Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Каминха – Португалияның солтүстік-батысындағы муниципалитет, Виана-ду-Кастелу ауданында орналасқан, Виана-ду-Кастелу қаласынан солтүстікке қарай 21 км қашықтықта. 2011 жылғы мәлімет бойынша, 136,52 км² аумақта 16 684 адам тұрады. Каминха 14 азаматтық приходқа бөлінген. Вилар-де-Мурос приходы Португалиядағы ең көне рок фестивалімен әйгілі. Муниципалитеттің орталығы – 2500 тұрғыны бар Каминха қаласы (португал тілінде – vila). Қала Камино-де-Сантьяго португалдық жолының жағажайлық бөлігінде орналасқан. Қазіргі әкімі – Луис Мигель да Силва Мендонса Альвес. Муниципалдық мереке – Пасха дүйсенбісі.
Caminha (kɐˈmiɲɐ) is a municipality in the north west of Portugal, 21 km north from Viana do Castelo, located in the Viana do Castelo District. The population in 2011 was 16,684, in an area of 136.52 km². Caminha is subdivided into 14 civil parishes. The parish Vilar de Mouros is well known for the oldest rock festival in Portugal. The seat of the municipality is the town (or vila in Portuguese) of Caminha, with 2,500 inhabitants. The town is on the coastal part of the Portuguese Way path of the Camino de Santiago. The present Mayor is Luís Miguel da Silva Mendonça Alves. The municipal holiday is Easter Monday.
Жалпы ақпарат
Каминха Атлант мұхитынан 2 км қашықтықта, Миньо сағасының оңтүстік жағында орналасқан, мұнда бұл өзен кішкентай, ирек Курамен қосылады. Осы жерде Миньо өзені ең кең жеріне (шамамен 2 км) жетеді және Португалия мен Галисия арасындағы шекараны белгілейді. Көп көрікті бұл аймақ, кең сағасы төмен су кезінде пайда болатын құмды тілшелермен, жайылымдық және жасыл шалғынды ауылдық жерлермен, гранитті таулардың беткейіндегі қарағай ормандарымен ерекшеленеді. Бұл жер екінші үйлерді және жазғы демалыс орнын іздеушілер үшін күннен-күнге танымал болып келеді.
Caminha is located 2 km from the Atlantic Ocean, on the southern side of the Minho estuary, where this river is met by the smaller and meandering Coura. Here the Minho reaches its widest point (about 2 km) and marks the border between Portugal and Galiza. The highly scenic area, with the wide estuary marked by low tide sandbars, a pastoral and green rural landscape, and pine forests on the slopes of the granitic mountains is increasingly popular for second homes and as a summer resort.
Тарих
Страбонның Миньо өзенінің сағасындағы финикиялық кемежайлар туралы айтқанына қарамастан, басқа ешқандай дәлел табылған жоқ. Қазіргі кезде материкке жалғасқан Миньо және Кура өзендерінің қосылған жеріндегі кішкентай арал, римдік Галакиядағы шағын әскери бекініс орны болған. Каминха 5 ғасырда Галисия Корольдігінің бір бөлігі ретінде суэвтер билігі тұсында Каменае немесе Камина деп аталған. Араб және норманд шабуылдарынан кейін аймақ толық дерлік босады, бірақ 10 ғасырдан кейін қайтадан қоныстандырыла бастады. 1060 жылдары Галисия және Леон корольі Фердинанд I билігінде Каминха қысқа мерзімге графтыққа айналды, және сол жерде қамал болғандығы мәлім. 13 ғасырда Каминха тек балық аулау ауылы болды, содан кейін король Афонсу III 1260 жылы аяқталған бастида үлгісіндегі заманауи қамал мен бекінілген ауыл салуға шешім қабылдады. Сол кезде аймақ Галисиямен шекарада орналасқандықтан, маңызды стратегиялық орынға ие болды. Кейіннен қамал Диниш I патша тұсында, қайта жаңғыртылған жерлер арқылы түпнұсқа аралды жағалаумен жалғастырғанда, сондай-ақ Фердинанд I патша тұсында нығайтылды. Қабырғалар мен мұнаралардың көп бөлігі бұзылған немесе үстіне қайта салынған болса да, қамалдың сопақта пішіні кейбір көшелердің жоспарында әлі де анық көрінеді, ал орталық мұнара сақталған және тарихи орталыққа кіреберіс ретінде қызмет етеді. Минхо өзенінің сағасындағы құмдарды бекітуге арналған Камаридо қарағай орманы Диниш I патшаның тағы бір маңызды қадамы болды. Феодалдық құқықтардың (форал) алғашқы құжаты 1284 жылға жатады. Каминха 1371 жылы Фердинанд I патша Каминха графтығын құрғанға дейін патшалыққа қарасты болды, ал алғашқы графы Альваро Пирес де Кастро болды. 