Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жастар лигасы – Шри-Ланканың тәуелсіздігін қалаған, көбінесе зиялы жастардың қоғамдары еді. Осы ұйымдардың алғашқысы 1924 жылы құрылған Жаффна студенттер конгресі болды, ол 1926 жылы Жаффна жастар конгресі (ЖЖК) деп қайта аталды. Оның базасы білімді орта таптың тамил жастарының, әсіресе Үндістан университеттерінен және жаңадан ашылған Коломбо университетінің жас түлектерінің арасында болды. Ганди мен Неру сияқты көрнекті үнді тұлғаларының сапарлары оларға шабыт пен моральдық демеу берді. 1931 жылы Камаладеви Чаттопадьяя Жастар лигасының барлық Цейлон жастар конгресіне біріккен ашылу сессиясында сөз сөйледі. Отыз жылдардың басында шетелде оқып, марксистік және еңбек қозғалыстарының ықпалына ішкен жас зиялылардың бір тобы, жастар арасында империализмге қарсы агитация ошағына айналған, жаңа құрылған Жастар лигасының радикалды қызметіне белсенді қатысты. 1933 жылдың ақпанында олар аралдағы ең ірі тоқыма фабрикасы болған Уэллаватте тоқу және тігу фабрикасындағы ереуілге қатысты, онда 1400 жұмысшы жұмыс істеді (олардың үштен екісі үнді және үштен бірі сингал). Бұл Жастар лигасының мүшелеріне көшбасшылыққа мүмкіндік берді, сонымен қатар кәсіби одақ агитациясында тәжірибе жинақтады. Оңтүстік Коломбо жастар лигасы сингал тілінде "Камкарува" (Жұмысшы) атты мерзімелі журнал шығарды. 1933 жылдың қарашасында Жастар лигасының радикалдары "Сүрия Мал" қозғалысын қайта жандандырды. Британдық отаршылдық әкімшілігі демеушілік еткен ресми Мақ күніне (жинаған қаражатты Ұлыбританияға жіберген) қарсылық көрсетіп, Жастар лигасы жергілікті Сүрия гүлін (Портия ағашы) сатты, ал түскен қаражат Цейлонның бұрынғы әскери қызметшілеріне берілді. 1934 жылғы малярия эпидемиясы кезінде осы белсенділер 100 мыңнан астам адам қайтыс болған, ауруға шалдыққан аймақтарда көмек көрсетті. Цейлон Ұлттық Конгресінің министрлері толық тәуелсіздік немесе тіпті доминион мәртебесін талап етудің орнына, отарлық үкіметтен өкілеттіктерін арттыруды сұрады. Жастар лигасының қарсылығынан кейін олар "Министрлер меморандумынан" бас тартуға мәжбүр болды.
The Youth Leagues were societies of young people, mainly intellectuals, who wanted independence for Sri Lanka. The first of these organisations was the Jaffna Students’ Congress, founded in 1924 and renamed the Jaffna Youth Congress (JYC) in 1926. It had its base amongst educated middle class Tamil youth, especially and young graduates from Indian Universities and from the newly founded University College, Colombo. It drew enthusiasm and morale boosts from visits of leading Indian personalities, such as Gandhi and Nehru. In 1931 Kamaladevi Chattopadyaya addressed the opening session of the All Ceylon Youth Congress, which brought together the Youth Leagues in the All Ceylon Youth Congress. A group of young intellectuals who had returned to the island in the early thirties, having completed their studies abroad where they had been influenced by the Marxist and labour movements, enthusiastically participated in the radical activities of the newly formed Youth Leagues, which became a focus of anti imperialist agitation among the youth. In February 1933 they became involved in a strike at the Wellawatte Spinning and Weaving mills, the island's largest textile factory at that time with 1,400 workers (two thirds of Indian origin and one third Sinhalese). This gave the Youth Leaguers a chance for leadership as well as experience in trade union agitation. The South Colombo Youth League published an irregular journal in Sinhala, Kamkaruwa (The Worker). In November 1933 the Youth League radicals initiated a dynamic revival of the Suriya Mal Movement. In opposition to the official Poppy Day sponsored by the British colonial administration (which sent the funds it raised to Britain) the Youth Leagues sold the local Suriya (Portia tree) flower, with the proceeds going to Ceylonese ex servicemen. During the malaria epidemic in 1934 5 these activists did relief work in the disease stricken areas where over 100,000 people died. The Ministers of the Ceylon National Congress petitioned the colonial government to increase their powers, instead of demanding full independence, or even dominion status. They were forced to withdraw their 'Ministers' Memorandum' after a vigorous campaign by the Youth Leagues.