Аборт құқығы жөніндегі АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі: Akron Center for Reproductive Health ісі
City of Akron v. Akron Center for Reproductive Health
АҚШ Жоғарғы Сотының 1983 жылғы шешімі: аборт құқығын бекітіп, Огайо штатының заңын жойды. Бірінші триместрден кейін ауруханада жасау талабы конституцияға қайшы деп танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акрон қаласы мен Акрон репродуктивтік денсаулық орталығы, 462 U. S. 416 (1983) ісі АҚШ Жоғарғы Сотының аборт құқығын бекіткен шешімі болды. Льюис Ф. Пауэллдің пікірі бойынша, Сот Огайо штатының аборт заңының бірнеше қағидаларын, соның ішінде конституцияға қайшы, түсініксіз деп табылған бөліктерін күштен шығарды.
City of Akron v. Akron Center for Reproductive Health, 462 U. S. 416 (1983), was a case in which the United States Supreme Court affirmed its abortion rights jurisprudence. In an opinion by Lewis F. Powell Jr., the Court struck down several provisions of an Ohio abortion law, including portions found to be unconstitutionally vague.
Ауруханаға қойылатын талаптар
Заңның бір тармағы жүктіліктің бірінші триместрінен кейін түсік жасауды міндетті түрде ауруханада жүргізуді талап еткен. Сот мұны конституцияға қайшы деп таныды. Мемлекеттің жүктіліктің бірінші триместрінен кейінгі түсік жасауды реттеуде маңызды мүддесі бар, бірақ қалыпты медициналық тәжірибе барлық екінші триместрдегі түсіктерді ауруханада жасауды ұсынбас еді. Бұл ереже түсік жасауға конституциялық құқықты шектеуге бағытталған, қажетсіз жүктеме болды.
One provision of the statute required abortions after the first trimester to be performed in a hospital. The Court found that to be unconstitutional. The state has a compelling interest in regulating abortion after the first trimester, but accepted medical practice does not recommend for all second trimester abortions to be performed in a hospital. The regulation imposed an unnecessary burden that has the effect of infringing upon the constitutional right to an abortion.
Некеге тұрмаған кәмелетке толмағандарға тыйым салу
Тағы бір ережеде дәрігер 15 жасқа толмаған, күйеуі жоқ қызға ата-анасының бірінен келісім немесе соттан рұқсат алмастан түсік жасауға құқығы жоқ еді. Сот осы ережені де жоққа шығарды, себебі заң мен Огайо штаттық соттарында кәмелетке толмағанның сот арқылы рұқсат алуына қатысты тиісті механизм болған жоқ, ал жасөсперімдерге қатысты заңдар мен соттар аборт туралы ештеңе айтпады және кәмелетке толмағанның есейгендігін немесе тәуелсіздігін анықтау құқығын бермеді.
Another provision stated that a physician may not perform an abortion on an unmarried minor under 15 without obtaining either consent from one of her parents or a judicial bypass. The Court likewise struck down the provision, as the law and the Ohio courts provided no suitable mechanism for a minor to gain a judicial bypass, as the relevant laws and courts concerning juveniles did not mention abortion or establish the authority to determine the maturity or emancipation of a minor.
Ақпараттық талаптар
Заңда сонымен қатар, аборт жасамас бұрын дәрігер науқасқа жүктіліктің жай-күйі, ұрықтың даму кезеңі, күтілетін өмір сүру мерзімі, аборттың денсаулыққа қауіптері, бала асырап алу агенттіктері мен бала тууға қатысты ресурстар туралы хабарлауы керек деп айтылған. Сот бұл ереженің конституцияға қайшы екенін анықтады, себебі бұл сценарий, көрінетін түрде хабардар келісімді қамтамасыз ету үшін ұсынылған, пациентті аборттан бас тартуға ықпалдауға бағытталған. Мемлекет пациенттің аборт жасау мен бала туу арасындағы таңдауына әсер етуге тырыса алмайды. Огайо штатының ережесі мемлекеттің хабардар келісімге деген қызығушылығын рұқсат етілген шектен асырып, дәрігердің дискрециясына кедергі келтіріп, оның жолына негізсіз кедергілер қояды. Дәрігерлердің пациенттерге ұрықтың "ұрықтану сәтінен бастап адам өмірі" екенін айту талабы, "Мемлекет абортты реттеу үшін өмірдің қашан басталатыны туралы бір ғана теорияны қабылдауға болмайды" деген Roe v. Wade шешіміне қайшы келеді. Дәрігерлердің ұрықтың егжей-тегжейлі сипаттамасын беруі қажеттілігі болжамдық сипатта. Дәрігердің пациентке аборттың тәуекелдерін беруі талабы "аборттың ерекше қауіпті процедура екенін көрсетуге" бағытталған және дәрігердің шешімін жоққа шығарады, өйткені ол пациентке осы пациентке қатысы жоқ екенін білсе де, нақты тәуекелдер туралы айтуға міндетті.
