Кіріспе

Құс түрлері

Ашық мантиялы альбатрос (Phoebetria palpebrata), сондай-ақ сұр мантиялы альбатрос немесе ашық мантиялы қара альбатрос деп те аталады, Phoebetria туысына жататын шағын альбатрос, оны қара альбатроспен бөліседі. Ашық мантиялы альбатросты алғаш рет Иоганн Рейнхольд Форстер 1785 жылы Үміт мүйісінің оңтүстігінен алынған мысалға негіздеме жасап, Phoebetria palpebrata деп сипаттады. Процеллариформдардың мүңкілері ерекше, себебі олар жетіден тоғызға дейін мүйізді пластиналармен жабылған. Бұл құстар балауыз эфирлері мен триглицеридтерден тұратын асқазан майын өндіреді, ол провентрикулда сақталады. Олар осы майды ауыздарынан жаулардан қорғану үшін, сондай-ақ балапандар мен ересектер үшін ұзақ ұшу кезінде энергияға толы тамақ ретінде шаша алады.

Сипаттама

Ашық мантиялы альбатрос көбінесе күйген қоңыр немесе қара түсті, басы қараңғырақ, мойнынан жоғарғы құйрық қанаттарына дейін ашық түсті, сұрдан ақшыл сұрға дейін, мантиясы мен арқасы ең ақшыл. Қауырсыны Сиам мысығының түсіне ұқсас деп сипатталған. Көздерінің айналасы өте қысқа сұр қауырсындан жасалған жіңішке, жартылай ай тәрізді сызықтармен қоршалған. Өлшемдер аталықтары мен аналықтарының шамамен бірдей екенін көрсетеді. Көбейген кездегісінен басқа, олардың өмір сүру ортасы толығымен теңізде, сонымен қатар ителгілердің, пингвиндердің және петрелдердің өліктерімен де қоректенеді. Кейде олар балық тұқымдас киттермен және оңтүстік жұмсақ дельфиндермен бірге азықтанады, ал кейде кемелерді де ілеседі. Тамақ әдетте мұхит бетінде немесе оған жақын жерден алынады.

Қорғау

1998 жылғы бағалау бойынша, ашық мантиялы альбатростардың саны шамамен 58 000-ға жуық деп есептеледі және олардың саны азайып барады. Қауіп-қатерлер мен популяцияның жағдайы жеткілікті зерттелмеген, ал түр «қатерге жақын» санатында тіркелген. Кейбір көбейту аралдарындағы ықтимал жыртқыштар – алып петрелдер, жабайы мысықтар және кеміргіштер. Теңізде олар ұзын желілі балық аулау кезіндегі кездейсоқ тұтқындалудан және пластикалық теңіз қоқысын жеуден туындаған аштықтан қорқады.