Кіріспе

Британ армиясының генералы (1934–2022)

Дэвид Джон Рамсботам, Рамсботам бароны (6 қараша 1934 – 13 желтоқсан 2022) – британ армиясының офицері, кейіннен түрмелердің бас инспекторы қызметін атқарды. 2005 жылы өмір бойына Лорд титулы берілді, содан кейін Лордтар палатасының бейтарап мүшесі ретінде отырды.

Ерте өмір және әскери мансап

Рамсботам 1934 жылғы 6 қарашада Англия шіркеуінің дін қызметкерінің, кейін Уэйкфилд епискобы Джон Александр Рамсботамның ұлы болып дүниеге келді, ол өз әкесі, пастор Александр Рамсботамның ұлы еді. Рамсботам Хейлибери және Императорлық қызмет колледжінде білім алды. Ол Ұлттық қызметін лейтенант міндетін атқару ретінде аяқтады және Аумақтық армиядағы офицерлік шені сақтап қалды. Кейін ол Кембридж университетіндегі Корпус-Кристи колледжінде тарих мамандығын бітірді. 1958 жылғы 21 ақпанда ол регби армиясына лейтенант болып тағайындалды, ал 1957 жылғы 31 қаңтарда қызметке кірді. 1961 жылғы 31 қаңтарда капитандыққа көтерілді. Ол 1965 жылғы 24 желтоқсаннан 1966 жылғы 23 маусымға дейінгі кезеңде Индонезия-Малайзия қақтығысы кезінде Борнеода майор міндетін атқарды және «Депеште» аталды. 1967 жылғы 31 желтоқсанда майор, ал 1971 жылғы 30 маусымда подполковник болып тағайындалды. 1970 жылғы 11 маусымынан 1973 жылғы 20 маусымына дейін ол Бас штаб бастығы, сер Майкл Карвердің әскери көмекшісі болып қызмет етті. Бұл британдық армия үшін өте қарбалас кезең болды; Солтүстік Ирландиядағы жағдай шиеленісіп, армияның «Operation Banner» операциясына қатысуы ресурстардың үлкен бөлігін жұмсады. Бұл қызметі үшін Рамсботам 1974 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету кезінде Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. Кейін ол 1974-1975 жылдары Солтүстік Ирландиядағы Корольдік жасыл жекеттер батальонына қолбасшылық етті. Рамсботам 1976 жылғы 30 маусымда полковник, ал 1978 жылғы 31 желтоқсанда бригадир болып тағайындалды. Содан кейін ол Солтүстік Ирландияда, Белфастта орналасқан бригадаға қолбасшылық етті және 1980 жылғы 21 қазанда операциялық құрмет көрсету кезінде Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. Оның мансабы 1982-1984 жылдары армияның халықпен байланыс жөніндегі директоры болған кезде, қызметіне нұқсан келтіре жаздады. Содан кейін ол генерал-майор болып тағайындалды және 1987 жылғы 13 наурызына дейін 3-ші бронетанкті дивизияға басшылық етті. 1987 жылғы 1 қаңтарда ол сер Фрэнк Китсонның орнына Корольдік жасыл жекеттердің 2-ші батальонының полковник-командующийы болып тағайындалды, ол 1992 жылғы 25 шілдеге дейін осы лауазымда болды. 1987 жылғы 15 сәуірде генерал-лейтенант болып, Ұлыбританияның далалық армиясының қолбасшысы және Аумақтық армияның бас инспекторы болып тағайындалды. Ол 1987 жылғы Королеваның туған күні құрметіне Бат орденінің кавалер-командующийы (KCB) атағымен марапатталды және 1 шілдеде Кембридж университетіндегі офицерлік оқу корпусының құрметті полковнигі болып тағайындалды, ол 1993 жылғы 1 мамырға дейін осы лауазымда болды. 1990 жылғы 13 тамызда далалық армияның қолбасшысы лауазымынан кетіп, 1990 жылғы 3 желтоқсанда Королеваның генерал-адъютанты (ADC Gen) болып тағайындалды. 1990 жылғы 27 желтоқсанда ол генерал-адъютант (AG) болып тағайындалды, жергілікті генерал шенімен, және 1990 жылғы 24 қаңтарда осы шенге жоғарылатылды (1990 жылғы 1 қыркүйектен бастап). Бұл кезең Ұлыбританияның Перс шығанағындағы соғысқа қатысуын қамтыды. 1993 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету кезінде Бат орденінің үлкен кресімен (GCB) марапатталды. 1993 жылғы 17 мамырда AG лауазымынан кетіп, 1993 жылғы 13 шілдеде әскерден зейнетке шықты.

