Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Джеймс Поттер (1729–1789) – Колониялық және Азаттық соғысы дәуіріндегі Пенсильвания штатының әскері, шаруа және саясаткері. Азаттық соғысы кезінде Пенсильвания ополчениесінің бригадир генералы шеніне дейін көтерілді, ал 1781–1782 жылдары Пенсильвания вице-президенті қызметін атқарды.
American politician
James Potter (1729–1789) was a soldier, farmer, and politician from Colonial and Revolutionary era Pennsylvania. He rose to the rank of brigadier general of Pennsylvania militia during the Revolutionary War, and served as Vice President of Pennsylvania, 1781–1782.
Отбасы және ерте өмірі
Джеймс Поттер шотланд тегінен шыққан, Ирландияның Тайрон графтығында дүниеге келген. Ол 1741 жылы әкесі Джон Поттермен бірге отарлық Америкаға келді, ал отбасы Пенсильвания штатының Камберленд округіне қоныстанды, онда әкесі 1750 жылы бас шериф болды. Оның бірінші әйелі Филадельфиялық Элизабет Кэткарт, ал екінші әйелі Миффлин округының тұрғыны Джеймс Паттерсонның қызы Мэри Паттерсон Чемберс болды. Оның қызы Марта Эндрю Грегке үйленді.
James Potter was of Scots descent, born in County Tyrone, Ireland. He came to Colonial America with his father, John Potter, in 1741, and the family settled in Cumberland County, Pennsylvania, where his father became high sheriff in 1750. His first wife was Elizabeth Cathcart of Philadelphia, and his second wife was Mary Patterson Chambers, daughter of James Patterson of Mifflin County. His daughter Martha was married to Andrew Gregg.
Әскери мансап
Нортумберленд округі үшін милиция лейтенанты қызметін атқарған, онда ол тұрған Джеймс Поттер француз және үнді соғысы кезінде Киттанинг экспедициясына қатысып, соғыс соңында подполковник шеніне жетті. Ол сондай-ақ Понтиак көтерілісі кезінде де қызмет етті. 1776 жылы полковник және Пенсильвания штатының алғашқы конституциялық конвенциясының мүшесі болды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде ол Трентон, Принстон, Брэндивайн және Германтаун шайқастарында милиция әскерлерін басқарды. 1777 жылдың сәуір айында Пенсильвания милициясының бригадир генералы болып тағайындалды. 1777 жылы Филадельфия, Честер және Делавэр округтеріндегі әскерлерімен Джордж Вашингтон үшін маңызды ақпарат жинап, жауға жабдықтың жеткізілуін болдырмады. 11 желтоқсанда Вашингтонның армиясы Вэлли Форджға жол тартқанда, оның бір бөлігі Матсон Фордтағы Шкуилкилл өзенін кезіп өткен соң, Корнуоллис басқаратын жаудың қарсы жағында күшті екені анықталды. Вашингтон жазғандай: "Олар генерал Поттер мен Пенсильвания милициясының бір бөлігімен кездесті, олар үлкен батылдық танытып, оларға бар күштерімен қарсылық көрсетті, олардың көптігіне шыдамағанша". Осы күні генерал Поттердің басшылығындағы Пенсильвания милициясының бір тобы Блоклидегі Томас Уинннің үйін британдық қарақшылардан қорғады. Уиннестай жерінде үш британдық сарбаздың қабірі сақталған. Сол күні қызметтен кейін, Поттер ауырған әйеліне күтім көрсету үшін демалысқа шықты. Революциялық соғыс кезінде генерал Поттерге оның қызметшісі Геро Уэйд еріп жүрді. Поттердің ауылдық аймақ пен британдықтар басып алған Филадельфия арасындағы сауда-саттық пен контрабанданы тоқтатудағы тиімді қызметі зор үміттерді тудырды. 1778 жылдың көктемінде Вашингтон Вэлли Форджтан былай деп жазды: "Егер генерал Поттердің жағдайы оның армияға оралуына мүмкіндік берсе, оны көруге өте қуанышты болар едім, өйткені оның белсенділігі мен сақтандыру қабілеті қыс бойына өте қажет болды". Поттер 1778 жылдың мамыр айының соңында қызметке қайта оралды, бірақ британдықтар маусым айында Филадельфиядан Нью-Йоркке кеткеннен кейін Пенсильванияның шығыс бөлігінің маңызы азайды.
