Кіріспе

Американдық банкир, өнер жинаушы (1861–1944)

Жюль Семон Баше (9 қараша 1861 – 24 наурыз 1944) – американдық банкир, өнер жинаушы және қайырымдылық жасаушы.

Ерте өмір

Жюль Баш Нью-Йорк қаласында еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Семон Бах [туғанда Бах есімді] Германияның Бавариясы, Нюрнберг қаласынан АҚШ-қа эмиграциялап, Нью-Йоркке қоныстанды, онда Semon Bache & Company шыны жасау фирмасын құрды.

Мансап

1881 жылы ол өзінің інісі құрған «Леопольд Кан & Co.» акциялық брокерлік фирмасында кассир болып жұмыс істей бастады. 1886 жылы ол кіші серіктес атанды, ал 1892 жылы бизнесті толық бақылауға алып, оны «J. S. Bache & Co.» деп атады. Жюль Баш компанияны АҚШ-тың ірі брокерлік үйлерінің біріне айналдырды, одан тек «Меррилл Линч» ғана басымдық танытты. Осының нәтижесінде ол зор байлыққа ие болды, өнерді қолдаушы және қайырымдылық жасаушы адамға айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жюль Баш Франциядағы американдық еріктілер қызметіне қаржылай көмек көрсетті, ал оның әйелі «Соғыс балаларының бесігі» қайырымдылық қорының құрметті казнашысы болды. Бұл қор Солтүстік Франция мен Бельгиядағы соғыстан зардап шеккен аналар мен балаларға азық-түлік, киім, отын және медициналық көмек көрсетуге арналған еді. 1920 жылғы президенттік сайлауда Баш Уоррен Г. Хардинг пен Кальвин Кулиджге дауыс берген сайлаушылардың бірі болды. Жюль Баш көптеген танымал корпорациялардың акционері болды және олардың директорлар кеңесіне кірді. Жеке меншігіндегі активтерінің ішінде Канаданың тау-кен компанияларындағы үлесі едәуір болды. Осы компаниялардағы оның үлесін Багам аралдарында тіркелген компаниясы арқылы ұстады, бұл оған АҚШ-тың жоғары жеке табыс салығынан заңды түрде қашуға мүмкіндік берді. Бұл факті 1930 жылдардағы Уолл-стрит құлауының себептерін зерттеген федералдық тергеулер кезінде көпшілік тарапынан сынға ұшырады. Алайда Баш жоғары салық салу экономикалық өсуге кедергі келтіреді деп сенді және «Бизнесті салықтың құлдығынан босату» атты кітапша жариялады. «Dome Mines Limited» компаниясының ірі акционері болған Баш 1919 жылдан 1942 жылға дейін компания президенті қызметін атқарды және қайтыс болған кезде директорлар кеңесінің төрағасы болды. 1923 жылы «Dillon, Read & Co.» брокерлік фирмасы «Dodge Brothers Automobile Company» компаниясын сатып алғаннан кейін, Жюль Баш «Chrysler Corporation» компаниясында маңызды үлес иеленді. Американдық театр мен Бродвейді қолдаушы Жюль Баш 1941 жылы Нью-Йорктегі Эсколиер клубының филиалын құруға көмектесті.

Жеке өмір және өлім

Баше 1892 жылғы 23 мамырда Флоренс Р. Шефтелге үйленді және олардың екі қызы болды. Жюль Баше 1944 жылы Флорида штатының Палм-Бич қаласында қайтыс етті және Нью-Йорк штатының Бронкс ауданындағы Вудлон зиратына жерленді. Оның мазары Филадағы Траянның киоскінің дәл көшірмесі. 1927 жылы оның қызы Кэтрин Баше Миллер Париждегі театр продюсері Гилберт Миллерге үйленді. Оның немересі Мюриэл Баше Ричардс генерал Джон Дж. Першингтің ұлы Фрэнсис Уоррен Першингке үйленді. Ол "Литературный дайджест" журналына сұхбат беріп, өзінің есімінің "Байч" деп айтылатынын, "айтч-ке ұйқас" екенін мәлімдеді. (Чарльз Эрл Фанк, "Аты қандай, өтінемін?", Фанк және Вагналлз, 1936 жыл.)

Көркем туындылар жинағы

Бизнес әлеміндегі жоғары беделінен басқа, Жюль Баше өзінің өнер жинаушылығымен де танымал болды, ол 1929 жылы Рафаэльге тиесілі "Джулиано де Медичидің" портреті сатып алынғанда көп көңіл бөлді. Ол көптеген басқа маңызды жұмыстарды, соның ішінде Рембрандт, Тициан (соның ішінде Баше Мадонна), Альбрехт Дюрер, Диего Веласкес, Жерар Дэвид, Джованни Беллини және Сандро Боттичелли сияқты басқа да еңбектерді сатып алады. 1937 жылы ол өзінің керемет өнер коллекциясын көпшілікке ашты, ал 1943 жылы ол кейбір шығармаларын Детройт өнер институтына сыйға тартты. Бач Метрополитен өнер мұражайының сәндік өнер бөліміне ірі иемденуші болды. 1944 жылы қайтыс болған кезде, оның сурет коллекциясының көп бөлігі, осы уақытқа дейін Жюль Баше қорына сыйға берілді, мұражайға берілді; оның 814 Fifth Avenue мекенжайындағы үйінен қалған өнер туындылары аукционға сатылды. суретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретшісуретсуретшісуретсуретсуретсуретшісуретшісуретсуретшісуретшісуретсуретшісуретсуретсуретшісуретсуретсуретсуретсусусусусусуретшісуретшісуретшісуретшісуретсуретсуретсусусусуретсуретшісуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсусуретсусусусуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсуретсу