Роберт Меллиш: Британ саяхатшысының өмірі мен саяси жолы
Bob Mellish
Роберт Меллиш – британдық саяхатшы, 36 жыл Лейборист партиясының депутаты болған. Партия бас жәрменшісі қызметін атқарды, кейін партиядан шықты. Өмірлік пэр атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Джозеф Меллиш, Барон Меллиш, ПК (3 наурыз 1913 – 9 мамыр 1998) – британдық саясаткер. Ол 1946 жылдан 1982 жылға дейін 36 жыл бойы Еңбек партиясының депутаты болды. 1969 жылдан 1976 жылға дейін Еңбек партиясының бас қамшысы қызметін атқарды, бірақ кейінгі жылдары жергілікті сайлау округінің Еңбек партиясымен арасы суытылып, партияның солшыл жағынан келген адамдардың басымдығын сезінді және ақыры партиядан шығып кетті. 1985 жылы өмір бойына пэр (қазы) титулы берілді.
British politician
Robert Joseph Mellish, Baron Mellish, PC (3 March 1913 – 9 May 1998) was a British politician. He was a long serving Labour Party MP of 36 years, from 1946 to 1982. He served as the Labour Chief Whip from 1969 until 1976, but in his later years he fell out with his local Constituency Labour Party which he felt had become dominated by people on the left of the Labour Party, and he eventually left the party. He became a life peer in 1985.
Ерте өмір
Меллиш Джон Меллиш пен оның әйелі Мэри Элизабет Кэрроллдың отбасында он төрт баланың он үшіншісі болып Депфорд қаласында дүниеге келді. Оның сегіз бауыры балалық шақта аурудан қайтыс болды. Әкесі докер болған, 1899 және 1912 жылдардағы докерлер ереуіліне қатысқан. Мектепті бітіргеннен кейін ол Көлік және жалпы жұмысшылар одағында жұмыс істеді. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол әскерге шақырылды және соғысты Оңтүстік-Шығыс Азияда жапондықтарға қарсы күрескен Корольдік инженерлер құрамында майор болып аяқтады. 1976 жылы Меллиш Гастингс Банданың қууынан шығарылған Малави азиялықтарына, британдық паспорттары болғанына қарамастан, Ұлыбританияда тұруға рұқсат бермеу керектігін айтты:
Mellish was born in Deptford to John Mellish and his wife Mary Elizabeth Carroll, the thirteenth of fourteen children. Eight of his siblings died from illnesses in childhood. His father, a docker, had taken part in the dockers' strikes of 1899 and 1912. After he left school he worked for the Transport and General Workers' Union and when the Second World War started in 1939 he was called up and ended the war as a major in the Royal Engineers fighting the Japanese in South East Asia. In 1976 Mellish argued that the Malawi Asians expelled by Hastings Banda should not be allowed to live in Britain despite possessing British passports:
Біз осылай жалғастыра берсек болмайды. Парламенттің осы жағында, оппозиция жағында немесе басқа жерде кім не айтса да маған ешқандай маңызы жоқ. Егер бір шара қолданылмаса, жергілікті деңгейдегі мәселелер өз халқымыз үшін одан да нашарлай түседі. Барлық құрметті депутаттар өздерінің кеңселеріне келіп, ең қиын жағдайларды, қорқынышты жағдайларды баяндаған адамдарды біледі. Өздерінің сайлау округінде туып-өскен адамдар алты жылдан бері тұрғын үй тізімінде тұр. Бірақ, ұпал жүйесі бойынша, иммигранттарға басымдық беру керек. Адамдар тек британдық паспорты болғандықтан мұнда келе алмайды – нүкте.
We cannot go on like this. I do not care what those on this side of the House, or the Opposition side or anywhere else, say. Problems at local level will become worse and worse for our own people unless something is done. All hon. Members know that people come to their surgeries describing the most distressing conditions—terrifying conditions. People born and bred in their own constituencies have been on the housing waiting list for as long as six years. But, on the points system, one must give immigrants preference People cannot come here just because they have a British passport—full stop.
Лондондық док-лендтерді дамыту корпорациясы
Маргарет Тэтчердің үкіметі 1980 жылы Лондондық доклендтерді дамыту корпорациясына вице-төраға ретінде Лейборист партиясынан бір өкілді тартуға ниеттенді, бірақ Лейборист партиясы LDDC құрылысына толығымен қарсы болды және үміткер ұсынбады. Меллиш осы мәселені шешуге көмектесті, өйткені ол осы лауазымды қабылдауға дайын болды; ол Парламент депутаты болғандықтан, лауазымға жалақы төленсе, өзінің мандатын жоғалтар еді, сондықтан вице-төраға жалақы алуды қадағалағанша, оған жалақы төленбеуі үшін ерекше шара қабылданды. Меллиштің LDDC-де қызмет етуі сол жылы өткен жылдық мәжілісте солшыл басшыларды сайлаған Бермондсидің облыстық партия ұйымымен (CLP) арадағы шиеленісті күшейтті.
