Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық математик және физик
Italian mathematician and physicist
Габрио Пиола (15 шілде 1794 – 9 қараша 1850) – итальяндық математик және физик, Ломбардо ғылым, әдебиет және өнер институтының мүшесі. Ол үздіксіз механиканы, әсіресе зерттеді, және оның есімі Пиола-Кирхгофф тензорларымен байланыстырылған.
Gabrio Piola (15 July 1794 – 9 November 1850) was an Italian mathematician and physicist, member of the Lombardo Institute of Science, Letters and Arts. He studied in particular the mechanics of the continuous, linking his name to the tensors called Piola–Kirchhoff.
Өмірбаян
Граф Габрио Пиола Даверио Миланда бай және аристократиялық отбасында дүниеге келген. Алғашында ол үйде, кейін жергілікті гимназияда оқыды. Математика мен физикадағы ерекше қабілетіне байланысты, ол Винченцо Бруначчидің шәкірті ретінде Павия университетінде математиканы оқыды және 1816 жылдың 24 маусымында докторлық диссертациясын қорғады. Римде қолданбалы математика кафедрасы ұсынылғанмен, ол академиялық мансапқа ұмтылмады; жеке оқытумен айналысуды жөн көрді. Оның шәкірттерінің бірі Франческо Бриоски болды, ол Павияда рационалды механика профессоры және Жоғарғы мектептер академиясының президенті болды. Оның ғылыми-зерттеу қызметі 1824 жылы Миланның Ломбард институтында өткен байқаудан жеңіс алып, Лагранж механикасы бойынша мақала жазу арқылы басталды. Оның математикалық зерттеулері шекті айырмашылықтарды есептеу және интегралдық есептеуге үлкен үлес қосты, ал механикада ол үздіксіз механика және гидравлика саласын зерттеді. Пиола математика және физика бойынша журналдың редакторы болды, алайда оның тек екі томы жарық көрді. Бірақ осы журнал арқылы Кошидің теориялары Италияда таныстырылды: журналда Кошидің француз тілінен итальян тіліне аударылған маңызды еңбектері жарияланды. Граф Пиола сонымен қатар тарих пен философияны зерттеуге берілген білімді адам болды, және Бонавентура Кавальери туралы жазды. Ол көптеген ғылыми қоғамдардың мүшесі болды, соның ішінде Италия ғылым қоғамы, ал 1825 жылдан бастап Рим католик академиясының құрамына кірді. Ол, Коши сияқты, шын ниетпен католик болды. Коши үшін Пиола 1830-1833 жылдар аралығында Италияда болған кезінде сенімді серік болды. Сонымен қатар, ол Миландағы шіркеуде жиырма төрт жыл бойы дін сабақтарын оқыды және сол кездегі католик руханиятының ең көрнекті өкілі Антонио Розиминимен дос болды. Ол негізінен сұйықтар мен қатты денелерді зерттейтін үздіксіз механикамен айналысты. Пиола-Кирхгоф кернеу тензоры және Пиола түрленуі оның есімімен аталады. Миландағы Пиола алаңы мен Пиола вокзалы оның құрметіне аталған. 1850 жылы Джуссано делла Брианзада қайтыс болды.
Count Gabrio Piola Daverio was born in Milan in a rich and aristocratic family. Initially he studied at home and then at the local high school. Given his exceptional ability in mathematics and physics, he started to study mathematics at the University of Pavia, as a student of Vincenzo Brunacci, obtaining his doctorate on 24 June 1816. He didn’t follow an academic career even though he was offered the chair of Applied Mathematics in Rome; he preferred dedicating himself to private teaching. One of his students was Francesco Brioschi who became Professor of rational mechanics at Pavia and President of the Academy of High Schools. His research activity started in 1824, winning a competition and related prize at the Lombard Institute of Milan, with a long article on the mechanics of Lagrange. His mathematical research contributed to the calculation of the finite differences and to integral calculus, whilst in mechanics he dedicated himself to continuous mechanics and to hydraulics. Piola was also editor of a journal, mathematical and physics booklets of which only two volumes were published. However this journal was the means of presenting the theories of Cauchy in Italy: in effect the journal contained some of Cauchy’s fundamental works, translated from French into Italian. Count Piola was also a person of great culture who dedicated himself to the study of history and philosophy: amongst the fruits of his studies he wrote about Bonaventura Cavalieri. He was a member of many scientific societies, amongst which the Italian Society of Science, and from 1825 he was part of the Roman Academy of the Catholic Religion. He was a fervent Catholic, as also was Cauchy. For the latter Piola was a reference point for his stay in Italy from 1830 to 1833. He additionally taught religion for twenty four years in a parish in Milan and was the friend of Antonio Rosmini, at that time the most important exponent of Catholic spirituality. He was mainly involved in continuum mechanics, concerning fluids and solids. The Piola–Kirchhoff stress tensor and Piola transformation bear his name. Piazzale Piola and stazione Piola in Milan are named after him. He died in Giussano della Brianza in 1850.