Америкалық заңгер Уильям Даммер Повелл өмірі мен қызметі
William Dummer Powell
Уильям Даммер Поуэлл – лоялист, заңгер, саяхатшы және Верхняя Канада судьясы. АҚШ-та туған, революциядан кейін Англияға көшкен. Тарихы мен отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Даммер Пауэлл (5 қараша 1755 – 6 қыркүйек 1834) – американдық заңгер, Жоғарғы Канададағы лоялист, судья және саяси қайраткер.
American lawyer
William Dummer Powell (November 5, 1755 September 6, 1834) was a Loyalist lawyer, judge and political figure in Upper Canada.
Ерте өмір және білім
Бостон қаласында туған ол әжесінің ағасы Уильям Даммер, Массачусетс штатының вице-губернаторының құрметіне аталған. Ол Джон Пауэллдің (1716-1794) үлкен ұлы, ол тридцать жыл бойы Корольдік теңіз күштерін жабдықтау бойынша келісімшарт жасаған, революциядан кейін Англияға қашқан табысты саудагер еді. Оның анасы Джанет (1728-1795) Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Светон (немесе Суетоний) Гранттың (1702-1744) қызы болған. Грант Далвей және Гартенбегтің Грант барондарының мүшесі болды, ол құл саудасына қатысқан болуы мүмкін және Бостонда ұнтақ бизнесін бастаған. Айырықша жағдай, Грант жарылыстан қаза тапты. Пауэлл Бостонда оқыды, содан кейін анасының туысы, сэр Александр Гранттың қамқорлығымен Англияға жіберілді, ол оны Тонбридж мектебіне пансионға берді. Төрт жылдың ішінде крикеттен басқа ештеңеде көзге түспеген соң, оны Роттердамдағы саудагерге француз және голланд тілдерін үйренуге, сонымен қатар бизнес тәжірибесін алуға жіберді. 1772 жылы Бостонға оралғаннан кейін, екі жыл өткен соң ол Массачусетс штатының бас прокуроры Джонатан Сеуэллдің кеңсесінде заңгерлік қызметін бастады. Үйленгеннен кейін 1775 жылы Англияға оралып, Мидл Темплде заңды оқыды.
Born at Boston, Massachusetts, he was named for his grandmother's brother William Dummer, Lieutenant Governor of Massachusetts. He was the eldest son of John Powell (1716 1794), a prosperous merchant who for thirty years held the contract for provisioning the Royal Navy before fleeing to England after the revolution. His mother, Janet (1728 1795), was the daughter of Sweton (or Suetonius) Grant (1702 1744), of Newport, Rhode Island. Grant was a member of the Grant Baronets of Dalvey and Gartenbeg, who was probably involved in the slave trade and started a gunpowder business in Boston. Ironically, Grant was killed by an explosion. Powell studied in Boston before being sent to England under the care of his maternal relative, Sir Alexander Grant, who sent him to board at Tonbridge School. Having in four years excelled at nothing other than cricket, he was next sent him to live with a merchant at Rotterdam where he was to learn French and Dutch while gaining a first hand experience in business. Having returned to Boston in 1772, two years later he started his legal career in the offices of Jonathan Sewell, Attorney General of Massachusetts. After his marriage, he returned to England in 1775 where he studied law at the Middle Temple.
Мансап
Лоялист ретінде Пауэлл 1779 жылы Квебекке барып, Монреальде жеке практика ашты. 1783 жылы ол басқа делегаттармен бірге Квебек заңына қарсы петиция беру үшін Англияға барды. 1784 жылы қаржылық себептермен кешіктірілген ағылшын адвокатурасына ресми қабылдануы жүзеге асты, содан кейін ол сол жылы Бостонға оралды, әкесінің мүлкін қайтаруға тырысты, ол Америка революциясынан кейін тәркіленген болатын. Сәттілікке жетпеген соң, 1785 жылы Монреальге қайтып келді. 1789 жылы Батыс округінің судьясы болып тағайындалды. Ол Детройтте тұрды, бірақ сот Л’Ассомпсионда (Виндзор) отырды. 1794 жылы ол Жоғарғы Канада Корольдік сотына тағайындалды және Ньюаркқа (Ниагара-он-де-Лейк) көшті. 1808 жылы ол провинцияның Атқару кеңесіне тағайындалды. Ол Йорк (Торонто) қаласында қоныстанды және 1812 жылғы соғыс кезінде американдықтар басып алғанда сол жерде қалды. Ол соғыс кезінде хабеас корпустың тоқтатылуына қарсы болды. 1814 жылы ол бас судья Томас Скоттқа көмектесіп, Анкастерде өткен «Қанды сот» деп аталған бірнеше сот процестеріне төрағалық етті, онда соғыс кезінде мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталғандар сотталды. 1816 жылы бас судья Томас Скотт енді Атқару кеңесінің төрағасы бола алмағанда, Пауэлл осы лауазымды иеленді және сол жылы бас судья ретінде оны алмастырды. Ол Ред-Ривер колониясында тәртіпсіздік тудырғандарға қарсы Лорд Селкирктің көптеген айыптауларын қабылдамауы арқылы провинция әкімшілігінің наразылығын тудырды. 1823 жылы ол 1812 жылғы соғыстан туындаған соғыс талаптары бойынша Александр Вудты комиссар ретінде ант беруден бас тартты; Пауэлл бастапқыда моральдық себептермен оның тағайындалуына қарсы болған. Вуд оған өтемалдық талаппен сотқа жүгінді. Ол Роберт Флеминг Гурлейді провинция әкімшілігіне шабуыл жасағаны үшін соттауға қарсы болса да, Гурлейді провинциядан қууға мәжбүр болды. 1825 жылы ол әкімшілікті сынағаны үшін Атқару кеңесінен сөгіс алғаннан кейін, ол осы кеңестен кетті; сол жылы кейіннен бас судья Уильям Кэмпбелл оның орнына келді. Ол 1834 жылы Торонтода қайтыс болды.