The government of Margaret Thatcher was keen to get a Labour figure to sit on the London Docklands Development Corporation as vice chairman in 1980 but the Labour Party was entirely opposed to the creation of the LDDC and refused to nominate. Mellish offered a way through as he was willing to take the post; as a sitting MP he would lose his seat if the post was paid, so a special provision was made that it would be unpaid until the vice chairman elected to take payment. Mellish's acceptance of a post with the LDDC exacerbated the split with the Bermondsey CLP which had elected a slate of left wing officers at its annual meeting that same year.
Бермондсидің қосымша сайлауы
Меллиш Лейбористік партияның солға қарай бұрылуына қарсы болды және қайтадан сайлауға түспеуге шешім қабылдады. Тем Дейлл кейіннен «Меллиштің Парламенттегі соңғы жылдары дау-дамайлармен толы болды, Бермондсидегі қатты солшыл «юппилердің» жаңадан келгендері мен «Милитант» ұйымы, оны төрт он жыл бұрын сайлаған докерлерден мүлдем бөлек адамдар болды» деді. Ол өзінің серігі Джон О'Грейдиді, Саутварк аудандық кеңесінің жетекшісін, орнына таңдауды қалады, бірақ округтік партия оның хатшысы Питер Тэтчеллді сайлады. Меллиш наразылығын жария етіп, егер Тэтчеллді Лейбористік партия ұлттық деңгейде мақұлдаса, дереу отставкаға кететінін және қайта сайлау өткізуге мәжбүр ететінін айтты. Күтпеген жерден Лейбористтер партиясының басшысы Майкл Фут «менің тарапымнан қарағанда» Тэтчелл ешқашан қолдау алмаса, деді. Алайда 1982 жылдың тамызында округтік Лейбористік партия оны қайтадан сайласа, Тэтчеллдің сайлауға қатысуына рұқсат берілетіні анық болды. Оған жауап ретінде Меллиш Лейбористік партиядан кетті, бұл қадамын кейіннен өкінді, дейді Дейлл.
Mellish was against the shift to the Left in the Labour Party and decided not to stand for election again. Tam Dalyell later said that "Mellish's final years in the Commons were dogged by controversy and beset with troubles in Bermondsey from hard left 'yuppie' incomers and the Militant tendency, people who were moons apart from the dockers who had selected him four decades earlier". He wanted his ally John O'Grady, Leader of Southwark Borough Council, to be selected in his stead but the constituency party selected Peter Tatchell, its secretary. Mellish made his discontent public and threatened to resign immediately and force a by election if Tatchell was endorsed by the Labour Party nationally. Unexpectedly, Labour leader Michael Foot announced that Tatchell would never be endorsed "so far as I am concerned". However, by August 1982, it became clear that Tatchell would be permitted to stand if the Constituency Labour Party selected him again. In response, Mellish resigned from the Labour Party, a move that he later regretted according to Dalyell.
Кейінгі өмірі
Кейіннен Меллиш Социал-демократиялық партияға (СДП) қосылды. 1985 жылы ол LDDC-ден қызметтен кетіп, 1985 жылдың 12 шілдесінде Ұлы Лондондағы Бермондсидің бароны Меллиш атанды, және тәуелсіз депутат ретінде жұмыс істеді. 1995 жылы Жапонияны жеңу күнінің 50 жылдығына арналған іс-шаралар туралы пікірсайыс кезінде Хью Дженкинс Хиросима мен Нагасакидегі атомдық бомбалауларға қатысты "қайғы мен өкінішін" білдірді. Меллиш оған былай деп жауап берді: «Біз кемеде соғыс аяқталғанын естідік. Мен ешқашан да осы атом бомбасына осылай шын жүректен риза болған емеспін, осылай жақсылық тілеген емеспін. Біздің сол жауларға тастағанымыз – ең дұрысы болды. Егер Порт-Светтенхемге жеткендегі жағдайды көзге елестетсек, оның салдары түсініксіз болар еді. Мыңдаған адамның өмірі құрбан болар еді, сол кезде мен Құдайға атом бомбасы үшін шүкіршілік айттым». Меллиш 1998 жылдың 9 мамырында 85 жасында Батыс Сассекс графтығының Сомптинг қаласындағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде қатерлі ісік және Паркинсон ауруымен ауырған болатын.
Mellish later joined the Social Democratic Party (SDP). In 1985 he stood down from the LDDC and accepted a life peerage on 12 July 1985 as Baron Mellish, of Bermondsey in Greater London, sitting as an independent. In 1995 during a debate on the commemorations for the fiftieth anniversary of Victory over Japan Day, Hugh Jenkins expressed "sorrow and regret" about the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki. Mellish replied:While on board we heard that the war was over. I have never prayed so hard nor been so grateful for anything as I was for that atom bomb. It was the finest thing that ever happened that we should have dropped it on those villains. When we reached Port Swettenham, the ramifications would have been unbelievable. Thousands of lives would have been lost and, at the time, I thanked God for the atom bomb. Mellish died at a care home in Sompting, West Sussex, on 9 May 1998, at the age of 85. At the time of his death, he had cancer and Parkinson's disease.
Жеке өмірі мен мұрасы
Меллиш 1938 жылы Энн Уорнерге үйленді. Олардың бес ұлы болды. Милтон-Кейнстегі ең биік ғимарат Мелиш Корты оның құрметіне аталған.
Mellish married Anne Warner in 1938. They had five sons. The tallest building in Milton Keynes, Mellish Court, is named after him.