Кіріспе
Мексикадағы аймақ Лос-Тюстлас – Мексиканың Веракрус штатының оңтүстігіндегі аймақ. Саяси тұрғыдан алғанда, ол төрт муниципалитетке жатады: Катемако, Сан-Андрес-Тукстла, Сантьяго-Тукстла және Уэяпан-де-Окампо. Бұл термин сонымен қатар Америка құрлығындағы тропикалық жаңбырлы ормандардың солтүстік шекарасына орналасқан, Мексика шығанағының жанындағы оқшауланған жанартаулық тау тізбегін де білдіреді. Орманның көп бөлігі кесілгенімен, оның көп бөлігі жоғарыда аталған төрт муниципалитеттің төңірегінде орналасқан, сегіз муниципалитет аумағын қамтитын Лос-Тюстлас биосфералық қорығы ретінде қорғауға алынған. Аймақтың ежелгі тарихы ольмектердің ықпалында болды, бірақ оның өзіндік даму жолы болды. Колониялық дәуірде халық құрамында үндістер, африкалықтар және еуропалықтар өкілдері болды. Бүкіл тарихы бойында және қазіргі уақытқа дейін аймақ ауылдық және ауыл шаруашылығымен айналысып келеді. Бүгінде оның маңызды өнімдерінің бірі – темекі. Дегенмен, 1970 жылдардан бері жүргізіліп келе жатқан табиғатты қорғау жұмыстары экотуризмді, әсіресе Катемакода дамытуға ықпал етті.
Los Tuxtlas is a region in the south of the Mexican state of Veracruz. Politically it refers to four municipalities: Catemaco, San Andrés Tuxtla, Santiago Tuxtla and Hueyapan de Ocampo. It also refers to a high complex natural ecosystem, an isolated volcanic mountain range next to the Gulf of Mexico, home to the northern edge of tropical rainforest in the Americas. Although seriously deforested, most of it is under protection as the Los Tuxtlas Biosphere Reserve, which stretches over eight municipalities, centering on the four mentioned above. The area's early history was influenced by the Olmecs but had its own trajectory. In the colonial period, the population became a mix of indigenous, African and European. For all its history until the present, it has been rural and agricultural. Today one of its notable crops is tobacco. However, conservation efforts since the 1970s have promoted ecotourism, especially in Catemaco.
Топография
Сиерра-де-Лос-Такстлас – Мексика шығанағына параллель созылған, 80 километрге дейін ұзын, ең ені 50 километр болатын және 3300 шаршы километр аумақты қамтитын жағалаулық жанартаулық тау тізбегі. Бұл тау тізбегі басқа таулардың бірінен толығымен оқшауланған, оны Папалоапан және Коатзакоалькос өзендерінің алаптары қоршап тұр. Бұл Транс-Мексикалық жанартау белдеуінің ең шығыс нүктесі және жоғары геологиялық және экологиялық күрделілікке ие, жанартаулық күштерге, сондай-ақ Мексика шығанағынан соққан жел мен жаңбырдың эрозиясына ұшырайды. Аймақ әлі де жанартаулық белсенділікті сақтап тұр, кем дегенде 800 000 жылға дейін созылған белсенділік белгілері бар, ең ежелгі жанартауы – Санта Марта.
Өсімдіктер
Биологиялық тұрғыдан алғанда, Лос-Тюстлас Мексиканың ең маңызды аймақтарының бірі болып табылады, таулар мен теңіз жағалауын қамтитын әртүрлі өсімдіктер жиынтығы және Америкадағы тропикалық жаңбырлы ормандардың солтүстік шегін қамтиды. Бұған қарамастан, аймақта 3356 қан тамырлы өсімдік түрі, Веракрус штатының жалпы түрінің жартысы және 400 ағаш түрі сақталып қалған.
Климат
Лос-Тюстлас Мексиканың ең жаңбырлы аймақтарының бірі. Аймақ Папалоапан өзенінің алабының бөлігі болып табылады, ірі өзендері: Папалоапан, Сан-Хуан-Гранде-де-Катемако, Кокскоапан, Коэцала, Ауакапан, Хуейапан, Эль-Карризал, Ла-Пальма, Олапа, Йоуалтапан, Аройо-де-Лиза, Аройо-Рехон, Холод Макина, Гачапа, Ла-Пальма, Оро, Прието, Салинас және Торо-Прието. 5,4%-ға дейін төмендеді. 1998 жылы Веракрус штаты Сьерра-де-Санта-Мартаның 6318 гектарын мемлекеттік меншікке алды, ал федералды үкімет Катемако маңындағы тағы 9366 гектар жерді мемлекеттік меншікке алды. Қорғау және басқа да шараларды федералды, штаттық және муниципалды органдармен қатар ғалымдар мен коммерциялық емес ұйымдар жүргізді. Дегенмен, олардың арасындағы координацияның жоқтығы осы күш-жігерді қиындатты. ProÁrbol бағдарламасы 2009 жылға қарай 697 гектарға 414 963 түпті өсімдік өндірді. Алайда, орманды жою тоқтамайды және биосфераның 56%-ы әлі де жайылымдық жерлер болып табылады. Алғашқы қоныстар керамика және обсидиан сынықтарының қалдықтарымен көрсетілген, бұл жүгері өсіретін шағын ауылдардан болуы мүмкін. Олар Катемако көлінің суын ағызатын су жолдары бойында шоғырланған. Мезоамерикалық хронологиядағы алғашқы кезеңде кем дегенде екі жанартау жарылысы болды, ол қоныстардың дамуын бұзды. Шамамен 1150 ж.б.д., Cerro Mono Blanco жанартауы атты, нәтижесінде вулкандық күл таралып, топырақтың өнімділігі төмендеді, бұл халықты Жоғарғы Катемако өзенінен Төменгі Катемако өзеніне көшіруге әкелді. Тотогалдан басқа, басқа ірі қоныстардың белгілері жоқ, бірақ испандық құжаттар жаулау кезінде ол халқы бар екенін көрсетеді. Испандықтар билікті алғаннан кейін, олар жергілікті халықты Тотогалдан көшіріп, Сантьяго Тукстла сияқты жаңа орталықтарға қоныстандырды.