As a militia lieutenant for Northumberland County, where he made his home, James Potter took part in the Kittanning Expedition during the French and Indian War and reached the rank of lieutenant colonel by the end of the war. He also served during Pontiac's Rebellion. In 1776, he served as a colonel and as a member of the first Pennsylvania State Constitutional Convention. During the American Revolutionary War, he led militia troops at the battles of Trenton, Princeton, Brandywine and Germantown. In April 1777, he was promoted to brigadier general of the Pennsylvania militia. In 1777, with the troops under his command in the counties of Philadelphia, Chester, and Delaware, he obtained important information for George Washington, and prevented supplies from reaching the enemy. On 11 December, while the army under Washington was on its way to Valley Forge, after part of it had crossed the Schuylkill River at Matson's Ford, it was found that the enemy under Cornwallis were in force on the other side. "They were met," writes Washington, "by General Potter, with part of the Pennsylvania Militia, who behaved with great bravery, and gave them every possible opposition until he was obliged to retreat from their superior numbers." On this same day a group of Pennsylvania Militia under the command of General Potter defended the home of Thomas Wynne of Blockley from a band of British marauders. The graves of three British soldiers killed are on the Wynnestay property. After this day of service, Potter took a leave of absence to care for his sick wife. Accompanying General Potter through the Revolutionary War was his servant Hero Wade. Potter's service, which had been effective at interdicting trade and trafficking between the countryside and British occupied Philadelphia, was missed. In the spring of 1778, Washington wrote from Valley Forge: "If the state of General Potter's affairs will admit of his returning to the army, I shall be exceedingly glad to see him, as his activity and vigilance have been much wanted during the winter." Potter eventually returned to service in late May 1778, but the role of eastern Pennsylvania in the conflict declined after the British left Philadelphia for New York in June.
Ауыл шаруашылығы және жерді дамыту
Ол әскери қимылдарға қатыспаған кезде шаруа шаруашылығымен айналысқан. Революцияға дейін ол бұрынғы үнді жерлерін еуропалықтардың қоныстануына ашуға қатысып, осындай жердің үлкен учаскесін өз пайдалануына алған.
When not engaged in military action, Potter was a farmer. Before the Revolution he was involved in opening former Indian territories to European settlement, and warranted a large tract of such land for his own use.
Саяси өмір
1780 жылы Поттер Пенсильванияның Цензорлар кеңесіне немесе Жоғарғы атқарушы кеңесіне сайланды. Сол жылы ол Вильям Мурға вице-президент сайлауында жеңіліп, берілген алпыс дауыстың тек алтауын ғана алды. (Вице-президент лауазымы қазіргі вице-губернатор лауазымымен салыстырылады.) Алайда, келесі жылы, 1781 жылдың 14 қарашасында, ол Джеймс Юингтің жиырма сегіз дауысына қарсы отыз сегіз дауыс жинап вице-президенттікке сайланды. Бірақ 1782 жылдың 7 қарашасында ол президенттік сайыста Джон Дикинсонға (Дикинсонның қырық біріне отыз екі дауыс ғана алды) және вице-президенттік сайыста Джеймс Юингке (Юингтің отыз тоғызына отыз төрт дауыс алды) жеңіліп қалды. Вице-президенттік қызметін атқару кезеңінде Пенсильвания университетінің қамқорлар кеңесінің құзыретті мүшесі болды. 1782 жылы Поттер милицияның генерал-майоры болып тағайындалды, ал 1785 жылы Нортумберленд округіндегі жер өлшеушінің орынбасары болды.
In 1780, Potter was elected to Pennsylvania's Council of Censors or Supreme Executive Council. In that year he lost a vice presidential election to William Moore, earning only six of the sixty votes cast. (The position of vice president is analogous to the modern office of lieutenant governor.) However, the following year, on 14 November 1781, he was elected to the vice presidency, earning thirty eight votes to James Ewing's twenty eight. But on 7 November 1782, he lost both the presidential race to John Dickinson (earning only thirty two votes to Dickinson's forty one) and the vice presidential race to James Ewing (earning thirty four votes to Ewing's thirty nine). During his vice presidential term he served as an ex officio member of the board of trustees of the University of Pennsylvania. Potter was named a major general of the militia in 1782, and, in 1785, became deputy surveyor in Northumberland County.