Лоc Кристианос: Тарихы мен туризм орталығы

Кіріспе

Лос-Кристианос – Испаниядағы қала. 2017 жылғы мәлімет бойынша халқы 21 235 адамды құрайды, Канар аралдарының Тенерифе аралының оңтүстік жағалауында орналасқан. Арона муниципалитетіне қарасты, Чайофита конусы мен Гуаза тауының арасында жатыр. Қаланың орталығы Лос-Кристианос шығанағының маңында, бірақ заманауи құрылыстармен ішкі жаққа қарай қарқынды түрде кеңейіп келеді. Бұл қала танымал туристік орын болып табылады және бір паром порты мен екі жағажайды қамтиды. Көрікті көршісі Плайя-де-лас-Америкадан айырмашылығы, бұл қаланың тарихы 1970 және 1980 жылдардағы туризмнің өркендеуінен бұрынғы кезеңге дейін жетеді. Ұзақ жылдар бойы бұл демалыс орны тыныш балықшылар ауылы болған, ал оның қарапайым бастауының куәлігін ескі ғимараттардың канарлық сәулетінде көруге болады. Аймақта туризмнің танымалдылығы артып, қала өсіп, қазір көптеген қонақүйлер, демалыс орындары, барлар мен мейрамханаларға ие. Паром порты дельфиндер мен киттерді қадағалау және балық аулау сияқты саяхаттарға арналған база ретінде қызмет етеді.

Тарих

Лос-Кристианос туралы тарихи деректер 16 ғасырға дейін жетеді, сол кезде нотариус Эрнан Герра оны порто ретінде сипаттаған. Лос-Кристианос 17, 18 және 19 ғасырларда Тенерифе аралының оңтүстігіндегі маңызды порто болып қалып келді, бірақ 19 ғасырдың соңына дейін қарақшылардың шабуылдарының қаупі болғандықтан, тұрақты елді мекенге айналмады, өйткені қалашық немесе бекініс салуға жеткілікті халық болған жоқ. Лос-Кристианос тұрақты түрде қоныстанған алғашқы кезең 1860 жылдарда басталды, сол кезде Педро де Оливе оны «Аронада үш бір қабатты үйі, екі қабатты үйі және шатыры бар ауыл» деп сипаттады. 1888 жылы ол мемлекеттік құжаттарда 29 үй мен үңгірден тұратын елді мекен ретінде ресми түрде танылды. Лос-Кристианос халқының өсуі ғасырдың басында өнеркәсіп пен сауданың дамуымен байланысты болды. Қарақшылар мен каперлерден туындаған қауіп сейілгеннен кейін, табиғи порты бар Лос-Кристианос Тенерифе аралының оңтүстігіндегі импорт-экспорт орталығы ретінде гүлденді. 1909 жылы жергілікті дистилляция зауытының өнімдерін тасымалдау үшін алғашқы кемежай салынды. Ол бүгінгі күнге дейін сақталған және «Эль-Пуэрто-Вьехо» (Ескі кемежай) деп аталады. Сол кездегі басқа да өнеркәсіптерге шайын зауыты, жақын маңдағы тұз кеніштері және балықты тұздау зауыты кірді. 1914 жылы Теофило Белло Родригес Вилафлордағы жерінен Лос-Кристианостағы әкесіне тиесілі жерге су құбырын жүргізуге рұқсат алғанға дейін ауыл шаруашылығы жергілікті экономикада маңызды рөл атқармады. Бұл томат пен банан егістерін отырғызуға мүмкіндік берді, ал оларға егістіктерді өңдеу үшін жаңа жұмыс күші қажет болды. 1924 жылы халықтың өсуімен қатар рухани және экономикалық қажеттіліктері де артты, сондықтан тұрғындар Кармель тауындағы Әйелдің шіркеуін салуға тапсырыс берді. Шіркеу 1987 жылы бұзылып, орнына Лос-Кристианос қаласының орталығында жаңа, үлкен шіркеу салынды. 1934 жылы Лос-Кристианос шығанағында үлкен порто салынды, ол үлкен кемелерді қабылдай алатын, балық аулауды дамытуға және коммерциялық кеме қатынасының маңыздылығын арттыруға мүмкіндік берді. 1975 жылы сол жерде жаңа, үлкен порто салынды және Лос-Кристианос пен көршілес Ла Гомера аралы арасында күнделікті паромдық қызмет ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лос-Кристианос жағалауында кем дегенде үш шағын бекініс салынды, бұл британдықтардың жоспарланған шабуылына қарсы қорғаныс ретінде қарастырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Испания ресми түрде бейтарап болды, бірақ нацистер испандық азамат соғысындағы фалангистердің жеңісін қаржыландырғандықтан, Осіне жақын деп есептелді. Осы бекіністердің кейбіреулері бүгінгі күнге дейін сақталған. 2015 жылдан бері Лос-Кристианос қаласы Канар аралдарының мұсылман қауымдастықтары мен ұйымдарын біріктіретін Канар аралдарының Ислам федерациясының бас кеңсесі болып табылады.

