антикалық құрылыстар және ерте христиан шіркеулері тарихындағы олардың орны. Саарбрюкен: Саарбрюкен университеті, 1957 ж. Флоренциядағы Боболи бағындағы триумф аркасының екі тұғыры. Берлин: Лейпциг, W. de Gruyter, 1936 ж. Константиннің қаптамалары. Тобельман, Фрицтің «Римдік қаптамалар» еңбегінің 2-томы. Хайдельберг: Carl Winter, 1953 ж. Войт, Людвиг және Бенгль, Ханспен бірге. «Римдік мұра: латын әдебиеті оқулығы». Мюнхен: Bayerischer Schulbuch Verlag, 1950 ж.