Бюрес тарихы: ежелгі қоныс және даму жолы

Тарих

Бұл аймақта егін іздері көп, оның ішінде күрсус жолының шығыс бөлігі де бар. Он екінші ғасырға жататын Сент-Неотстың жылнамасына сәйкес, Шығыс Англия королі Эдмунд Шейіті 856 жылы Рождество күні "Бурнаның патшалық посекесінде" тәж киген, ал тарихшылар оны Бурес деп анықтайды. 1086 жылғы "Domesday Book"-та бұл ауыл "Бура" немесе "Бюре" деп аталады, онда еркін жері бар шіркеу болғандығы көрсетілген. "Бюрес" атауы ежелгі ағылшын тіліндегі "bur" сөзінен – шатыр немесе коттедж, немесе кельт тіліндегі "шекара" деген мағынадан туындаған болуы мүмкін. Егер ауыл Норманд жаулап алудан кейін (шамамен 1066 жыл) аталған болса, онда ол француздық ауылдың атымен аталуы мүмкін, мұндай ауылдар кем дегенде сегіз: (Bures en Bray, Bures sur Dives, Bures Les Monts, Bures (orne), Bures (Yvelines), Bures Sur Yvette, Bures, Les Bures). Ең көне ғимараттардың бірі – 1218 жылы Кентербери архиепискобының қадірлеуімен салынған Әулие Стефан шіркеуі. Ол ауыл орталығындағы Әулие Мария шіркеуінен шамамен 150 жыл бұрын салынған. 1659 жылы ауыл қазіргі Бурес атауын алғанға дейін "Бьюэрс" деп те аталған. Жаңа Англияға алғашқы көшкендердің көптегені Бурес Сент-Мэри және көршілес Вормингфордтан шыққан. Томас Фелбридж (Филбрик) және оның әйелі Элизабет Кнопп, екеуі де Бурес Сент-Мэриден, Америкадағы жазушылар мен суретшілер Филбрик әулетінің, соның ішінде тарихшы Натаниел Филбриктің арғы тегі, 1633 жылы Массачусетс штатының Уотертаун қаласына келген және Нью-Гэмпшир штатының Хэмптон қаласында қоныстанған. Уильям Кнопп, Бурес Сент-Мэриден (вероятно, Элизабет (Кнопп) Филбриктің туысы) және оның әйелі Джудит Тью Вормингфордтан 1630 жылы Уотертаунға, Массачусетске келді. Виктория дәуірінде Бурес – күнөскар зауыты, мал сою орны, кірпіш зауыты, газ зауыты, электр генераторы және көптеген шағын өнеркәсіп орындары, сондай-ақ кем дегенде 8 пабқа ие өнеркәсіптік ауыл болды. 1849 жылы теміржол келгенге дейін ауылда өндірілген кірпіш және мал сияқты ауыр жүктерді Стор өзені арқылы баржамен (жеңіл қайықпен) Мистлиге дейін тасыған. Теміржолдың дамуымен өзен арқылы тасымалдау азайды және 1900 жылдардың басында тоқтады. Теміржол желісінің гүлденген кезінде Маркс-Тейді Садбериге, ал одан әрі Кембриджге және Бьюри-Сент-Эдмундске байланыстырды. Ауыл орталығында көптеген ескі тарихи ғимараттар бар, ал бүкіл аудан бойынша 75-ке жуық ескерткіштер тізілген. Смолбридж Холл, бір кезде Елизавета дәуіріндегі поместье, ауылдың шетінде, Стор өзенінің жағасында орналасқан.

The area is rich with cropmarks that include the eastern end of a cursus. According to the twelfth century Annals of St Neots, Edmund the Martyr, King of East Anglia, was crowned on Christmas Day 856 "in the royal vill of Burna", which is identified by historians as Bures. In the Domesday Book of 1086, the village is referred to as "Bura" or "Bure", it's documented having a church with of free land. The name "Bures" could be derived from either an Old English word "bur", meaning a cottage or bower, or from a Celtic word meaning a "boundary". If the village was not named until after the Norman Conquest, (circa 1066) it could have been called after a French village of the same name, of which there are at least eight: (Bures en Bray, Bures sur Dives, Bures Les Monts, Bures (orne), Bures (Yvelines), Bures Sur Yvette, Bures, Les Bures. One of the oldest buildings is St Stephen's Chapel which dates back to 1218 when it was dedicated by the Archbishop of Canterbury. It predates St Mary's Church in the village centre, by some 150 years. In 1659 the village was also known as "Bewers" before it gained its modern title of Bures. Several early émigrés to New England originated from Bures St. Mary and neighbouring Wormingford. Thomas Felbrigge (Philbrick) and his wife Elizabeth Knopp, both of Bures St. Mary, progenitors of the Philbrick family of writers and artists in America including historian Nathaniel Philbrick, arrived in Watertown, Massachusetts in about 1633 and settled in Hampton, New Hampshire. William Knopp of Bures St. Mary (probably a cousin of Elizabeth (Knopp) Philbrick) and wife Judith Tue of Wormingford arrived in Watertown, Massachusetts in 1630. During the Victorian era, Bures was an industrial village with its own tannery, maltings, brickworks, abattoir, gas works, electricity generator and many other small industries, as well as at least 8 public houses. Before the coming of the railway in 1849 the transportation of heavy goods manufactured in the village, such as bricks and malt were undertaken by barge (lighter) along the River Stour to Mistley. Following the growth of the railway river traffic fell into decline and stopped in the early 1900s. The rail line in its prime connected Marks Tey to Sudbury and onward to Cambridge and Bury St Edmunds. The centre of the village has many old historic buildings, with around 75 listed buildings across the parish. Smallbridge Hall, once an Elizabethan manor house, stands at the edge of the village on the bank of the River Stour.

Басқару

Сол аттас сайлау округі де бар. Бұл округ солтүстікке қарай Ньютонға дейін созылып, жалпы халқы 1699 адамды құрайды.

География

Бурес халқының саны (2001 жылғы санақ бойынша) шамамен 1800 адамды құрайды, оның 659-ы Бурес поселкесінде, ал 728-і Бурес Сент-Мэриде тұрады. Бурес екі табиғат қорығын ұсынады: Аргер Фен – ғылыми маңызы бар ерекше қорғалатын аумақ (SSSI) және оған жақын орналасқан, Суффолк жабайы табиғат қорына тиесілі Жұбайлар аңғары. Қазіргі таңда ауылда үш сауда дүкені мен бір пошта бөлімшесі жұмыс істейді.