Кіріспе

Ши Биньинь (; 1906 жылдың 5 қыркүйегі – 2000 жылдың 5 қаңтары), туғанда Ши Минган аталған, оның әдепті есімі Фэнбао. Ол қытай солдаты және жазушысы, ең белгілісі – ұлтшыл армиядағы солдат өмірі туралы автобиографияларымен танымал.

Ерте өмір

Кси 1906 жылы Хунань провинциясының Люди провинциясының Синьхуа қаласында дүниеге келген. Әкесі ғалым болған, оның төрт бауыры бар: бір әпкесі мен үш ағасы. Сол кездегі дәстүр мен әдет-ғұрыпқа сәйкес, Шие ата-анасы оны үш жасында отбасы досының ұлы Сяо Минге айттырған. Анасы оның аяғын байлап қойғанмен, ол бұл әдетке қарсы шығып, мектепке барғаннан кейін аяғын байлауды жалғастырмады. 1916 жылы мектепке түсіп, ауылдағы жекеменшік мектепте жалғыз қыз болды. 1918 жылы Чанша қаласындағы Датон қыздар мектебінде оқуға қабылданды. Өмірбаянына сәйкес, ол өзіне-өзі қол жұмсауды қатаң ескерткеннен кейін ғана оқуға рұқсат алды. Алайда, ол сол жерден Хунаньдағы мектептерде сабақ берді; алдымен 1919 жылы Синьхуа округі қыздар мектебінде, содан кейін 1920 жылы Иянгтегі Синьи қыздар мектебінде (онда ол саяси белсенділігі үшін шығарылды) және ақырында 1920 жылы Чаншадағы бірінші провинциялық қыздар мұғалімдер мектебінде оқыды. 1926 жылы ол Учангтағы Ұлттық партияның Орталық әскери және саяси академиясына (Уампоа әскери академиясы деп те аталады) қосылды, ол Ұлттық және коммунистік сарбаздарды даярлау орталығы болды. Алайда 1927 жылы коммунистерді тазарту кезінде оның полкі таратылып, ол туған қаласына оралды. Үйде болған кезде, оның ата-анасы оның Сяо Минге үйлену тойын жалғастырғысы келді, сондықтан ол үйленгенге дейін және күйеуінің үйінің табалдырығын кесіп өткенге дейін қамауға алынды. Өзінің өмірбаянында ол күйеуінің некелерін толықтай аяқтай алмау және оны бұзу туралы ойлануды қалауын құрметтегенін айтады. Біршама уақыт бойы ол үй шаруасымен айналысып, Датон қыздар мектебінде мұғалімдік қызметтен бас тартты. 1928 жылы қайын ата-анасы Датон қыздар мектебінде оқытушылық жұмыс істеу үшін үйден шығуға рұқсат берді. Алайда, оның орнына Ши Хенянға бастауыш сыныпта сабақ беру үшін, содан кейін Шанхайға көшіп барды. Шанхайда ол Шанхай өнер академиясының қытай әдебиеті кафедрасына оқуға түседі. Осы уақытта ол "Соғыс күнделігін" жариялады, ол Солтүстік экспедиция кезінде майдан шебіндегі тәжірибесі туралы жинақ болды және бастапқыда "Central Daily News" газетінде жарияланған мақалаларды қамтыды. Ол Шанхай өнер академиясында оқыған кезінде осы жұмыстың авторлық сыйақысынан өмір сүрді. 1929 жылдан кейін ол жас актриса Ван Инге есім берген. Алайда 1929 жылы Шанхай француз концессиясының үкіметі Шанхай өнер академиясын жабуға мәжбүр болды. Бақытымызға орай, ағасы оған ақша жіберіп, Пекинге көшіп барып, қосымша курстардан өтіп, ақырында Тяньцзиндегі Әйелдер университетіне оқуға түсті. Ол оқуға түсу емтиханын тапсырып, 1930 жылы университетке оқуға түседі. Осы уақыт аралығында ол бұрынғы әскер серігі Фу Хаомен неке құрды, олардың бір қызы болды. Өкінішке қарай, Фу Хао солшыл саяси көзқарастары үшін 1930 жылы тұтқындалды, ал Шие де Пекин үкіметінің тұтқындауынан қашу үшін қашуға мәжбүр болды. Ақырында ол қызы Фуның анасына қалдырып, Жапонияға оқуға кетті. Ол Жапонияда ұзақ тұрмады, 1931 жылы Шанхайға оралды. Осы уақыт ішінде ол апталық "Жігіттер жарығы" газетінің редакторы болып қызмет етті және Жапонияға қарсы тұру үшін ұлттық құтқарудың Шанхай жазушылар қауымдастығына қосылды. Бұл кездегі жазбалары 1932 жылғы Шанхай оқиғасы кезінде жапондарға қарсы күрескен қытай әскерлерін қатты қолдады және ол Шанхайдағы басқа жазушыларды осы мақсатқа жинауға тырысты. Ол 1935 жылы Жапонияға қайтып келгенге дейін Фуцзянь мен Хунаньде жазу, оқыту және жариялау жұмыстарын жүргізді. Бұл жолы Жапонияға барған кезінде ол Пуйиді қарсы алудан және Солтүстік-Шығыс Қытайдағы жапондық Маньчжукоу мемлекетін танудан бас тартқаны үшін тұтқындалып, үш аптаға қамауға алынды. Босатылғаннан кейін ол Қытайға оралып, 1936 жылы екінші кітабын аяқтады, ол "Әйел сарбаздың өз тарихы" деп аталды. 1940 жылы ол тұтқын ретінде көрген-білгендерін "Жапон түрмесінің ішінде" деп аталатын кітапта жариялады. 1937 жылы Екінші Қытай-Жапон соғысы басталды және Ши соғыс күш-жігеріне қосылды. Ол бірінші желіде алғашқы көмек көрсететін Хунань әйелдер соғыс аймағы қызмет корпусын құрды және өзінің пропаганда жұмысын жалғастырды. Корпус қытай әскерлерінің артына еріп, Янцзы өзенінің бойымен Сианьға қарай шегініп кетті. 1943 жылы Си Цзя Йицзэнмен танысып, үйленді. Осы уақыт ішінде ол ай сайын шығатын "Хуанхэ" журналын редакциялады, түрлі баспаларда очерктер, көркем әдебиеттер және тағы да автобиографиялық жазбалар жариялады. Сонымен қатар, ол 1938 жылы өзінің бұрынғы Соғыс күнделігінің жаңартылған нұсқасын, "Жаңа Соғыс күнделігін" жариялады. 1948 жылы ол Тайбэйдегі Ұлттық Тайвань Нормалды университетінде оқыту үшін кетті, және ол ешқашан материктік Қытайға оралмады. Кейіннен ол 1974 жылы АҚШ-қа эмиграциялады және 2000 жылы Сан-Францискода қайтыс болды.