Египеттік феминистік одақ (1923) – Египеттегі бірінші ұлттық феминистік қозғалыс. Худа Шаарави бастаған, әйелдер құқығы үшін күресті. Тарихы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мысыр феминистік ұйымы (الاتحاد النسائي المصري) - Мысырдағы тұңғыш жалпыұлттық феминистік қозғалыс болды.
Egyptian feminist organization
The Egyptian Feminist Union (الاتحاد النسائي المصري) was the first nationwide feminist movement in Egypt.
Тарихы және профилі
Мысыр феминисттер одағы 1923 жылғы 6 наурызда белсенді Худа Шаарауидің үйінде өткен жиын кезінде құрылды. Ол 1947 жылғы 12 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін одақтың бірінші президенті болды. ЕФУ құрылғанға дейін, 1920 жылы Вафд партиясымен байланысы бар ұйым Вафд әйелдерінің орталық комитеті деп аталды. Мысыр феминисттер одағының құрылуы Мысырдың тәуелсіздік қозғалысына жауап ретінде туды, бұл қозғалыс әйелдердің құқықтарын тәуелсіздік үшін күресте екінші орынға қойды. Оның мақсаты – әйелдерге жан-жақты құқықтар беру еді. ЕФУ-дың талаптары, бірақ олармен шектелмейді: әйелдердің сайлау құқығы, әйелдер мен балалар білімінің деңгейін көтеру, мемлекеттік деңгейде заңдастырылған проституцияны тоқтату, жеке мәртебе туралы заңды реформалау, сондай-ақ әйелдер мен балаларға арналған денсаулық сақтауды жақсарту. Бұл талаптар 1925 жылдан бастап екі апта сайын жарық көретін «L'Egyptienne» журналында, ал 1937 жылдан бастап «al Misriyyah» («Египет әйелі») журналында жарияланды. ЕФУ отбасылық құқық пен жеке мәртебе кодекстерінің, ерлерге әйелдердің келісімінсіз ажырасуға және көп әйел алуға мүмкіндік беретін бөліктерін реформалай алмады. 1944 жылғы желтоқсанда ЕФУ Каирде Араб әйелдер конгресін немесе Араб әйелдер конференциясын өткізді, ол Араб феминисттер одағын (АФУ) ресми түрде құрды. 1951 жылғы ақпанда Шафик Мысырдың екі жетекші феминисттік тобынан (ЕФУ және Бинт Аль Нил одағы) 1500 әйелді құпия түрде біріктірді. Ол парламентте әйелдердің әлеуметтік-экономикалық құқықтарына қатысты талаптарды көтеріп, төрт сағатқа парламент жұмысын тоқтатқан шеру ұйымдастырды. Мұфида Абдул Рахман осы мәселе бойынша Шафикті сотта қорғау үшін таңдалды. Сот отырысы кезінде Бинт Аль Нилдің көптеген жақтастары сот залына келді, ал судья отырысты мерзімі белгісіз кешіктірді. Алайда, Сенат төрағасының уәделеріне қарамастан, әйелдердің құқықтарында жақсартулар болған жоқ. Насер сонымен қатар әйелдерге білім алу мен жұмысқа орналасуда тең мүмкіндіктер берді, сондай-ақ орта және төмен таптың азаматтарына, ерлер мен әйелдерге білім алу, денсаулық сақтау және экономикалық мобильдік құқығын ұсынды. Насер режимі 1964 жылғы №32 заңды қабылдады, ол үкіметке үкіметтік бақылауда емес, ұйымдарды реттеуге немесе тіпті тыйым салуға мүмкіндік берді. Бұл, негізінен, 2011 жылғы Египет революциясымен байланысты болды, оның кезінде көптеген феминисттік белсенділер одақ құрып, Хосни Мубарак пен Египет үкіметіне қарсы демонстрациялар мен отырықшыларда маңызды рөл атқарды. Бүгінде, басқа мақсаттармен қатар, ЕФУ коммерциялық емес ұйым ретінде әйелдердің мәселелерін көтеруге, зерттеулер жүргізуге, сондай-ақ осы мәселелерді шешу үшін деректер базасы сияқты технологияларды енгізуге бағытталған.