As a Loyalist, Powell went to Quebec in 1779, entering private practice in Montreal. In 1783, he went to England to petition with other delegates against the Quebec Act. His formal call to the English bar, delayed because of finances, was finally arranged in 1784 and, later that year, he returned to Boston to attempt to recover his father's property which had been confiscated after the American Revolution. Unsuccessful, he returned to Montreal in 1785. In 1789, he was appointed judge in the Western District. He lived in Detroit but the court sat at L'Assomption (Windsor). In 1794, he was appointed to the Court of King's Bench for Upper Canada and moved to Newark (Niagara on the Lake). In 1808, he was appointed to the Executive Council for the province. He settled at York (Toronto) and remained there during the American occupation during the War of 1812. He opposed the suspension of habeas corpus during the war. In 1814, he assisted Chief Justice Thomas Scott by presiding over several of the trials known as the "Bloody Assize" which were held at Ancaster to prosecute those charged with treason during the war. When Chief Justice Thomas Scott was no longer able to chair the Executive Council in 1816, Powell took on that post, and also replaced him as Chief Justice later that same year. He upset the province's administration by rejecting many of the charges brought by Lord Selkirk against those who had stirred up trouble for the Red River Colony. In 1823, he refused to swear in Alexander Wood as a commissioner for war claims arising from the War of 1812; Powell had originally opposed his appointment on moral grounds. Wood successfully sued him for damages. Although he opposed prosecuting Robert Fleming Gourlay for attacks on the administration of the province, he found himself forced to banish Gourlay from the province for sedition. In 1825, after he was rebuked by the Executive Council for exposing the administration to criticism, he resigned from that council; he was succeeded by William Campbell as Chief Justice later that year. He died in Toronto in 1834.
Отбасы
1775 жылы Пауэлл доктор Джон Мюррейдің (ту. 1720) және Мэри Бойлздың қызы Энн Мюррейге үйленді. Джон Мюррей Шотландияда дүниеге келіп, Корольдік теңіз флотында хирург болды. Ол Бостонға көшуден бұрын Велс және Норвич қалаларында жеке медициналық практикамен айналысты. Олардың екі баласы қалды. Олардың ұлы, Брокамур иелігінің капитаны Джон Пауэлл, Ниагара көлінің жанында генерал Энеас Шоудың қызына үйленді және олар Торонтоның кенті мен мэрі болған Джон Пауэллдің ата-анасы болды. Әділет судьясы Уильям Пауэлл отбасына адал адам ретінде сипатталды, ол шіркеуде отбасының ортасында отыратын. Оның қызы 1822 жылы кемеде батып қайтыс болды. "Альбион" кемесі Ливерпуль мен Нью-Йорк арасында жүретін ең жақсы кемелердің бірі еді. Ол бұрынғы сапарында Йоркке келуге жоспарланған, бірақ белгісіз себептермен кешікті.
In 1775, Powell married Anne Murray, daughter of Dr John Murray (b.1720) and Mary Boyles. John Murray was born in Scotland and became a surgeon in the Royal Navy. He established himself with a private medical practice at Wells and then Norwich, before moving to Boston. They were survived by two children. Their son, Captain John Powell of Brockamour Manor, Niagara on the Lake, married a daughter of General Æneas Shaw and they were the parents of John Powell, alderman and mayor of Toronto. Justice William Powell was described as a dedicated family man, sitting in the middle of his family in his pew at church. His daughter died in 1822 when a boat she was on sank. The packet ship, the Albion, was one of the finest class of ships that operated between Liverpool and New York. She was scheduled to come to York on the previous voyage, but missed it for an unknown reason.
Мұра
Пауэлл өзінің Парк учаскесінің 12-ші нөмірінің солтүстік жартысын Король колледжіне (қазіргі Торонто университеті) жер үшін сатты.
Powell sold the north half of his Park Lot 12 to provide land for King's College (now the University of Toronto).