Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс патологы Фридрих Даниэль фон Реклингхаузен (2 желтоқсан 1833 – 26 тамыз 1910) – Вестфалияның Гютерслох қаласында дүниеге келген неміс патологы. Ол физиолог Генрих фон Реклингхаузеннің (1867–1942) әкесі болды.
German pathologist
Friedrich Daniel von Recklinghausen (; December 2, 1833 – August 26, 1910) was a German pathologist born in Gütersloh, Westphalia. He was the father of physiologist Heinrich von Recklinghausen (1867–1942).
Ерте өмір
Реклингаузен 1833 жылы Германияның Гютерслох қаласында дүниеге келді. Ол Фридрих Кристоф фон Реклингаузен мен Фридерика Шарлотта Цумвинкельдің ұлы еді. Әкесі бастауыш мектеп мұғалімі және шіркеу күзетшісі болған. Анасы 1833 жылы дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Реклингаузендер – бірнеше кеңесшілер мен қала әкімдерін тағайындаған ақсүйек отбасы. Ол Гютерслохтағы әкесі сабақ берген бастауыш мектепке барды. Кейін ол Билефельдтегі Рацгимназияда орта білім алды.
Recklinghausen was born in Gütersloh, Germany, in 1833. He was the son of Friedrich Christoph von Recklinghausen and Friederike Charlotte Zumwinkel. His father was an elementary school teacher and a sexton. His mother died shortly after his birth in 1833. The Recklinghausens were a patrician family who put multiple councilors and mayors in their positions. He went to the elementary school where his father taught in Gütersloh. He then attended high school at Ratsgymnasium, Bielefeld.
Академиялық білімі
1852 жылдан бастап Реклингаузен Бонн, Вюрцбург және Берлин университеттерінде медицинаны оқыды және 1855 жылы соңғысында докторлық диссертациясын қорғады. Одан кейін ол 1910 жылы қайтыс болғанға дейін профессор-эмиритус ретінде оқып, зерттеу жұмыстарын жүргізе берді.
Starting in 1852, Recklinghausen studied medicine at the Universities of Bonn, Würzburg, and Berlin, earning his doctorate at the latter institution in 1855. Henceforth, he remained as a professor emeritus, continuing to teach and conduct research until his death in 1910.
Кенигсберг
32 жасында Реклингхаузен патологиялық анатомия профессоры болды; академиялық және ғылыми жетістіктерінің арқасында оған абилитация қажет болған жоқ. 1865 жылы ол Кенигсберг Альбертус университетінде патологиялық анатомия кафедрасының меңгері болып тағайындалды. Оның ашылу лекциясының тақырыбы "De corporibus liberis articulorum" ("Буын ішіндегі еркін денелер туралы") болды. Кенигсбергте қысқа ғана уақыт ішінде ол болашақ әйелі Мари Якобсонмен (1846–1918) танысты, ол Шығыс Пруссиядағы Браунсберг қаласынан шыққан еврей дәрігері Якоб Якобсонның қызы еді. 1867 жылы оның бес баласының ағасы дүниеге келді. Оның ұлы Генрих Якоб фон Реклингхаузен кейін дәрігер, қан қысымын зерттеуші және философ ретінде танылды.
At the age of 32 years old, Recklinghausen was already a Professor of Pathological Anatomy; a habilitation was unnecessary because of his academic and scientific background. In 1865, he was selected as the Chair of Pathological Anatomy at the Albertus University of Königsberg. The theme of his inaugural address was "De corporibus liberis articulorum" ("On the loose bodies of the joints"). In his short time at Königsberg he met his future wife Marie Jacobson (1846–1918), the daughter of the Jewish doctor Jacob Jacobson from Braunsberg in East Prussia. In 1867, the first of his five children was born. His son Heinrich Jacob von Recklinghausen later acquired a name for himself as a doctor, blood pressure researcher, and philosopher.
Үлестер
1855 жылы Реклингаузен пиемия туралы әртүрлі теорияларға қатысты «De pyaemiae theoriis» атты тұсаукесерлік диссертациясын жазды. Ол жасушалардың қосылыс сызықтарын күміспен бояу әдісін қалыптастырғаны үшін есептеледі, бұл процедура Юлиус Фридрих Конгеймнің лейкоциттердің қозғалысы және қабыну туралы зерттеулеріне жол ашты. 1910 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрген монографиясында ол «онкоз» терминін (грекше «ónkos» – ісіну сөзінен туындаған) енгізді. Бұл термин кейде ишемиялық жасуша өлімін сипаттау үшін қолданылады. Одан бөлек, ол жүрек және қан айналымы саласында маңызды зерттеулер жүргізгені үшін де танымал.