Historical references to Los Cristianos date back to the 16th century, when it is described as a harbour by the notary Hernán Guerra. Los Cristianos remained an important port for the south of Tenerife throughout the 17th, 18th and 19th centuries but remained unsettled until the latter part of the 19th century due to the threat of pirate raids as there was no significant population to warrant a castle or fort. The first permanent settlement of Los Cristianos was in the 1860s when it was described by Pedro de Olive as "a hamlet in Arona, with three one storey houses, a two storey house and a hut." It was officially recognised in governmental documents as being established in 1888 by 29 houses and a cave. The population of Los Cristianos started to grow around the turn of the century with the advent of industry and trade. With the threat from pirates and privateers now a distant memory, Los Cristianos, with its natural harbour thrived as the import export centre of the south of Tenerife. In 1909, the first quay was built to ship the produce of a local distillery. It still remains today and is known as "El Puerto Viejo" (Old Quay). Other industries at the time included a resin factory, nearby salt mines and a fish salting factory. Agriculture didn't feature in the local economy until the land was irrigated by Teofílo Bello Rodríguez who in 1914 was authorized to run a pipe from his land in Vilaflor to land owned by his father in Los Cristianos. This fuelled further economic expansion, with the planting of tomato and banana crops, which required new labour to work the plantations. In 1924 the growing population had growing spiritual as well as economic needs, so the residents commissioned the construction of the Chapel of Our Lady of Mount Carmel. The chapel was demolished in 1987 and new larger parish church built was in its place in the centre of Los Cristianos. In 1934 a larger port was constructed in the bay of Los Cristianos, which could accommodate larger ships, allowed for the development of fishing, and increased the importance of commercial shipping. A new and bigger port was built on the same site in 1975 and saw the inauguration of a daily ferry service between Los Cristianos and the neighbouring island of La Gomera. Around the time of World War II, a number of fortifications were built, with at least three small bunkers along the Los Cristianos coastline, possibly as defences against a planned British invasion. During World War II Spain was officially neutral, but considered Axis friendly, as the Nazis had financed the phalangist victory in the Spanish Civil War. Some of these fortifications remain intact today. Since 2015, the town of Los Cristianos is the headquarters of the Islamic Federation of the Canary Islands, which is the organization that brings together associations and Muslim communities of the Canary Islands.

