Орта ғасырлық итальяндық композитор: Андреа да Флоренцияның өмірі мен шығармашылығы
Andreas de Florentia
Итальяндық композитор Андреас де Флоренция (1415 ж. ө.б.) – Trecento дәуірінің көрнекті өкілі, органда ойнаушы, көптеген әндердің авторы. Тарихы жақсы сақталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия композиторы
Italian composer
Орта ғасыр композиторы
the Medieval composer
Андреас де Флоренция (Андреа да Фиренце, Андреа де’ Серви, Андреа дельи Органи және Андреа ди Джованни; 1415 жылы қайтыс болды) – Флоренция композиторы және соңғы орта ғасыр дәуіріндегі органшы. Франческо Ландини мен Паоло да Флоренцемен бірге ол итальяндық арс нова стилінің көрнекті өкілі болды және көптеген әндердің, негізінен балладалардың авторы.
Andreas de Florentia (also known as Andrea da Firenze, Andrea de' Servi, Andrea degli Organi and Andrea di Giovanni; died 1415) was a Florentine composer and organist of the late medieval era. Along with Francesco Landini and Paolo da Firenze, he was a leading representative of the Italian ars nova style of the Trecento, and was a prolific composer of secular songs, principally ballate.
Өмір
Андреас Сервиттік діни орденінің мүшесі болғандықтан, оның жазбалары көбінесе толық сақталған, сондықтан оның өмірі туралы он төртінші ғасыр композиторларына қарағанда көбірек мәлімет белгілі. Ол 1375 жылы орденге кірді, бірақ қандай жаста кіргені белгісіз. Ордендегі оның алғашқы істерінің бірі – Флоренциядағы Сервиттер үйі үшін орган салу тапсырмасын орындау болды, ол үшін Франческо Ландиниді кеңесші ретінде шақырды. Сақталған жазбалардың арасында екі адам аспапты реттеу үшін үш күн бойы ішкен шараптың квитанциялары бар. Олар сәтті болғандықтарын көрсетеді, себебі 1387 жылы Андреас Флоренция соборы үшін орган салуға ұқсас тапсырма алды. 1382 жылы Флоренция мен Рим арасындағы Риетиде "Маэстро Андреаға" орган салуға берілген тапсырма да оның болғаны мүмкін, бірақ бұл нақты расталмаған. Екі адамның бірге өткізген уақытынан және олардың музыкасындағы сілтемелерден олардың жақын достар екені көрінеді. Андреас ордені ішінде әкімшілік қызметпен де айналысты. 1380 жылы ол Флоренциядағы Сервиттер монастырының, SS Annunziata-ның приоры болды; 1393 жылы ол Пистойядағы монастырьдің приоры қызметін қосты. 1407 жылдан 1410 жылға дейін ол Тосканадағы бүкіл Сервиттік орденді басқарды.
Since Andreas was a member of the Servite religious order, whose records have largely survived intact, more is known about his life than is usually the case for fourteenth century composers. He entered the order in 1375, though at what age is not known. One of his first activities within the order was to carry out a commission to build an organ for the Servite house in Florence, for which he hired Francesco Landini as a consultant. Among the surviving records are the receipts for the wine that the two consumed during the three days it took to tune the instrument. Evidently he and Landini were successful, for in 1387 Andreas received a similar commission to build an organ for Florence Cathedral. A commission recorded in 1382 for a "Maestro Andrea" to build an organ in Rieti, between Florence and Rome, may have been his as well, but has not been conclusively identified. The two men were evidently close friends, from the evidence of their time together, as well as the references found in their music. Andreas was also active within his order as an administrator. In 1380 he became prior of the Florentine Servite monastery, SS Annunziata; in 1393 he took on the additional role of prior of the monastery in Pistoia. From 1407 to 1410 he led the entire Servite order in Tuscany.
Музыка
Андреастың сақталған барлық музыкасы баллада жанрында. Отыз туынды белгілі, олардың он сегізі екі дауысты, ал он екісі үш дауысты; сонымен қатар, француз тіліндегі бір баллада да оның туындысы болуы мүмкін, себебі ол стиль жағынан ұқсас және замандастары оны оның атына ұқсас есімге жатқызған. Оның шығармаларының негізгі көзі – Сквариалюпи кодексі, ол Андреастың музыкасын қамтитын бөлімінде орган тартып отырған адамның, мүмкін өзінің, түрлі-түсті суретін де қамтиды. Екі дауысты балладалар көбінесе екі әншіге арналған; олардың екеуінде аспаптық тенор бар. Үш дауысты балладалардың барлығында да үш дауыста мәтін болмайды, ал үшінші дауыс кейде аспапта орындалған болуы мүмкін. Ландинидің музыкасына қарағанда, оның композиторының мақсаты – әдемілік, сәнділік және есте қаларлық мелодия болса, Андреастың музыкасы драмалық, мазасыз, кейде үзілісті және мәтіннің нақты сәттерін көрсету үшін өткір диссонанстарды қамтиды. Оның бір балладасында кеңейтілген октавалық секіріс бар, ол "maledetto" (қарғыс) деген сөзді ерекшелеп көрсетеді, осы сөз музыканың қалған бөлігінен секіріп шығады.
All of Andreas's surviving music with reliable attribution is in the genre of the ballata. Thirty are known, with eighteen being for two voices and twelve for three; in addition, one ballade in French may be his work, based on stylistic similarities and a contemporary attribution of it to a name similar to his. The main source for his work is the Squarcialupi Codex, which also includes, in the section containing Andreas's music, a colorful illustration of a man playing an organ, probably Andreas himself. The two voice ballate are usually for two singing voices; two of them include an instrumental tenor. Not all of the three voice ballate have text in all three voices, and the third voice sometimes may have been played on an instrument. Compared to Landini's music, in which refinement, elegance, and a memorable melodic line were the clear goals of the composer, Andreas's music is dramatic, restless, and sometimes disjunct, and includes sharp dissonances to highlight certain passages in the text. One of his ballate includes a melodic leap of an augmented octave, highlighting the word maledetto (accursed), causing it to leap out from the rest of the music.