Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада провинциясының тең премьер-министрі Уильям Генри Дрейпер (1801 жылдың 11 наурызы – 1877 жылдың 3 қарашасы) – Үстіңгі Канадада, кейін Канаданың батыс бөлігінде заңгер, судья және саясаткер болған.
Co premier of the Province of Canada
William Henry Draper (March 11, 1801 – November 3, 1877) was a lawyer, judge, and politician in Upper Canada, later Canada West.
Жеке өмір
Ол 1801 жылы Англияның Лондон қаласына жақын жерде Генри Дрейпер мен Мэри Луиза отбасында дүниеге келген. 15 жасында Шығыс Үндістан компаниясына қызметке кіріп, кем дегенде екі рет Үндістанға сапар жасады. 1820 жылы ол Жоғарғы Канаданың Порт-Хоуп қаласына қоныстанды. Драпер 1826 жылы Жоғарғы Канаданың Йорк қаласында Аугуста "Мэри" Уайтқа үйленді, олардан Уильям Джордж Драпер және Фрэнсис Коллиер Драпер сияқты бірнеше бала дүниеге келді. Екеуі де белгілі заңгерлер болды, соның ішінде Фрэнсис Коллиер Драпер Торонто қаласының полиция бастығы қызметін де атқарды. Ол 1877 жылы Йорквиллде (қазір Торонто қаласының бір бөлігі) қайтыс болды.
He was born near London, England, in 1801, the son of Rev. Henry Draper and Mary Louisa. He joined the East India Company at age 15 and made at least two voyages to India. In 1820, he settled in Port Hope, Upper Canada. Draper married Augusta "Mary" White in York, Upper Canada, in 1826 with whom he had several children, including William George Draper and Francis Collier Draper, both of whom were well known lawyers; the latter also served as chief of police in Toronto. He died in Yorkville (now part of Toronto) in 1877.
Заң мансабы
1822 жылы Порт-Хоуп қаласында Томас Уордтан заң оқуын бастады. Кейін Кобургке көшіп, Джордж Стрэндж Болтонның кеңсесінде тәжірибесін аяқтады. 1828 жылы Дрейпер Жоғарғы Канаданың Заң қоғамының адвокаты болып қабылданды. 1829 жылы Джон Беверли Робинсонның кеңсесінде жұмысқа орналасып, содан кейін Бас сот прокуроры Кристофер Александр Хагерменмен серіктес болды.
In 1822, he started to study law under Thomas Ward in Port Hope. He then moved to Cobourg and finished his articles in the office of George Strange Boulton. In 1828, Draper was called to the bar of the Law Society of Upper Canada. In 1829, he secured a position in the office of John Beverley Robinson and then partnered with Solicitor General Christopher Alexander Hagerman.
Саяси мансап
Ол Жоғарғы Канаданың 13-ші Парламентіне сайланып, 1836 жылы Торонто қаласын өкілдік етті. Сол жылы ол Атқару кеңесіне тағайындалды, ал келесі жылы – солиситор-генерал болды. Дрейпер 1837 жылғы Жоғарғы Канада көтерілісінен кейін көптеген қудалау істерін жүргізді. 1839 жылы ол «Отбасылық келісім» (Family Compact) достарымен арасын үзді және өзінің саяси мақсатын белгіледі: «Бұрынғыдан гөрі кеңірек негізде партия құру». 1840 жылы ол Жоғарғы Канаданың бас прокуроры болды. Дрейпер Жоғарғы және Төменгі Канаданың экономикалық негізде бірігуін қолдады, сондай-ақ британ үкіметі одақты жақтыратындықтан, оған қатысу, шеттен сынға алудан жақсы деп санады. Ол Біріккен Канаданың 1-ші Парламентіне орташа консерватор ретінде сайланды және Канада Батысының бас прокуроры, Атқару кеңесінің мүшесі және Ассамблеядағы үкіметтің бірлескен жетекшісі ретінде орташа либерал Сэмюэл Харрисонмен бірге қызмет етті. Француз канадалықтарымен консервативтік одақ құруға жасаған алғашқы тыңайсыздары сәтсіз аяқталғанымен, Дрейпер 1842 жылы Луи Ипполит Лафонтеннің билікке келуіне маңызды үлес қосты, тіпті бұл үшін өзі қызметтен кетуге және Роберт Болдуиннің Канада Батысының бас прокуроры болып тағайындалуына келісуге мәжбүр болды. Дрейпер 1843 жылдың 13 желтоқсанында Денис Бенджамин Вигермен бірлесіп үкіметке қайта басшылық етті. Келесі сайлауда, 1844 жылы Дрейпер, Вигер және губернатор Чарльз Меткалфтың қолдаушылары, соның ішінде жас Джон А. Макдональд көпшілік дауысқа ие болды. Ол 1847 жылға дейін үкімет басшысы болып қызмет етті. Осы кезеңде Канада Шығысы мен Канада Батысындағы мектептерге қатысты заңдар қабылданды, бірақ Дрейпердің Жоғарғы Канада университетін құру әрекеті сәтсіз аяқталды. Дрейпер Макдональдты кабинеттік лауазымға тағайындау арқылы оның танылуына көмектесті. 1847 жылы лорд Элгиннің келуімен Дрейпер бас прокурор лауазымынан кетіп, Корольдік соттың судьясы болды. 1856 жылы ол Жоғарғы Канаданың жалпы соттарының бас судьясы болды, ал 1869 жылы Онтариодағы қателіктер мен шағымдар сотының бас судьясы болды.
He was elected to the 13th Parliament of Upper Canada and represented Toronto in 1836. Later that year, he was appointed to the Executive Council and the following year became solicitor general. Draper handled many of the prosecutions following the Upper Canada Rebellion of 1837. By 1839, he had broken with his Family Compact friends and set his political goal: "To found a party on a larger basis than ever had been formed before." In 1840, he became attorney general for Upper Canada. Draper supported the union of Upper and Lower Canada on economic grounds and also believed that because the British government favoured the union, it would be better to participate in the process than to criticize it from the sidelines. He was elected to the 1st Parliament of the United Canadas as a moderate conservative and continued as attorney general for Canada West, a member of the Executive Council, and a co leader of the government in the Assembly along with the moderate liberal Samuel Harrison. Although his first attempts to establish a conservative alliance with French Canadians failed, Draper played an important role in enabling Louis Hippolyte Lafontaine to take office in 1842, even at the cost of resigning himself and of seeing Robert Baldwin succeed him as attorney general for Canada West. Draper resumed leading the government 13 December 1843 jointly with Denis Benjamin Viger. At the next election, in 1844, the supporters of Draper, Viger and Governor Charles Metcalfe, including the young John A. Macdonald, won a majority. He continued as government leader until 1847. During this period, legislation was passed dealing with schools in both Canada East and Canada West, byr Draper's attempt to establish a University of Upper Canada failed. Draper helped Macdonald gain recognition by naming him to a cabinet post. In 1847, with the arrival of Lord Elgin, Draper resigned from the position of attorney general and became a judge of the Court of Queen's Bench. In 1856, he became chief justice of the Court of Common Pleas of Upper Canada, and in 1869, he became chief justice of the Court of Error and Appeal in Ontario.