Роберт Макдуалл: Британ офицері және 1812 жылғы соғыстағы ролі
Robert McDouall
Роберт Макдуалл: британдық әскери шенді, Наполеон соғыстары мен 1812 жылғы ағылшын-американ соғысындағы қатысуы, Форт Маккинак командирі. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал-майор Роберт Макдуолл, CB (1774 жылғы наурыз – 1848 жылғы 15 қараша) – Шотландияда туған британдық армия офицері, Наполеон соғыстары мен 1812 жылғы ағылшын-американ соғысында көптеген шайқастарға қатысқан. Ол 1814 жылдан бастап 1812 жылғы соғыс аяқталғанға дейін Форт-Маккинактың коменданты қызметін атқарғанымен әйгілі.
Major General Robert McDouall, CB (March 1774 – 15 November 1848) was a Scottish born officer in the British Army, who saw much action during the Napoleonic Wars and the Anglo American War of 1812. He is best known for serving as the commandant of Fort Mackinac from 1814 until the end of the War of 1812.
Ерте өмір және мансап
Роберт Шотландиядағы Странраер қаласында дүниеге келді, оның әкесі судья болған. Ол Фелстед мектебінде білім алды, ал әкесі мен ағасы оны Лондонға саудагер болуы үшін бизнеске орналастырды. Бірақ, 1797 жылы ол 8-ші (Патшаның) жаяу әскер полкіне офицерлік шен сатып алды. Ол полк құрамында 1801 жылы Египет жорығында, 1807 жылы Копенгаген шайқасында және 1809 жылы Мартиникаға жасалған шабуылда капитан ретінде көптеген қызметтер атқарды.
Robert was born in Stranraer in Scotland, where his father was a magistrate. He was educated at Felsted School, and his father and uncle placed him in a business in London, hoping he would become a merchant. Instead, in 1797, he purchased a commission in the 8th (The King's) Regiment of Foot. He saw much service with the regiment, in the Egyptian campaign in 1801, and as a Captain at the Battle of Copenhagen (1807) and in the Invasion of Martinique (1809).
Канададағы қызмет
8-ші жаяу әскердің 1-ші батальоны 1810 жылы Канадаға орналастырылды. Екі жыл өткен соң, Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттары арасында соғыс басталды. Макдуолл Канаданың генерал-губернаторы, генерал-лейтенант сэр Джордж Превосттың көмекшісі болып тағайындалды. 1813 жылдың 24 маусымында ол Канадада құрылған шотландтық бөлімше – Гленгарри жеңіл жаяу әскерінің майоры болып тағайындалды. Ол жеделхаттармен Ұлыбританияға жіберілді, 29 шілдеде армиядағы подполковник шеніне ие болды және Канадаға қайтып келді.
The 1st Battalion of the 8th Foot were posted to Canada in 1810. Two years later, war broke out between Britain and the United States. McDouall was appointed aide de camp to the Governor General of Canada, Lieutenant General Sir George Prevost. On 24 June 1813, he was appointed major in the Glengarry Light Infantry, a Scottish unit raised in Canada. He was sent to Britain with despatches, was made a brevet lieutenant colonel in the Army on 29 July, and returned to Canada.
Макинка аралы
Превосттың ықпалының нәтижесінде Макдуолл Макинак аралындағы бекіністің коменданты болып тағайындалды. Арал Хьюрон көліндегі маңызды американдық сауда орталығы еді. Оны соғыстың басында британдықтар мен үндістер күтпеген шабуылмен басып алды, соның арқасында көптеген үндістер Британиямен одақтасуға көшті. 1813 жылы американдықтар Эри көлінде жеңіске жетті, бұл аралды Эри көлі арқылы жабдықтаудан оқшаулады. Макдуолл, Корольдік Ньюфаундленд жасағының сарбаздары, саяхатшылар мен шеберлермен бірге, Жоғарғы Канаданың провинциялық астанасы Йорктен қыстың ең суық кезінде солтүстікке қарай, қазіргі Онтарионың Эденвейл қаласының жанындағы Ноттавасага өзеніне сапар шекті, онда олар баттэулер салды. (Макдуолл флотилия құрылысын қадағалаған Ноттавасага өзеніндегі Гленгарри десанты 1923 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды.) Көктемде өзен мұзы еріген соң, олар Георгиан шығанағы мен Хьюрон көлінің бойымен жүзіп, қайықпен Макинакқа қажетті жабдықтармен жетті. Макдуолл комендант лауазымына кірісіп, аралдың қорғанысын күшейтуге кірісті. Макдуоллдың жауапкершілігіне өте кең географиялық аймақ кірді. Ол келгеннен кейін көп ұзамай американдықтардың Прайри-дю-Шиен бекінісін басып алғанын және бұл кейбір үндістердің адалдығына қауіп төндіргенін білді. Ол Уильям Маккей басқаратын экспедицияны жіберді, ол Прайри-дю-Шиенді қайтарып алуға жетті, бірақ бұл оның әскерін әлсіретті. 