The Egyptian Feminist Union was founded at a meeting on 6 March 1923 at the home of activist Huda Sha'arawi, who served as its first president until her death on December 12, 1947. Before becoming the EFU, the organization which had ties to the Wafd Party was called the Wafdist Women's Central Committee in 1920. The creation of the Egyptian Feminist Union came in response to feminist dissatisfaction with the Egyptian independence movement, which placed women's rights as secondary in the struggle for independence. Its mission was to gain comprehensive rights for women. Some of the demands of the EFU were but are not limited to: women’s suffrage, the advancement of women and children’s education, stopping government legalized prostitution, reforming the personal status law, as well as better healthcare for women and children. These demands were chronicled and published in their fortnightly periodical L'Egyptienne from 1925, and from 1937 the journal al Misriyyah (The Egyptian Woman). The EFU was not able to reform parts of the family law and Personal Status Codes that allowed males to divorce their spouses without the spouses' consent, as well as ending polygamy. In December 1944, the EFU convened the Arab Women's Congress or Arab Women's Conference in Cairo, which formally established the Arab Feminist Union (AFU). In February 1951, Shafik managed to secretly bring together 1500 women from Egypt's two leading feminist groupings (the EFU and Bint Al Nil Union). She organized a march that interrupted parliament for four hours after they gathered there with a series of demands mainly related to women's socioeconomic rights. Mufidah Abdul Rahman was chosen to defend Shafik in court in regards to this. When the case went to trial, many Bint al Nil supporters attended the courtroom, and the judge adjourned the hearing indefinitely. However, in spite of receiving promises from the President of the Senate, women's rights experienced no improvements. Nasser also created equal opportunity for women in education and employment, while promising middle and lower class citizens the right to education, healthcare, and economic mobility for both men and women. The Nasser regime passed the Law 32/1964 which gave the government the ability to regulate or simply ban organizations that were not already associated under the government. This was sparked largely due to the 2011 Egyptian Revolution during which many feminist activism groups formed alliances and played a large role in a number of demonstrations and sit ins against Hosni Mubarak and the Egyptian government. Today, among other objectives, the EFU as a non profit aims to raise awareness of women's issues, conduct research, as well as integrating technology such as databases to work towards solving these issues.
Набауия Мұса
Набауия Мохамед Муса Бадави (1886–1951) – Мысырдағы әйелдер білімінің алғашқы дамушысы және Мысыр феминисттер одағының негізін қалаушы мүшесі. Загазиг қаласында дүниеге келген Мұса үйде білім алып, 1907 жылы мемлекеттік бакалавриат емтиханын сәтті тапсырғаннан кейін Мысырдағы орта мектепті бітірген алғашқы әйел болды, содан кейін ол Мысырдың әйелдерге арналған алғашқы мұғалімдер даярлау мектебі – Сания мектебіне қабылданды. Формалды білімін алғаннан кейін Мұса өзінің жаңа жолын жалғастырып, алғашқы әйел мектеп директоры болды, ол 1924 жылдан 1926 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Кейін ол Білім министрлігіне тағайындалып, әйелдер білімінің бас инспекторы қызметін атқарды. Әйелдердің жұмыс істеу және білім алу құқығын қорғаушы ретінде Мұса 1923 жылы Римде өткен Халықаралық әйелдер сайлау құқығы альянсының конференциясына қатысып, қыздардың білім алу құқығын қамтамасыз етуге шақыратын сөз сөйледі. Ол Худа Шаарави мен Сайза Набаравимен бірге Римнен орамалсыз оралды. Мұсаның ғалым және қоғамдық белсенді ретіндегі көптеген еңбектері оның жазбаларында қамтылған, оның ең әсерлісі – «Әйел және жұмыс» еңбегі, онда ол әйелдердің жұмыс істеу құқығын қорғап, әйелдердің биологиялық кемшілігі туралы ұзақ жылдар бойы қалыптасқан нанымды күшпен жоққа шығарды.
Nabawiyya Mohamed Musa Badawi (1886–1951) was a pioneering figure of women's education in Egypt and was a founding member of the Egyptian Feminist Union. Born in the town of Zagazig, Musa received home education and became the first woman to finish high school in Egypt after passing the state baccalaureate exam in 1907 before being accepted into the Saniyya School Egypt's first teacher training specific school for women. After receiving her formal education, Musa continued on her trailblazing path by becoming the first female school principal, a position she held from 1924 to 1926. She later went on to be appointed to work for the Department of Education to take up the position of the chief inspector of women's education. As a strong advocate for women's rights to work and education, Musa attended the International Woman Suffrage Alliance conference of 1923 in Rome and delivered a speech that called for ensuring girls' rights to education. She famously returned from Rome unveiled alongside Huda Sha'arawi and Saiza Nabarawi. Most of Musa's works as an academic and activist come from her writings, with her most influential being Woman and Work, in which she argued for women's right to work and strongly dismissed the largely longstanding belief of female biological inferiority in order to work in occupations other than teaching or midwifery.