Туризм

1956 жылы швед азаматы Бенгт Райландер (жергілікті жерде Дон Бенито деп танымал) көп қабатты склерозбен ауырып, Лос-Кристианосқа келді, жылы климат пен таза ауа ауруын жеңілдетуге көмектеседі деп үміттенді. Ол жақсы сауығып, Швециядағы достарына өзі тапқан қоңыр да, күннөлді климат туралы айтты. Бұрын жазушы және телекомментатор болғандықтан, жаңалық тез тарады. 1957 жылы оған полиомиелит және ревматизм ауруларынан зардап шеккен бірнеше досы қосылды. Осылайша, Лос-Кристианос қаласындағы туризмнің бастауы 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында ауруға шалдыққан және сауығып жатқан шведтер үшін демалыс орны ретінде қалыптасты. Бұл күтпеген пионерлер қалада өз іздерін қалдырды: Лос-Кристианостағы басты көше "Авенида де Суэция" (Швеция даңғылы) деп аталады, ал "Каса Суэка" – қазір швед лютеран шіркеуі, теңіз жағасында орналасқан. Туризм шведтермен ғана шектелмеді, басқа еуропалық елдерден келушілердің саны да артты. 1960 жылдары Лос-Кристианос қаласында туристердің саны артып келе жатқан алғашқы ірі ғимараттар салынды, олардың ішінде Cristianmar, Rosamar және төрт жұлдызды Oasis Moreque қонақ үйі бар. Мүгедек шведтердің санының артуы 1965 жылы "Vintersol" мемлекеттік оңалту клиникасының ашылуына әкелді. Жағажайға жақын орналасқан Hotel Princesa Dacil қонақ үйінде Лос-Кристианос қаласының алғашқы күндерінен сақталған бірнеше ескі фотосуреттерді көруге болады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы құрылыс кезінде түсірілген көптеген ескі фотосуреттер де бар. Лос-Кристианосқа келетін туристердің саны 1960 және 1970 жылдары тұрақты түрде өссе де, Тенерифе аралының оңтүстігінде жаңа халықаралық әуежай (Reina Sofía) 1978 жылдың күзінде ашылғаннан кейін ғана аралдың оңтүстігінде туризм өркендеді. 1970 жылдары туристер мен жұмысшылардың саны артып келе жатқан кезде, қалада көптеген үлкен қонақ үйлер мен пәтерлер салынды, бірақ 1980 жылдары қала кеңінен кеңейе бастады. Демалыс жасаушылармен қатар, Лос-Кристианос британдық экспаттарды да тартты, олар суық британдық қыстарын қашу үшін тұрақты немесе жартылай тұрақты түрде көшіп келді. Ағылшын тілі испан тілімен бірдей деңгейде қолданылатындықтан, британдықтарға тиесілі барлар, мейрамханалар, дүкендер мен қызметтердің көпшілігі туристік секторға бағытталған.

A Swedish man, Bengt Rylander (known locally as Don Benito), came to Los Cristianos in 1956 suffering from multiple sclerosis, hoping the warm climate and clean air would help ease his ailments. He convalesced well and spread the word of the mild and sunny climate he had discovered to his friends in Sweden and, since he was formerly a writer and TV commentator, word spread quickly. In 1957 he was joined by several friends who suffered from poliomyelitis and rheumatic diseases. So the origins of tourism in Los Cristianos during the late 1950s and early 1960s are as a resort for ailing & convalescent Swedes. These unlikely pioneers have left their mark on the town, with the main high street in Los Cristianos known as "Avenida de Suecia" (Avenue of Sweden) and the "Casa Sueca", now a Swedish Lutheran Church, located on the seafront. Tourism was not limited to the Swedes, growing numbers of visitors from other European countries. The 1960s saw the construction of the first large buildings in Los Cristianos to house the growing number of tourists, these included Cristianmar, Rosamar and the four star Oasis Moreque Hotel. The steady number of disabled Swedish visitors also led to the opening of the Vintersol public rehabilitation clinic in 1965. Some old photos of Los Cristianos in the early days can be seen in the Hotel Princesa Dacil close to the beach. There are many old photos from the late 1960s and early 1970s in construction on display. Whilst tourist numbers in Los Cristianos grew steadily in the 1960s and 1970s, it was only after the inauguration of the new International Airport in the south of Tenerife (Reina Sofía) in autumn 1978 that tourism really began to boom in the south of the island. A number of huge hotels and apartment blocks were built during the 1970s to house the growing number of tourists and workers, but it was in the 1980s when the town began to expand massively. As well as holiday makers, Los Cristianos began to attract a number of British expatriates who emigrated either permanently or semi permanently to escape the cold British winters. As English is as widely spoken as Spanish, there are also a number of British owned bars, restaurants, shops and services aimed predominantly at the tourist sector.