In 1855 Recklinghausen wrote his inaugural thesis De pyaemiae theoriis, concerning differing theories on pyaemia. He is credited with establishing a method for staining lines of cell junctions with silver, a procedure that led to Julius Friedrich Cohnheim's research on leukocyte migration and inflammation. In a monograph published posthumously in 1910, he coined the term oncosis (derived from ónkos 'swelling'). This term is sometimes used to describe ischemic cell death. In addition, he is credited with performing important studies on the heart and circulation.
Жазба шығармалары
Лимфа тамырлары және олардың байланыстық тіндердегі маңызы (1862). Мұнда ол күмісті жасушалардың қосылысын көрсету және дәнекер тіндерінің лимфа жүйесі арқылы қалай байланысатынын зерттеді. Ueber Eiter und Bindegewebskörperchen in Virchow's Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie, und für klinische Medicin, Berlin, [Вирховтың патологиялық анатомия және физиология, сондай-ақ клиникалық медицина мұрағатындағы ірің және дәнекер тіндерінің денешіктері туралы] (1863), 28: 157-197. Мұнда Реклингаузен бақаның мезентериясындағы дөңгелек жасушаларды сипаттады, кейін Пауль Эрлих (1854–1915) оларды "мастоциттер" деп атады. Реклингаузеннің лейкоциттер туралы жазған еңбегі Кохнхаймға лейкоциттердің қозғалысы және қабыну ерекшеліктерін зерттеуге мүмкіндік берді. Über die multiplen Fibrome der Haut und ihre Beziehung zu den multiplen Neuromen. Festschrift für Rudolf Virchow. [Терідегі көптеген фибромалар және олардың көптеген нейромалармен байланысы туралы] Берлин, (1882). (Реклингаузен ауруы туралы трактат). Терінің көптеген фибромалары және олардың нейромалармен байланысы туралы. Handbuch der allgemeinen Pathologie des Kresilaufes und der Ernährung. In Theodor Billroth und Georg Albert Lücke, publishers: Deutsche Chirurgie, Lfg. 2, 3, Stuttgart, (1883). Қан айналымы мен тамақтанудың жалпы патологиясы туралы нұсқаулық. "Қатерлі ісік және тамақтанудың жалпы патологиясы" кітабына аударылады. Hämochromatose. Tageblatt der Naturforschenden Versammlung (1889), Гейдельберг, 1890: 324. Ueber Akromegalie. Virchow's Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medicin, Berlin, (1890), 119: 36. Ісік түзілетін деформациялы остит сүйектерінің көрсетілімі. Tageblatt der Naturforschenden Versammlung 1889. Гейдельберг, (1890), 321-бет. Фиброзды немесе деформациялы остит, остеомаляция және остеопластикалық карциноздың өзара байланысы. In: Festschrift R Virchow. Берлин: G. Reimer, 1891.
Die Lymphgefässe und ihre Beziehung zum Bindegewebe [The lymph vessels and their significance in connective tissue] (1862). Here he looked into using silver to show the junction of cells and how the connective tissues communicate through lymphatics. Ueber Eiter und Bindegewebskörperchen in Virchow's Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie, und für klinische Medicin, Berlin, [About pus and connective tissue corpuscles in Virchow's Archive of Pathological Anatomy and Physiology, and of Clinical Medicine] (1863), 28: 157 197. Here Recklinghausen described granular cells in the frog mesentery, later named "mast cells" by Paul Ehrlich (1854–1915). Recklinghausen's written work on leucocytes allowed Cohnheim to begin his studies on specifics of the leucocytes migration and inflammation. Über die multiplen Fibrome der Haut und ihre Beziehung zu den multiplen Neuromen. Festschrift für Rudolf Virchow. [On Multiple Cutaneous Fibroma and Their Relationship to Multiple Neuromas] Berlin, (1882). (treatise on Recklinghausen's disease). About the multiple fibroids of the skin and their relationship to the multiple neuromas. Handbuch der allgemeinen Pathologie des Kresilaufes und der Ernährung. In Theodor Billroth and Georg Albert Lücke, publishers: Deutsche Chirurgie, Lfg. 2, 3, Stuttgart, (1883). Translates to handbook of general pathology of cancer and nutrition. Hämochromatose. Tageblatt der Naturforschenden Versammlung (1889), Heidelberg, 1890: 324. Ueber Akromegalie. Virchow's Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medicin, Berlin, (1890), 119: 36. Demonstration von Knochen mit Tumor bildender Ostitis deformans. Tageblatt der Naturforschenden Versamlung 1889. Heidelberg, (1890), p 321. Die fibröse oder deformirende Ostitis, die Osteomalacie und die osteoplastische Carcinose in ihren gegenseitigen Beziehungen. In: Festschrift R Virchow. Berlin: G. Reimer, 1891.