Париж Университетінің бұрынғы колледжі: Төрт Ұлт Колледжінің тарихы
Collège des Quatre-Nations
Колледж Төрт Ұлт: Париждегі тарихи университет құрамында болған, кардинал Мазаринінің негізін салған оқу орны. Кітапханасы мен архитектурасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Париж университетінің бұрынғы колледжі.
Former college of the University of Paris
Collège des Quatre Nations ("Төрт ұлттың колледжі"), немесе негізін қалаушысының атымен Collège Mazarin деп те аталатын бұл колледж, Париж университетінің тарихи колледждерінің бірі болған. Ол кардинал Мазариннің өсиетімен құрылған. 1661 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол 1643 жылдан бері ғалымдарға ашық болған Bibliothèque Mazarine кітапханасын да Collège des Quatre Nations-ке өсиет еткен.
The Collège des Quatre Nations ("College of the Four Nations"), also known as the Collège Mazarin after its founder, was one of the colleges of the historic University of Paris. It was founded through a bequest by the Cardinal Mazarin. At his death in 1661, he also bequeathed his library, the Bibliothèque Mazarine, which he had opened to scholars since 1643, to the Collège des Quatre Nations.
Дизайн және құрылыс
Мазариннің мүлігін басқаруға бекітілген бес адамның бірі болған Жан-Батист Колбер колледжді салуды ұйымдастырды және Луи Ле Воны архитектор етіп тағайындады. Ле Во, сол кезде Лувр сарайының Карре алаңының оңтүстік жақ қанатын (Сена өзеніне қарайтын) дамытып жатқан болатын, колледжді өзеннің сол жағына, арғы бетке орналастыруды ұсынды, осылайша хан (Луи XIV) болашақ жатақтарынан оған көркей көрініс ашады. Бұл жерге Тур-де-Несльді және оған жақын Филипп Августтың қамалын, қабырғасын бұзу жоспарланғандықтан мүмкіндік туды. Ле Воның жылдам дайындалған жоспарларын король "fort beau" ("қатты әдемі") деп бағалады, ал құрылыс 1662 жылы басталып, Ле Во 1670 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты, сосын оның сызбашысы Франсуа д’Орбай жұмысты өз қолына алды. Колледж 1688 жылы есігін ашты. Мазариннің өсиетіне сәйкес, оның мазары колледж ғимараттарындағы шіркеуде орналасқан.
Jean Baptiste Colbert, who was one of five executors of Mazarin's estate, contrived to get the college built, appointing Louis Le Vau as the architect. Le Vau, who at the time was also working on the south wing of the Cour Carrée of the Palais du Louvre (facing the River Seine), proposed that the college be placed directly across the river on the Left Bank, so that the sovereign (Louis XIV) would have a fine view of it from his future apartments. The site was available because of the planned demolition of the Tour de Nesle and adjacent moat and wall of Philippe Auguste. Le Vau's quickly drawn plans were pronounced "fort beau" ("quite beautiful") by the king, and construction began in 1662 and continued up to Le Vau's death in 1670, when it was taken over by his draftsman, François d'Orbay. The college opened in 1688. In accordance with Mazarin's will, his tomb is in the college chapel.
Белгілі студенттер
Колледждің көрнекті студенттерінің қатарында энциклопедист Жан ле Ронд д’Алембер (1717–1783), актер Анри Луи Кейн (1728–1778), суретші Жак Луи Давид (1748–1825), сыншы Джулиен Луи Джефрой (1743–1814), химик Антуан Лоран Лавуазье (1743–1794) және математик Адриен Мари Лежандр (1752–1833) бар.
Notable students of the college include the encyclopedist Jean le Rond d'Alembert (1717–1783), the actor Henri Louis Cain (1728–1778), the painter Jacques Louis David (1748–1825), the critic Julien Louis Geoffroy (1743–1814), the chemist Antoine Laurent Lavoisier (1743–1794), and the mathematician Adrien Marie Legendre (1752–1833).
Кейінгі тарих
Француз төңкерісі кезінде колледждер жабылып, кешен 1805 жылға дейін түрлі мақсаттарда қолданылды, одан кейін ол Франция институтына берілді. Осыдан бастап ол Франция институтының сарайы деп белгілі болды.
After the colleges were suppressed during the French Revolution, the complex was used for various purposes until 1805, when it was given to the Institut de France. It has since become known as the Palais de l'Institut de France.