Бас түрме инспекторы

Рамсботам 1995 жылдың 1 желтоқсанынан 2001 жылға дейін Англия мен Уэльс түрмелерінің бас инспекторы болды, оның орнына Энн Оуэрс CBE тағайындалды. Бас инспектор ретінде ол, кейде, Ішкі істер министрлері Майкл Говард пен Джек Строумен шиеленіскен қарым-қатынаста болды, және бұл оның келісімшартының бастапқыда мүмкін болған толық сегіз жылға емес (бастапқы бес жыл мерзім, сосын тағы үш жылға ұзарту мүмкіндігімен) жалғастырылмауына себеп болды.

Кейінгі қызметі

2005 жылдың 22 наурызында Рамсботамның өмір бойына мәртебесін көтеру туралы хабарланды. Оның атағы 17 мамырда Кенсингтон және Челси корольдік округінің Кенсингтонының бароны Рамсботам ретінде тіркелді. Ол Лордтар палатасында тәуелсіз депутат ретінде отырды. Ол Костлер сыйлығының төрағасы, сондай-ақ Қылмыстық істер жөніндегі барлық партиялық топтың және Қылмыстық әділет жүйесіндегі оқыту және дағдылар жөніндегі барлық партиялық парламенттік топтың төрағасының орынбасары болды. Ол UNLOCK – Ұлттық бұрынғы сотталғандар қауымдастығының президенті және Түрме кеңесшілік және қамқорлық қорының (PACT) елшісі болды. Ол сонымен қатар Тамақ, ми және мінез-құлық институтының қоршысы және төрағасының орынбасары, ал Түрмеге қатысты кеңес беру қызметінің (PAS) меценаты болды. Рамсботам 2001 жылы Кембридж қаласындағы Корпус Кристи колледжінің құрметті мүшесі болып сайланды және Лондон Корольдік колледжінің Халықаралық түрмелерді зерттеу орталығының кеңесші кеңесіне мүше болды. Ол сондай-ақ шетелде тұтқындалған британдықтар мен олардың отбасыларын қолдайтын Prisoners Abroad, түрмедегі сотталғандарға академиялық, шығармашылық және кәсіби білім беру курстарын ұсынатын Prisoners Education Trust және Англия мен Уэльстегі ересек сотталғандарға олардың адам және заңдық құқықтары, ұстау шарттары және түрме заңнамасы мен ережелері туралы тегін заңдық кеңес пен қолдау көрсететін Prisoners' Advice Service ұйымдарының меценаты болды. Ол Африка түрмелері жобасының меценаты болды, бұл халықаралық үкіметтік емес ұйым, оның миссиясы денсаулық сақтау, білім беру, әділдік және қайта интеграция арқылы Африка түрмелеріндегі ерлерге, әйелдерге және балаларға қадір-қасиет пен үміт сыйлау. Рамсботам PTSD Resolution қайырымдылық ұйымының президенті болды (Charity No 1133188), ол Ұлыбритания бойынша 200 терапевт желісі арқылы посттравматикалық стресс синдромымен күресіп жатқан ардагерлерге емдеу қызметін көрсетті. Рамсботам түрмелер мен әскери мәселелерге қатысты көп жазды, әсіресе оның 2003 жылғы «Prisongate: Ұлыбритания түрмелерінің қайғылы жағдайы және көрегендікпен өзгерту қажеттілігі» кітабы түрме жүйесін реформалау бойынша оның көзқарасын баяндады.

Жеке өмір және өлім

1958 жылы Сьюзан Кэролайн Дикинсонға (1938–2021) үйленді және Джеймс пен Ричард есімді екі ұлы болды. Рамсботам 2022 жылдың 13 желтоқсанында 88 жасында құлау салдарынан қайтыс болды. Рамсботам 2007 жылдан бастап Захид Мубарек қорының меценаты болды, сондай-ақ SkillForce қайырымдылық қорының да меценаты болды.