Әмина әл-Саид
Амина әл Саид (1914 – 1995) – египеттік журналист, ғалым және феминист, Египеттік Феминистік Одақтың (EFU) жетекші рөл атқарушысы. Асыют қаласында туған Саид Шубра орта мектебінде оқыған кезінде-ақ хиджап киюге қарсы болды. Осы кезде Саид EFU жасөспірімдер қанатына мүше болды. 1935 жылы ол Каир университетінде ағылшын әдебиеті мамандығын бітірді, университетке қабылданған алғашқы әйелдердің бірі болды. Саид EFU-да L'Egyptienne журналының араб тіліндегі нұсқасы – al Misriyyah журналының редакторы қызметін атқарды, ал кейін 1954 жылдан 1969 жылға дейін EFU-ның екінші журналы – Hawaa (Ева) журналының редакторы болды, ол ішкі нарықта және араб елдерінде сәтті сатылды. Өмірі бойы Саид Египеттегі хиджап кию дәстүріне және жеке мәртебе заңдарына қарсы тұрды, бұл оның ислами фундаменталистерден қорқытуына себеп болды. Саидтің журналистикадағы мансабы 1984 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін созылды, ол Египеттің ең көне баспасы – Дар әл-Хилалдың төрағасы болды.
Amīnah al Saʿīd (1914 1995) was an Egyptian journalist, scholar and feminist who played a leading role in the Egyptian Feminist Union. Born in Asyut, Saʿīd was resistant to wearing the veil from a young age while attending Shubra Secondary School. It was also during this time that Saʿīd joined the youth wing of the EFU as a teenager. She then went on to receive a degree in English literature from Cairo University in 1935, being among the first cohort of women receiving admission into the university. Saʿīd's position in the EFU was as the editor for the Arabic written version of L'Egyptienne journal al Misriyyah, and later became editor for the EFU's second journal Hawaa (Eve) from 1954 to 1969 which sold successfully in domestically and across the Arab countries. Throughout her career, Saʿīd's opposition to Egypt's veiling traditions and to its personal status laws were unwavering, which resulted in her facing intimidation from Islamic fundamentalists. Saʿīd's career in the journalism industry spanned until her eventual retirement in 1984, in which she held the position of chairperson of Dar al Hilal, Egypt's oldest publishing house.
Саиза Набарави
Сайза Набарави (1897-1985) – египеттік журналист, ұлтшыл және Египет феминисттер одағының негізін қалаушы мүшесі. Набарави бастапқыда Париждегі алыс туысы тәрбиеледі, бірақ кейін Александриядағы Les Dames de Sion жеке француз мектебінде оқуын жалғастырды. Кейін ол жасөспірім кезінде басқа туысымен бірге тұру үшін Каирге кетіп, онда Набаравидің қайтыс болған асырап алған анасының досы болған Худа Шаарауимен танысты. Шаарауи Набаравиді өзінің жетекшілігіне алып, 1925 жылдың ақпанында EFU-ның француз журналы L'Egyptienne редакторы лауазымын берді. Ай сайынғы жарияланымдары арқылы Набарави колониялық Египетте әйелдер құқықтары мен ұлттық тәуелсіздік үшін күресті көрсететін түрлі жазбаларды бақылады, бұл 1940 жылға дейін, Египет Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанға дейін жалғасты. Ол сондай-ақ, орамал тағу және әйелдерді азат ету мәселелері бойынша лекциялар оқып, кеңінен жазып, EFU мақсаттарын дамытуға көмектесті. 1951 жылы Набарави Әйелдер халықтық қарсылық комитетін құрды және феминистік белсенділікке өмірін арнады.
Saiza Nabarawi (1897 1985) was an Egyptian journalist, nationalist and founding member of the Egyptian Feminist Union. Nabarawi was initially raised by a distant relative in Paris but would later continue her studies at Les Dames de Sion, a private French school in Alexandria. She would later leave for Cairo as a teenager to live with a different relative where she would meet Huda Sha'arawi, who was a friend of Nabarawi's deceased foster mother. Sha'arawi took Nabarawi under her wing as a mentee and gave her the position of editor for EFU's French journal, L'Egyptienne, in February 1925. Through its monthly publications, Nabarawi oversaw the various writings that highlighted both the struggle for women's rights and national independence in colonial Egypt until its final publication in 1940, when Egypt became involved in World War II. She also helped to develop and further the aims of the EFU by lecturing and writing extensively on topics regarding veiling and female liberation. In 1951, Nabarawi founded the Women's Popular Resistance Committee, as she continued to dedicate her life to feminist activism.