Аборт клиникаларына кедергі келтіру ісі және 1985 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заң
Bray v. Alexandria Women's Health Clinic
Bray v. Alexandria Women's Health Clinic: АҚШ Жоғарғы Соты аборт клиникаларына кедерес келтіруге қатысты 1985 жылғы Азаматтық құқықтар заңының қолданылуын қарастырды. Протесттер, аборт, сот ісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Брей Александрия әйелдер денсаулығы клиникасы, 506 АҚШ 263 (1993) – АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, онда сот 1871 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның 1985(3) бабы аборт клиникаларына қол жеткізуге кедергі келтіретін тұлғаларға қарсы федералдық талап ашу құқығын бермейді деп шешті. Александрия денсаулық клиникасы және басқа бірнеше аборт клиникалары Джейн Брей мен басқа да абортқа қарсы наразылық білдірушілердің Вашингтон қаласындағы клиникалардың кіреберісін кедергілеуіне жол бермеу үшін сотқа шағымданды.
Bray v. Alexandria Women's Health Clinic, 506 U. S. 263 (1993) is a United States Supreme Court case in which the court held that Section 1985(3) of The Civil Rights Act of 1871 does not provide a federal cause of action against persons obstructing access to abortion clinics. Alexandria Health Clinic, along with several other abortion clinics, sued to prevent Jayne Bray and other anti abortion protesters from blocking the entrance to clinics in Washington D. C.
Александрия әйелдер денсаулық клиникасы наразылық білдірушілердің 1871 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның 1985 бабын бұзғанын мәлімдеді, ол автомобиль жолында немесе басқа да жерде екі немесе одан көп адамның заң алдындағы тең қорғау құқығынан немесе заң бойынша тең артықшылықтар мен иммунитеттерден айыруын тыйымдайды.
Alexandria Women's Health Clinic claimed that the protesters violated Section 1985 of The Civil Rights Act of 1871, which prohibits two or more people on a highway or other premises from depriving “any person or class of persons of the equal protection of the laws, or of equal privileges and immunities under the laws.”
Іс туралы мәліметтер
Аборт жасайтын клиникалар мен абортты қолдайтын ұйымдар, сондай-ақ олардың мүшелері аборт клиникасын пайдалануды ниет еткен жандарға қарсы "Құтқару операциясы" деген абортқа қарсы мүшелерден құралған ұйымға шағым түсірді. "Құтқару операциясы" аборт клиникаларының аумағына заңсыз кіру және келу-келуге кедеріс келтіретін абортқа қарсы демонстрациялар ұйымдастырады. Клиникалар "Құтқару операциясына" Вашингтон, округ Колумбия және аймақтағы аборт клиникаларында демонстрация өткізуге тыйым салу үшін сотқа жүгінді. "Құтқару операциясы" өз мүшелері 1985 жылғы (3) бапты бұзбағанын, аталған заңда осы әрекеттің негізінде сыныптық, кемсітушілік ниет болуы қажет екенін мәлімдеді. Клиникалар наразылық білдірушілердің іс-әрекеттері әйелдерге қатысты кемсітушілік ниетті көрсеткенін айтты.
An action was brought against Operation Rescue, an organization of members who oppose abortion, by clinics that perform abortions and organizations that support abortions and whose members may wish to use an abortion clinic. Operation Rescue organizes anti abortion demonstrations in which participants trespass on, and obstruct general access to, the premises of abortion clinics. The clinics sued to enjoin Operation Rescue from conducting demonstrations at abortion clinics in the Washington, D. C., metropolitan area. Operation Rescue asserted that its members had not violated section 1985(3), claiming that the statute requires a class based, discriminatory animus underlying the action. The clinics countered that the actions of the protesters demonstrated a discriminatory animus against women.
Төменгі соттың шешімдері
Александрия денсаулық клиникасы наразылық білдірушілердің әйелдердің аборт жасату және штаттар арасында еркін қозғалу құқығын жоққа шығару мақсатымен келгенін мәлімдеді. Жеделдетілген сот отырысынан кейін, аудандық сот талапкерлердің 1985 жылғы 3-тармақты бұзып, аборт жасауға ниеттенген әйелдердің штаттар арасында еркін қозғалу құқығынан айыру үшін құлық жасасқандығын анықтады. Сот сондай-ақ, жауапкерлердің мемлекеттік заң бойынша талаптарын да қанағаттандырды – жерге ену және қоғамдық тәртіпсіздік тудыру. Сот наразылық білдірушілерге 1985 жылғы 3-тармақ бойынша клиникалардың адвокаттық шығындарын және сот іздеу шығындарын төлеуді міндеттеді. Төртінші апелляциялық округ соты «Ұлттық әйелдер ұйымы v. Құтқару операциясы», 726 F. Supp. 1483 (E. D. Va. 1989) ісінде аудандық соттың шешімін бекітті. Сот Брей және басқалары клиникаларға жол тосқанын, осылайша аборт жасауға ниеттенген әйелдердің штаттар арасында еркін қозғалу құқығын шектегенін анықтады.