1390 жылы Иоанн I патша қалаға көптеген жеңілдіктер берді (теңіздік поселение құрып), бұл теңіз саудасының гүлденуіне әкелді. 15 және 16 ғасырларда Каминха Солтүстік Португалиядағы маңызды порттардың біріне айналды, Солтүстік Еуропа, Африка және Үндістанмен кеңінен сауда жасады. Бұл алтын ғасырдың куәсі – 15 және 16 ғасырларда салынған негізгі шіркеу (Igreja Matriz), кеш готикалық және Ренессанс стильдерінің ерекше үйлесімінде. Мануэль I патша 1512 жылы Каминхаға жаңа форал берді. Сондай-ақ, ол Моледо ауылының жанындағы теңіз аралында орналасқан Инсуа бекінісін (Forte da Ínsua) қайта салды. Португалия 1640 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін Иоанн IV патша Каминханың бекіністерін қазіргі заманғы баллистикалық жетістіктерге сәйкес қайта жаңғыртты. Инсуа бекінісі де қайта жаңғыртылды. Виана-ду-Кастелу, Валенса және Монсау бекіністерімен бірге Каминха қамалы солтүстіктегі кастилиялықтарға қарсы қорғаныс желісінің бір бөлігі болды. Уақыт өте келе Каминха Солтүстік Португалиядағы теңіз саудасында Виана-ду-Кастелудан басымдыққа ие болды. Қазір Каминха сауда және туризм есебінен өмір сүреді, Галисиямен автомобиль паромдары арқылы, ал елдің қалған бөлігімен теміржол және тас жолдары арқылы байланысты.
Despite Strabo's reference to Phoenician docks in the mouth of the Minho, no further evidence was found. An islet at the confluence of the Minho and Coura, now connected to the mainland, was the site of a small military settlement in Roman Gallaecia. Caminha was called Camenae or Camina during the period of Sueve dominationas part of the Kingdom of Galicia in the 5th century. The area was depopulated due to Arab and Norman raids, and slowly reoccupied after the 10th century. Around 1060, during the reign of Ferdinand I of Galicia and León, Caminha was briefly a county and it is known that a castle existed in the area. In the 13th century, Caminha was just a fishing village until King Afonso III decided to build a modern castle and a fortified village following the bastide model, finished in 1260. At that time, the region was of great military importance, since it was located at the border with Galicia. The castle was later reinforced by Kings Dinis I, when reclaimed land finally connected the original island to the shore, and Ferdinand I. Although most of the walls and towers were torn down or built over, the oval shape of the castle is still clearly visible in the design of some streets, and the keep tower is still intact and serves as entrance to the historical centre. The pinewood of Camarido, stabilizing the sandbars at the mouth of the Minho, was another important initiative of Dinis I. The first letter of feudal rights (foral) dates from 1284. Caminha belonged to the crown until King Ferdinand I established in 1371 the County of Caminha, whose first count was Álvaro Pires de Castro. In 1390, King John I granted much freedom to the town (creating a póvoa marítima), leading maritime commerce to flourish. In the 15th and 16th centuries, it became one of the main ports in Northern Portugal, trading extensively with Northern Europe, Africa and India. A witness of this golden age is the main church (Igreja Matriz), built between the 15th and 16th centuries in an exuberant late Gothic Renaissance mixed style. King Manuel I granted Caminha a new foral in 1512. King Manuel also rebuilt the Ínsua Fort (Forte da Ínsua), located in an island at sea and close to the village of Moledo. After Portugal regained its independence from Spain in 1640, King John IV remodeled the fortifications of Caminha following modern ballistic advances. The Ínsua Fort was also remodeled. Together with the fortifications of Viana do Castelo, Valença, and Monção, the castle of Caminha was part of the defence line against the Castilians in the North. With time, Caminha was superseded by Viana do Castelo in dominating maritime trade in Northern Portugal. Now Caminha lives from trade and tourism and it is connected to Galiza by a car ferry and to the rest of the country by rail and highways.
