Кіріспе

Британдық суретші және иллюстратор Сесил Чарльз Виндзор Алдин (28 сәуір 1870 – 6 қаңтар 1935), британдық суретші және иллюстратор, жануарлар, спорт және ауылдық өмір суреттері мен эскиздерімен ең танымал. Алдин ауылдық көріністер мен шаруа жандарының суреттерін пастель, қарындаш және акварельмен салды. Ол өз денсаулығына қатты мән беретін және Fox Hounds-тың шебері болған, ал оның көптеген суреттері аң аулауды бейнелейді. 1891 жылы The Graphic журналы сатып алған иттер көрмесінің суреті одан кейін жарық көрді. Ол Челсиде студия жалдап, 1892 жылы The Illustrated London News газетімен ұзақ қарым-қатынас жасады. Челсиде жүргенде ол Лондон зоологиялық бағында жиі сурет салып, бақтағы жолбарыстың алғашқы суреті Гамбиер Болтонның фотосуретіне авторлық құқық екені анықталды. Ол сондай-ақ Cadbury компаниясының жарнамалық жұмыстарын да орындады. 1894 жылы The Pall Mall Budget Алдинге Рудьярд Киплингтің "Джунглидің екінші кітабынан" әңгімелерді суреттеуді тапсырды. Танымал жанрлық суретші Уолтер Денди Садлердің шақыруымен Алдин Чидингстонда тұрып, Фил Мэй, Джон Хассалл және Лэнс Такерреймен жақын дос болып, олармен бірге Дадли Харди мен Том Браун Лондондық эскиз клубын құрды. Ұлы мен қызының дүниеге келуі оған балалар суреттерінің сериясын сыйлады, олар Fallowfield Hunt, Bluemarket Races, Harefield Harriers және Cottesbrook Hunt гравюраларымен бірге оған үлкен танымалдылық әкелді. Бұл оның кітаптар мен журналдарға сурет салу жұмысының үнемі кеңейіп келе жатқанымен күш алды. Ол Челси өнер клубына қосылып, 1908 жылы Парижде алғашқы көрмесін өткізді. Оның сүйікті үлгісі – бір көзіне қара дақ салынған Бультерьер тұқымды Крэкер иті болды. Алдин Хенли аймағына көшіп келді, өйткені оның аң аулау, жылқылар мен иттерге деген қызығушылығы арта түсті және 1910 жылы Оңтүстік Беркшир аң аулауының шебері болды, сонымен қатар басқа жергілікті топтармен де байланыста болды. Ол 1913 жылдан 1914 жылға дейін The Abbots, Sulhamstead Abbots-та тұрып, Сент-Мэри шіркеуінің пасторлық кеңесінің мүшесі болды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Олдин Оңтүстік Беркшир түлкілерді аулау қожасы болды және әскерлік аттарды сатып алу жөніндегі офицер болып тағайындалды, сондай-ақ аттар жинау депосын басқарды. Лионель Эдвардс, Альфред Муннингс, Г. Д. Армоур және Седрик Моррис сияқты тағы бірнеше суретшілер де соғыс кезінде аттар жинау деполарында жұмыс істеді. Әскерге жылқыға деген қажеттілік соншалықты жоғары болғандықтан, Олдиннің өзінің аттары әскерге берілгендердің біріншілерінен болды. Олдин Беркшир аймағында бірнеше аттар жинау депосын құрды, оның ішінде әйелдер толық басқаратын депо да болды, себебі жұмыс істеуге жеткілікті ер адамдар қалмаған еді. Бұл тәжірибе сәтті деп танылды және бірнеше әйелдер армиясының аттар жинау деполары құрылды. Осылайша Олдин жаңадан құрылған Императорлық соғыс мұражайының Әйелдер еңбегі жөніндегі кіші комитетінің назарына ілікті, ол 1919 жылдың ақпан айында оның соғыс кезеңінде салған екі картинасын сатып алу туралы өтініш жасады. «Аттар жинау депосындағы әйелдер», «Кеннелдер», Пангборн картинасы сатып алынды, бірақ Олдин екінші картинаны беруге келіспеді. «Егіс егуші қыз» атты картинаның түпнұсқасы, екі ірі жылқыны тізгіндейтін жалғыз қыздың шынайы бейнесі, ескі, қайта қолданылған кенепке қалған бояумен салынған еді және Олдиннің пікірінше, ұлттық коллекцияға лайық емес еді. Ол картинаны жақсырақ материалдармен қайта салуға келісті, ал Әйелдер армиясының бір өкілі Пангборндағы студиясына егіс егуші қыздың моделі ретінде жіберілді, сондай-ақ форманың барлық бөлшектері дұрыс екеніне көз жеткізілді. Бұл картина Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Әйелдер армиясының ең танымал суреттерінің бірі саналады. 1917 жылы Вими қырқасында Олдиннің ұлы Дадли қаза тапты, бұл оған көп жылдар бойы ауыр соққы болды және оның шығармашылық стиліне терең әсер етті.

Кейінгі өмірі

Соғыстан кейін Олдин көп уақытын понилер мен иттің көрмелерін ұйымдастыруға арнады, әсіресе Эксмур аймағында, ол Девон және Сомерсет стагхаундтарымен аң аулауға қатысты. Ол сурет салуды жалғастырды, көбінесе ірі аттардың портреттерін салды және көптеген журналдар мен кітаптарға иллюстрациялар жасады. 1920 жылдары ол "Аңшылық аймақтары" ("The Hunting Countries") сериясын жасау үшін аң аулау көріністерінің жаңа суреттерін қосты, сонымен қатар өзінің және келіп қонақтардың итттерінің танымал суреттемелеріне де назар аударды. 1923 жылы ол толық суреттелген кітаптардан тұратын қысқа серия шығарды – "Ескі сарайлар және ескі қонақ үйлер" ("Old Manor Houses and Old Inns"). Сондай-ақ, ескі қонақ үйлер, ескі сарайлар және соборларды бейнелейтін суреттер сериясы да жасалды. 1930 жылы Олдин зейнетке шығып, Балеар аралдарына қоныстанды, жылы климаттың оның артрит ауруын жеңілдетеді деп үміттенеді. Ол Пальма және Майорка аймағында тұрып, сурет салу және кескіндеумен айналысып, ең жақсы туындыларын жасады, соның ішінде Джеймс Дугластың Силихам терьері – Банч туралы "Банч кітабына" ("The Bunch Book", 1932) иллюстрациялар салды. 1935 жылдың қаңтарында Англияға қайтып келе жатып, теңізде жүрек талмасына ұшырады. Кеме жағаға жеткен соң, Олдинді Лондон клиникасына асығыс жеткізді, бірақ оны құтқару мүмкін болмады.