Радикалдық перинальдық простатэктомия – ерте сатыдағы простата рагын жоюға арналған хирургиялық әдіс. Қан кетуі аз, жазылуы жылдам, бірақ ішек бақылауы қиындауы мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Радикалды перинеальді простатектомия – анус пен ұрық (перинеум) арасындағы аймақтағы тілік арқылы бүкіл простата безін алып тастауға арналған хирургиялық процедура. Простатадағы жақсы анықталған, кішкентай қатерлі ісігі бар, таңдап алынған адамдарда простатаның ерте сатыдағы қатерлі ісігін жою үшін қолданылады. Бұл ретропубикалық жолға немесе робот ассистентімен жасалатын лапароскопиялық тәсілге қарағанда сирек қолданылады. Егер қатерлі ісік кішкентай болса және простатаға ғана шектелсе, радикалды перинеальді простатектомия ретропубикалық тәсілмен бірдей емдеу нәтижесіне жетеді, бірақ аз қан жоғалады және қалпына келтіру жылдамырақ болады. Перинеальді тәсілдің бір кемшілігі – ішек қозғалысын бақылау жоғалту қаупінің артуы. Процедураны орындаудың бірнеше тәсілі бар. Егер ер адамның эрекциясы қалыпты болса, қатерлі ісігі кішкентай және анықталмаса, ал Глисон көрсеткіші 6 немесе одан төмен болса, эрекция үшін жауапты жүйкелерді сақтау мүмкін болады.
Radical perineal prostatectomy is a surgical procedure wherein the entire prostate gland is removed through an incision in the area between the anus and the scrotum (perineum). It is used to remove early prostate cancer, in select people who have a small well defined cancer in the prostate. It is less commonly used than the alternative methods of the retropubic route, or the robot assisted laparoscopic approach. When the cancer is small and confined to the prostate, radical perineal prostatectomy achieves the same rate of cure as the retropubic approach but less blood is lost and recovery is faster. One downside to the perineal approach is an increased risk of fecal incontinence. There is more than one way of performing the procedure. In men with normal erections, a small cancer which can not be felt and Gleason scores of 6 or less, it may be possible to preserve the nerves for erection.
Тарих
Бұл процедура алғаш рет 1904 жылғы 7 сәуірде 70 жастағы үйленген дін қызметкеріне американдық хирург Хью Х. Янг пен Уильям С. Холстедтің көмегімен жасалды. Простата безін қатерлі ісікке қарсы емдеу үшін алып тастаудың бір жолы ретінде бұл процедура қолданылды, себебі простатаға массаж жасау және простатаның трансуретральды резекциясының ерте түрі оның несеп жолындағы ауырсынын басаңдата алмады. 1937 жылы Янг бес жылдық өмір сүру көрсеткіші 50% құрады деп хабарлады. Дегенмен, простата қатерлі ісігінің диагнозы қойылған кезде, көбінесе процедура жасау үшін кеш болып қалатын. Простата безін перинеальді жолмен алып тастау 1970 жылдары жиі қолданылмады. Алайда, ПСА тестісінің енгізілуі, жергілікті ауруды емдеу мүмкіндіктері туралы халықтың хабардарлығының артуы, нервтерді сақтап операция жасау мүмкіндігі және перинеальді жол арқылы операциядан кейінгі асқынулардың азырақ болуы мүмкін екендігі бұл процедураға деген қызығушылықты қайта жақтандырды.
The procedure was first performed on a 70 year old married preacher on 7 April 1904 by American surgeon Hugh H. Young and assisted by William S. Halstead, as a way of removing the prostate in cancer treatment, after prostatic massage and an early type of transurethral resection of the prostate had failed to relieve him of pain in his urethra. By 1937, Young reported a five year survival rate of 50%. However, by the time the diagnosis of prostate cancer was made, it was usually too late to perform the procedure. Removing the prostate via the perineal route went out of favour in the 1970s. However, with the introduction the PSA test, better public awareness of options for treating localised disease, the ability to perform nerve sparing surgery, and the advantage of there being potentially less post operative complications using the perineal route, rekindled interest in the procedure.