The statute also stated that before performing an abortion, the physician must inform the patient of the status of the pregnancy, stage of fetal development, expected date of viability, health risks of abortion, and the availability of adoption agencies and childbirth resources. The Court found the provision to be unconstitutional, as the script, ostensibly provided to ensure informed consent, was found to be geared towards influencing the patient to decide against an abortion. The state may not attempt to influence the patient's choice between abortion and childbirth. The Ohio regulation extends the state's interest in informed consent beyond permissible limits, interfering with the discretion of the physician and placing unreasonable obstacles in his path. The requirement for doctors to tell patients that the fetus is "a human life from the moment of conception" also violates the provision in Roe v. Wade that "a State may not adopt one theory of when life begins to justify its regulation of abortions." The detailed description of the fetus that doctors are required to provide is speculative. The list of risks of abortion that the doctor is required to provide is "intended to suggest that abortion is a particularly dangerous procedure" and also overrides the physician's judgment, as he must tell his patient specific risks even if they do not apply to that patient.
24 сағаттық күту мерзімі
Тағы бір талап пациенттің келісім қағазына қол қойғаннан кейін 24 сағаттық күту мерзімін міндеттейтін. Сот бұл талапты күштен шығарды, себебі «кездейсоқ және қатаң» күту мерзімін енгізу мемлекеттік мүддеге қызмет етпейді.
Another provision mandated a 24 hour waiting period after the patient signs a consent form. The Court struck the provision down, as no state interest is served by the imposition of an "arbitrary and inflexible" waiting period.
Тарату талаптары
Соңғы даулы ережеде дәрігерлерден ұрықтың қалдықтарын "адамдыққа лайық және санитарлық талаптармен сәйкес" жоюды қамтамасыз ету талап етілді. Басым көпшілік бұл талапты конституцияға қайшы деп шешті, себебі заңды бұзған дәрігерлерге қылмыстық жазалар салынған, бірақ "адамдыққа лайық" термині конституцияға қайшы түрде бұлыңғыр болғандықтан, заңмен қорғалған құқық бұзылған. Сот "адамдыққа лайық" деген сөзді жоймай, "санитарлық" талаптарды сақтап қалудың орнына, бүкіл ережені күштен шығарды.
The final challenged provision required physicians to ensure that fetal remains are disposed of in a "humane and sanitary manner." The majority deemed that to be unconstitutional, as criminal sanctions are imposed upon doctors who break the law, but "humane" was unconstitutionally vague and so a violation of due process. Rather than strike down "humane" and preserve "sanitary," the Court struck down the entire provision.
Келіспеушіліктер
Өзінің қарсы пікірінде Сандра Дей О'Коннор, Байрон Уайт пен Уильям Ренквистпен бірігіп, "Махер мен Ро (1977) және Беллотти мен Бэйрд (1979) істерінен алынған "шамадан тыс ауыр" стандартты жүктіліктің нақты "кезеңіне" сілтеме жасамай, бүкіл жүктілік кезеңінде даулы ережелерге қолдануға" шақырды. "Шамадан тыс ауыр" сынағы кейіннен Planned Parenthood v. Кейси (1992) ісіндегі Соттың көпшілігі тарапынан қабылданды, ол аборт ережелерін қараудың бұрынғы "қатаң тексеру" стандартын азайтылған "шамадан тыс ауыр" стандартымен алмастырды, бұл стандарт 2022 жылы Доббс v. Джексон әйелдер денсаулық сақтау ұйымы ісі бойынша шешім шыққанға дейін қолданыста болды.
In her dissenting opinion, Sandra Day O'Connor, joined by Byron White and William Rehnquist, urged "the 'unduly burdensome' standard" from two prior cases, Maher v. Roe (1977) and Bellotti v. Baird (1979) to "be applied to the challenged regulations throughout the entire pregnancy without reference to the particular 'stage' of pregnancy involved." The "undue burden" test was later to gain acceptance by a plurality of the Court in Planned Parenthood v. Casey (1992), which replaced the earlier "strict scrutiny" standard of review of abortion regulations with the lesser "undue burden" standard, a standard which remained in effect until the ruling in Dobbs v. Jackson Women's Health Organization in 2022.