Абрахам Адриан Альберт: Американ математигінің өмірбаяны мен ғылыми еңбектері
A. A. Albert
Абрахам Альберт (1905-1972) – американ математигі, алгебра саласындағы маңызды еңбектерімен танымал. Альберт алгебралары, Riemann матрицалары туралы ашылымдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық математик (1905–1972)
American mathematician (1905–1972)
Абрахам Адриан Альберт (9 қараша 1905 – 6 маусым 1972) – американдық математик. 1939 жылы ол Риман матрицалары бойынша жұмысы үшін Америка математикалық қоғамының алгебра саласындағы Коул сыйлығына ие болды. Ол сандық өрістердегі шекті өлшемді бөліну алгебралары туралы Альберт–Брауэр–Хассе–Нойтер теоремасы және ерекше Джордан алгебралары деп те аталатын Альберт алгебрасын жасаушы ретінде ең жақсы танымал.
Abraham Adrian Albert (November 9, 1905 – June 6, 1972) was an American mathematician. In 1939, he received the American Mathematical Society's Cole Prize in Algebra for his work on Riemann matrices. He is best known for his work on the Albert–Brauer–Hasse–Noether theorem on finite dimensional division algebras over number fields and as the developer of Albert algebras, which are also known as exceptional Jordan algebras.
Кәсіби тұжырымдама
Бірінші буын америкалық, ол Чикагода дүниеге келді және көбінесе сол қаламен байланысты. Ол 1926 жылы ғылым бакалавры, 1927 жылы магистр, ал 1928 жылы 22 жасында PhD дәрежесін алды. Барлық дипломдар Чикаго университетінен алынған. Ол бітіруімен бірге үйленді. Докторантурадан кейінгі білімін Принстон университетінде арттырды, содан кейін 1929-1931 жылдары Колумбия университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол абелдік сорттар және олардың эндоморфизм алгебралары бойынша зерттеулер жүргізді. 1933-34 жылдары Ағылшын тіліндегі Жоғары оқу орынының ашылу жылында Принстонға оралды және 1961-62 жылдары Принстонда Қорғаныс талдау институтының (IDA) Коммуникациялық зерттеулер бөлімінің алғашқы директоры ретінде тағы бір жыл қызмет етті. Кейін ол 1969-1972 жылдары IDA-ның қамқоршылар кеңесінде қызмет етті. 1931 жылдан 1972 жылға дейін Чикаго университетінің математика факультетінде жұмыс істеді, онда 1958 жылы Математика кафедрасының меңгерушісі, ал 1961 жылы Физика ғылымдары бөлімінің деканы болды. Зерттеуші математик ретінде ол, ең алдымен, сызықтық ассоциативтік алгебралар теориясын дамытуға үлкен үлес қосушылардың бірі және сызықтық ассоциативтік емес алгебраларды зерттеудегі пионер ретінде танымал, бірақ бұл жұмыстардың бәрі абелдік сорттардың эндоморфизм алгебралары бойынша жүргізген зерттеулерінен туындаған. Қолданбалы математик ретінде ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін әскери саласында да жұмыс істеді. Оның ең маңызды жетістіктерінің бірі – криптография саласындағы маңызды еңбектері. 1941 жылғы қарашада Америка математикалық қоғамының мәжілісінде сөйлеу үшін "Криптографияның кейбір математикалық аспектілері" атты қолжазбасын дайындады. Осы жұмыстан пайда болған теория цифрлық коммуникация технологияларында көрінеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол математика және физика ғылымдары саласындағы зерттеулерге мемлекеттік қолдау көрсетуді жақтаған белсенді жақтаушы болды. Ол Әскери-теңіз зерттеулер кеңсесінде, АҚШ Ұлттық зерттеулер кеңесінде және Ұлттық ғылым қорында саясатты қалыптастыру органдарында қызмет етті, бұл математикаға ғылыми гранттарды бағыттап, көптеген жас математиктерге бұрын қол жетімсіз болған мансаптық мүмкіндіктер берді. Математикалық зерттеулерге берік қаржылық негіз берудегі жетістіктері үшін ол "математиканың мемлекет қайраткері" репутациясын иеленді. Альберт 1968 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
A first generation American, he was born in Chicago and most associated with that city. He received his Bachelor of Science in 1926, Masters in 1927, and PhD in 1928, at the age of 22. All degrees were obtained from the University of Chicago. He married around the same time as his graduation. He spent his postdoctoral year at Princeton University and then from 1929 to 1931 he was an instructor at Columbia University. During this period he worked on Abelian varieties and their endomorphism algebras. He returned to Princeton for the opening year of the Institute for Advanced Study in 1933 34 and spent another year in Princeton in 1961 62 as the first Director of the Communications Research Division of the Institute for Defense Analyses (IDA). He later served on the Board of Trustees of IDA 1969 1972. From 1931 to 1972, he served on the mathematics faculty at the University of Chicago, where he became chair of the Mathematics Department in 1958 and Dean of the Physical Sciences Division in 1961. As a research mathematician, he is primarily known for his work as one of the principal developers of the theory of linear associative algebras and as a pioneer in the development of linear non associative algebras, although all of this grew out of his work on endomorphism algebras of Abelian varieties. As an applied mathematician, he also did work for the military during World War II and thereafter. One of his most notable achievements was his groundbreaking work on cryptography. He prepared a manuscript, "Some Mathematical Aspects of Cryptography," for his invited address at a meeting of the American Mathematical Society in November 1941. The theory that developed from this work can be seen in digital communications technologies. After WWII, he became a forceful advocate favoring government support for research in mathematics on a par with physical sciences. He served on policy making bodies at the Office of Naval Research, the United States National Research Council, and the National Science Foundation that funneled research grants into mathematics, giving many young mathematicians career opportunities previously unavailable. Due to his success in helping to give mathematical research a sound financial footing, he earned a reputation as a "statesman for mathematics." Albert was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1968.