Жағажайлар

Лос-Кристианос екі танымал жағажайға ие: негізгі жағажай (Плайя де Лос-Кристианос) – портымен қорғалған құмды жағажай, онда су спорты, жағажай волейболы, душ және балалар ойын алаңы сияқты көптеген мүмкіндіктер бар. Лас-Вистас жағажайы портынан кейінгі шығанақта орналасқан және жасанды түрде жасалған, толқын қорғағыштарымен қоршалған. Онда да су спорты, душ және туристік ақпарат орталығы сияқты бірнеше мүмкіндіктер бар. 2008 жылдың желтоқсанында 1970-ші жылдары салынған Лос-Кристианос саяжайына жаңару жасалды. Лос-Кристианос ауданындағы "Ринкон" аймағында (Пуэрто-Вьехо маңындағы мүйіс пен Монтанья-Гуаза жартастарының арасында) жартасты, қара құмды жағажайлар да бар.

Экономика

Қазіргі уақытта Лос-Кристианос жыл сайын жүздеген мыңдаған туристерді тартатын, гүлденген туристік курортқа айналды. Онда ондаған қонақүйлер мен өздігінен тамақтануға арналған пәтерлер бар, олардың көпшілігі тікелей немесе ірі туроператорлар арқылы брондалуы мүмкін. Лос-Кристианоста туризм саласы – негізгі жұмыс беруші. Лос-Кристианос түрлі стильдегі барлар мен мейрамханаларға толы, «тапас» барларынан бастап жоғары сапалы жергілікті және халықаралық тағамдар ұсынатын жерлерге дейін. Сыртта тамақтану арзан болғандықтан, көптеген туристер жартылай пансион немесе өздігінен тамақтану опцияларын таңдайды. Туризмнің қарқынды өсуіне байланысты ауыл шаруашылығы тоқырады және 1990 жылдардың басында соңғы банан өнімі жиналды. Портта әлі де шағын балық аулау флоты жұмыс істейді, бірақ коммерциялық жүк тасымалы көбінесе Ла Гомера, Эль-Хиеро және Ла Палма аралдарына бағытталған демалыс круиздерімен және паромдық қызметтермен алмастырылды. Лос-Кристианос Тенерифедің оңтүстігіндегі маңызды сауда орталығы болып табылады, онда туристер мен тұрғындарға арналған түрлі шағын дүкендер бар. Сондай-ақ, бірнеше кішкентай сауда орталықтары мен ірі ұлттық супермаркеттер желісі де бар. Лос-Кристианос Тенерифедің оңтүстігіндегі әкімшілік орталық ретінде Аронаны тез арада ығыстырып шығуда, өзінің «Мәдени орталығымен», ол қалалық әкімдіктің көптеген функцияларын атқарады, және Лос-Кристианос «Juzgados de Arona» (Ауданы соттарының) орналасқан жері.

Көлік

Лос-Кристианос TF1 тас жолы арқылы аралдың астанасы Санта-Крус-де-Тенерифе қаласына және Тенерифе Оңтүстік әуежайына қосылған. Қаланың өз автобус терминалы бар, ол аралдың басқа бөліктеріне үнемі қызмет көрсетеді. Лос-Кристианос портынан Ла Гомера, Эль-Хиеро және Ла Палма көрші аралдарына күн сайын паром қатынасы бар, оны Naviera Armas және Fred Olsen Express паром компаниялары жүзеге асырады. Fred. Olsen Express компаниясы 2008 жылы банкротқа ұшыраған, төмен бағалы паром операторы Garajonay Express бұрын басқарған бағытты алмастырды. Қаланың өзі жаяу жүріп аралауға ыңғайлы, себебі онда мүгедектерге қолайлы жаяу жолдары мен ұзын жағажай бойындағы серуендеу жолы бар. Қала ішінде таксилер жеңіл қол жетімді. Лос-Кристианос порты Сан-Себастьян-де-Ла-Гомера, Эль-Хиеродағы Ла-Эстака және Санта-Крус-де-Ла-Пальма порттарымен байланысы арқылы жолаушылар ағыны бойынша Испанияда бірінші орында тұр.