Көрікті жерлер
Үлкен шіркеу (1488 жылы салынған) Португалияда готикалық стильден Ренессанс стиліне өтуді көрсететін маңызды ғимараттардың бірі, және Мануэлин стилінің ықпалына ие. Оның ұзақ құрылысына Солтүстік Испаниядан келген бірнеше сәулетшілер қатысты. Ішкі жағындағы әдемі ағаш шатыры, морилік (мудежар стилі) әсерлерімен безендірілген. Басты алаң (1551 жылғы Ренессанс дәуіріндегі су тасқыны), ескі қалалық бөлігіндегі және басты алаңдағы бірнеше готикалық және Ренессанс үйлері, сондай-ақ ортағасырлық және 17 ғасырлық бекіністердің қалдықтары да қызығушылық тудырады. Римге дейінгі археологиялық жаңалықтар мен этнографиялық заттар қарапайым Муниципалдық мұражайда көрсетілген. Кура өзені бойындағы батпақты жерлер қорғалып, құстарды бақылауға қолайлы. Аймақтағы Атлантика мұхитының жағажайлары кең, құмды, бірақ күнінің бір бөлігінде желді болады; Моледо жағажайы (4 км оңтүстікке қарай) серфингшілерге танымал. Жергілікті балықшылармен бірге өзен және теңіз саяхаттарын ұйымдастыруға болады. Кураның оңтүстігінде орналасқан Арга тауларының (823 м) гранитті тізбегі жаяу серуендеу, велоспорт және каньонға түсу үшін көптеген мүмкіндіктер ұсынады. Орманы бар солтүстік беткейінде Сан-Жуан-де-Арга кішкентай монастыры (пикник, кемпинг және тау шатқалдарын зерттеуге танымал орын; сонымен қатар діни фестиваль өткізіледі) және Кастанхейра ауылы (көркемдік террасалы егістіктер мен табиғи көлдер) орналасқан. Әр сәрсенбіде апталық базар өткізіледі. Қала маңында жергілікті мыс шеберлерінің және тоқушылардың жұмыстарын табуға болады.
The large Parish Church (begun 1488) is one of the most significant buildings illustrating the transition from Gothic to Renaissance in Portugal, with Manueline influence. Several architects from Northern Spain participated in its long construction. The outstanding timber roof in the interior has rich decoration showing Moorish influences (Mudéjar style). Other major points of interest include the main square (Renaissance fountain of 1551), several Gothic and Renaissance houses in the old core and main square, and remains of medieval and 17th century fortifications. Some pre Roman archeological findings and ethnographic pieces are shown in the modest Municipal Museum. The marshes along the Coura are protected and good for birdwatching. The Atlantic beaches in the area are wide and have good sand but tend to be windy for part of the day; the Moledo beach (4 km south) attracts surfers. River and sea excursions can be arranged with local fishermen. South of the Coura, the small granitic range ("Serra") of Arga (823 m) provides ample opportunities for hiking, cyclocross and canyoning. In the wooded northern slopes is the small monastery of S. João de Arga (popular place for picnics, camping and exploring peaks and streams; also venue for a religious festival) and the village of Castanheira (scenic terraced fields and natural pools). A weekly market is held every Wednesday. Work from local coppersmiths and lacemakers can be found around town.