1814 жылдың 26 шілдесінде Макинак аралын қайтарып алу үшін 700 сарбазбен бес әскери кемеден тұратын американдық экспедиция аралға жақын пайда болды. Макдуоллдың қорғанысы американдықтардың бомбалауына төтеп берді, ал Макинак аралы шайқасында үндістер, Макдуоллдың бір бөлігі әскерлерімен бірге, американдықтардың жағаға түсуіне қарсы тұрып, оларға ауыр шығын келтірді. Американдықтар гарнизонды блокада арқылы аштықтан өлтіруге тырысты, бірақ Хьюрон көліндегі шайқаста блокадалық кемелер тұтқындалды, бұл британдықтардың соғыстың соңына дейін бүкіл аймаққа бақылауын қамтамасыз етті. Соғыс 1815 жылы аяқталды. Макдуолл Гент шартының Макинак аралын Америкаға қайтарғанына ашық өкініш білдірді. Ол өзінің орнын жаңа салынған Драммонд бекінісіне, Драммонд аралына көшірді, аймақтағы қалған британдық күштерге қолбасшылықты сақтап, 1816 жылдың маусым айында үйіне қайтып кеткенге дейін қызмет етті.
No doubt due to Prevost's influence, McDouall was appointed Commandant of the post on Mackinac Island. The island was an important American trading post on Lake Huron. It had been captured by the British and Indians by surprise early in the war, thereby inducing many more Indians to ally themselves with Britain. In 1813, the Americans had won the Battle of Lake Erie, which had isolated the island from supply via Lake Erie. McDouall and a party of soldiers from the Royal Newfoundland Fencibles, voyageurs and craftsmen journeyed north in the depths of winter from York, the provincial capital of Upper Canada, to the Nottawasaga River near present day Edenvale, Ontario, where they constructed batteaux. (Glengarry Landing on the Nottawasaga River, where McDouall oversaw the construction of the flotilla, was designated a National Historic Site of Canada in 1923.) When the river unfroze in the spring, they sailed and paddled the length of Georgian Bay and Lake Huron to reach Mackinac with vital supplies. McDouall took up his post as commandant and began improving the defences of the island. McDouall's responsibilities covered a very large geographical area. Shortly after his arrival, he learned that the Americans had captured the post of Prairie du Chien, threatening the allegiance of some of the Indians. He dispatched an expedition under William McKay which succeeded in recapturing Prairie du Chien, although it reduced his own strength. An American expedition for the recapture of Mackinac Island, consisting of five warships with 700 troops, appeared off the island on 26 July 1814. McDouall's defences withstood an American bombardment and in the Battle of Mackinac Island, Indians with some of McDouall's troops defeated an American landing and inflicted heavy loss. The Americans then attempted to starve out the garrison with a blockade, but in the Engagement on Lake Huron, the blockading vessels were captured, securing the British hold on the entire region for the remainder of the war. The War ended in 1815. McDouall publicly regretted that the Treaty of Ghent restored Mackinac Island to America. He moved his post to the newly built Fort Drummond on Drummond Island, retaining command of the remaining British forces in the area, until leaving for home in June 1816.
Кейінгі мансап
Жазбасына қарамастан, Макдуолл қайтадан әскери қызметке қатыспады, бірақ 1817 жылдың ақпан айында Бат орденінің серігі атағымен марапатталды және 1830 жылдың шілдесінде полковник, ал 1841 жылдың қарашасында генерал-майор шеніне көтерілді. Өмірінің соңына дейін Странраерде жартылай жалақымен зейнеткерлікте өтті. Ол ешқашан үйленбеді және Шотландияның еркін шіркеуіне көп уақыт пен қаржы жұмсады, соның ішінде Эдинбург пен Торонтодағы колледждерге қаржылай көмек көрсетті.
In spite of his record, McDouall never again saw active service, although he was appointed Companion of the Bath in February 1817 and was promoted colonel in July 1830 and major general in November 1841. He spent the remainder of his life on half pay retirement in Stranraer. He never married and devoted much time and money to the Free Church of Scotland including funds to colleges in Edinburgh and Toronto.