Кіріспе

Ричард Клайд Тейлор (5 қараша 1919 – 30 қазан 2003) – метафизика саласына зор үлес қосып, танымал болған американдық философ. Ол сонымен қатар әлемдік деңгейде белгілі ара өсіруші болған.

Өмірбаян

Тейлор докторлық дәрежесін Браун университетінде алды, оның ғылыми жетекшісі Родерик Чишолм болды. Ол Браун, Колумбия және Рочестер университеттерінде сабақ берді, сондай-ақ оннан астам басқа да оқу орындарында қонақ лекция оқыды. Оның ең танымал кітабы – «Метафизика» (1963). Басқа еңбектері: «Әрекет және мақсат» (1966), «Жақсылық және жамандық» (1970) және «Мінез этикасы» (1991). Профессор Тейлор «Тіршілік күші: Артур Шопенгауэрдің таңдамалы жазбалары» кітабының редакторы болды. Ол мінез этикасының белсенді жақтаушысы болды. Ол сондай-ақ өмірдің мәні туралы маңызды мақалалар жазды, оны Альберт Камю сияқты Сизиф мифін зерттеу арқылы қарастырды. Тейлордың 1962 жылғы «Фатализм» эссесі Дэвид Фостер Уоллестің Амхерст колледжіндегі бакалаврлық диссертациясының тақырыбы болды, ол 2011 жылы Тейлордың эссесімен және заманауи жауаптармен бірге «Тағдыр, уақыт және тіл: еркін ерік туралы эссе» деген атпен жарияланды. Тейлор ара шаруашылығына маңызды үлес қосты. Оның үш жүз ара ұясы болды және 1970 жылдан бастап көбінесе ұя бал өндірді. Ол басқару әдістерін бірнеше кітапта, соның ішінде «Ұя бал кітабы» және «Ара шаруашылығының қуаныштары» кітаптарында түсіндірді. 1993 жылы ол Уильям Лэйн Крейгпен «Моральдың негізі табиғи ма, әлде табиғаттан тыс па?» тақырыбында пікір алмасты. Тейлордың аспирантурада оқыған белгілі философтарына Норман Боуи, Майлс Брэнд, Кит Лерер және Питер ван Инваген кіреді.