Норман Макдональд: Эссендонның тұңғыш абориген футболшысы
Norm McDonald (footballer, born 1925)
Норман Макдональд: бірінші австралиялық футболшы, Essendon клубында өнер көрсеткен, Gunditjmara тайпасынан шыққан спортшы. 1949-50 жылдары чемпион болды.
Australian rules footballer (1925 2002)
the Footscray player
Норман Дэвид Макдональд (10 желтоқсан 1925 – 28 қараша 2002) – Викториялық футбол лигасының (VFL) Эссендон футбол клубында ойнаған Австралиялық футболшы ретінде кеңінен танылған, Австралияның жергілікті халықтарынан шыққан спортшы. Гундитжмара тайпасынан тегін алған Макдональд Эссендон клубының намысын қорғаған алғашқы жергілікті ойыншы болды. Ол сонымен қатар, жүгіру және бокс спортында да табысқа жеткен.
Norman David McDonald (10 December 192528 November 2002) was an indigenous Australian sportsman best known as an Australian rules footballer who played for the Essendon Football Club in the Victorian Football League (VFL). Hailing from the Gunditjmara tribe, McDonald was the first indigenous player to represent Essendon. He was also an accomplished sprinter and boxer.
Эссендон (VFL)
Соғыс қызметін аяқтағаннан кейін Макдональд 1949 және 1950 жылдары жоғары лига командаларында ойнады және 1951 жылы Эссендонның ең үздік ойыншысы атағын жеңіп алды. Оның шабуылға бағытталған ойын стилі кейде қарсыластарға гол соғу мүмкіндігін бергенімен, капитан-бапкер Дик Рейнольдс Макдональдты өзінің табиғи ойынын ойнауын жалғастыруға ынталандырды. 1952 жылы ол 100-ші ойынын өткізді.
After finishing his war service, McDonald played in the premiership teams in 1949 and 1950 and won the Essendon Best and Fairest award in 1951. Although his attacking style of play sometimes resulted in goals to the opposition, captain coach Dick Reynolds encouraged McDonald to continue to play his natural game. He played his 100th game in 1952.
Алтын алаң (BFL)
1954 жылы Макдональд Эссендоннан босатылып, Бендиго футбол лигасының «Голден Сквер» футбол клубының ойыншы-бапкері болып тағайындалды, бұл қызметке бұрынғы «Норт Мельбурн» футболшысы Гарри Гриннің орнына келді. Макдональд 1954 жылғы маусымның соңына дейін клубты тастап кетті, ал оның орнын команданың қорғаушысы Вин Лэпсли маусым қалған бөлігінде басқарды. «Футскрейдің» (1954) чемпиондық жартылай қорғаушысы Алан Мартин 1955 жылы «Голден Сквер» клубының ойыншы-бапкері болды.
In 1954, McDonald was cleared from Essendon, and was appointed captain coach of the Golden Square Football Club in the Bendigo Football League, in place of ex North Melbourne footballer Harry Green. McDonald left the club before the end of the 1954 season, and his position was filled for the remainder of the season by the team's full back, Vin Lapsley. Footscray's (1954) premiership half back flanker Alan Martin took over as Golden Square's captain coach in 1955.
Басқа спорт түрлері
Белгілі спринтер Макдональд 1952 жылғы 14 сәуірде (дүйсенбі) Стауэлл сыйлығының финалында өзінің «Эссендон» футбол клубының командаласы Лэнс Манннан екінші орын алды; және екі күннен кейін (сәрсенбі, 1952 жылғы 16 сәуір) ол тағы да Манннан екінші орын алды – Бендиго Пасхалық сыйлығының финалында. Пасхалық сыйлық 1952 жылдың 8-10 наурызы аралығында өткен Бендиго мыңдығынан мүлдем өзгеше жарыс болды: «Макдональд Бендиго мыңдығын жеңуге өзін үлкен үмітпен тіккен кезде қаржылық шығынға ұшырады және жартылай финалда 1 футқа жеңіліп қалды, 6 ярд, 2 фут уақыт көрсетті – бұл оның маусымдағы ең үздік нәтижесі болды». Макдональд 1952 жылғы 22 наурызда Лилидейлдің «Бэктмаркерлер» хендикабында да Манннан екінші орын алды. Жүгіруден басқа, Макдональд жеңіл салмақтағы боксшы да болды, ол 23 кәсіби жекпе-жекте 5 рет жеңіске жетіп, 18 рет жеңілді. Олардың көпшілігі бұрынғы Батыс Мельбурн стадионында өтті.
A noted sprinter, McDonald ran second in the (Monday, 14 April 1952) final of the 1952 Stawell Gift to his Essendon Football Club teammate, Lance Mann; and, two days later (Wednesday, 14 April 1952) he, once again, ran second to Mann — in the final of the Bendigo Easter Gift. The Easter Gift was an entirely different race from the Bendigo Thousand that had been conducted earlier that year from 8—10 March 1952: "McDonald suffered a financial setback when he backed himself heavily to win the Bendigo Thousand and was beaten by 1ft. in his semi final in time equal to 6yds., 2ft. inside evens — his best run of the season." McDonald also ran second to Mann in the 1952 Lilydale Backmarkers Handicap on 22 March 1952. Besides running, McDonald was also a featherweight boxer who fought in 23 professional bouts, winning 5 and losing 18. Most of them at the former West Melbourne Stadium.
Өлім
Макдональд 2002 жылғы 28 қарашада Футскрей ауруханасында бейбіт түрде қайтыс болды. Эссендонның сол кездегі бас атқарушы директоры Питер Джексон оның қазасы туралы естігенде мынадай мәлімдеме жасады:
Норм Макдональд алаңда да, алаңнан тыс та көптеген салаларда үлес қосты. Ол Эссендонға адал жанкүйер болды және ойыншылық жолынан кейін де команданың жағдайын қызығушылықпен қадағалап отырды. Осы жылдың басында Эссендонның чемпионы атағын алғаны – оның қаншалықты сапалы ойыншы болғанын көрсетеді. Макдональд Алтона мемориалдық паркіне жерленген.
McDonald died peacefully on 28 November 2002 at the Footscray Hospital. Essendon's then chief executive Peter Jackson released the following statement on hearing of his passing:
Norm McDonald contributed in a number of ways both on and off the field. He was a passionate Essendon man and followed the team with interest even after his playing days. Being honoured as a Champion of Essendon earlier this year is a testament to the quality player he was. McDonald is buried at Altona Memorial Park.
Өлімнен кейінгі марапаттар
2005 жылы Макдональд ғасырдың үздік ойыншыларынан құралған Жергілікті командасының жартылай қорғау шебіне енді. 2018 жылы ол Виктория штатының Аборигендер құрмет кітабына енгізілді, бұл Австралиялық футболға, әсіресе Викториядағы Жергілікті халықты қосу жолындағы пионерлік еңбегінің, сондай-ақ оның қауымдастығына жасаған зор үлесінің, зұлымдыққа және нәсілшілдікке қарсы күресінің танылуы болды.
In 2005, McDonald was named on the half back flank of the Indigenous Team of the Century. In 2018, he was inducted into the Victorian Aboriginal Honour Roll in recognition of his pioneering efforts for greater inclusion of Indigenous people in Australian Rules, especially in Victoria, as well as his contribution to his community for his fight against oppression and racism.