Alexandria Health Clinic argued that the protesters were present to deny women their right to abortion and their right to interstate travel. Following an expedited trial, the District Court ruled that petitioners had violated section 1985(3) by conspiring to deprive women seeking abortions of their right to interstate travel. The court also ruled for respondents on their pendent state law claims of trespass and public nuisance. The court ordered the protesters to pay the clinics’ attorney's fees and costs on the 1985(3) claim. The Court of Appeals for the Fourth Circuit affirmed the district court decision in National Organization for Women v. Operation Rescue, 726 F. Supp. 1483 (E. D. Va. 1989) The court found that Bray and others had blocked access to the clinics, therefore depriving women seeking abortions of the right to interstate travel.
42 USC 1985 ((3) - Азаматтық құқықтарға араласу үшін жасалған келісім
1985 жылғы 3-тармақшасы азаматтық құқықтарға кедергі келтіру үшін жасалған құпия келісімдерді тыйым салады. Онда егер Америка Құрама Штаттарында екі немесе одан көп адам кез келген жеке тұлғаны немесе топты заң алдында тең қорғау және артықшылықтардан тікелей немесе жанама түрде айыру мақсатымен әрекет етсе, зардап шеккен тарап немесе тараптар осы құпия келісімге қатысушылардың біріне немесе бірнешесіне қарсы өтемақы талап етуге құқылы болады.
Section 1985's subsection 3 forbids Conspiracy to interfere with civil rights. It establishes that if two or more persons within the United States act for the purpose of directly or indirectly depriving any person or class of persons of equal protections or privileges under the law, the injured party or parties may have a cause of action for damages against one or more of the conspirators.
Карпентерс пен Скотттың арасындағы дау
Карпентерс пен Скотт, 463 U.S. 825 (1983) ісінде құрылыс компаниясы кәсіподаққа мүше емес жұмысшыларды жобаға тартқан, нәтижесінде компанияға қарсы азаматтық наразылық ұйымдастырылды. Наразылық кезінде құрылыс алаңында компания қызметкерлеріне шабуыл жасалып, сақадалдары сындырылды, құрылыс техникасы өртеліп, қиратылды, бұл құрылыстың кешігуіне және компанияның келісімшарт бойынша міндеттемелерін орындамауына әкелді. Сот Гриффин шешімін растады, онда 1983-ші бап өзі мемлекеттік әрекетті талап етпейтін құқықтарға қолданылғанда мемлекеттік әрекетті талап етпейді. Сот 1985-ші жылғы 3-ші бап бойынша талап ашу мүмкіндігі жеке тұлғаларға қатысты мемлекеттік әрекеттерге тыйым салатын құқықтарға қатысты болатындығы туралы нақты мәселені қарады. Мемлекеттік әрекетті талап ететін құқықтар өзі мемлекеттік қатысуды талап етеді. Құрылыс компаниясының талабы қабылданбады. Сот Бірінші түзетудегі құқықтарды бұзуға жасалған құпия келісімге мемлекеттің қатысы бар екенін немесе құпия келісімнің мақсаты мемлекеттік қызметке әсер ету екенін дәлелдеу қажет деп шешті. Сондай-ақ, бұл іс § 1985(3) талап ететін ниетті көрсетпегені анықталды.
In Carpenters v. Scott, 463 U. S. 825 (1983), A construction company had hired nonunion workers for a project, resulting in the organization of a citizen protest against the company. During the protest at the construction site, company employees were assaulted and beaten, and construction equipment was burned and destroyed, delaying construction and causing the company to default on its contract. The court reaffirmed the Griffin finding that section 1983 does not require state action when applied to rights that themselves do not require state action. The court addressed the specific question of whether a section 1985(3) claim can be made against individuals with respect to rights that are prohibitions of certain state actions. rights that in themselves require state action must necessarily present a claim of state involvement. The construction company's claim was denied. The court held that a conspiracy to infringe First Amendment rights requires proof that the State is involved in the conspiracy or that the aim of the conspiracy is to influence the activity of the State. It also found that this case did not present the kind of animus that § 1985(3) requires.
Сайыс
Сот төрешісі Энтони Кеннеди осы іс бойынша үш түрлі қарсы пікір бар екенін атап, келісетін пікірін білдірді. Ол былай деп қорытындылады: "Сұрақтың қиындығын ескере отырып, мұның себебін түсінуге болады, бірақ қарсы пікір білдірушілердің бір жалғыз негізге келісе алмауы, менің ойымша, Соттың шешімінің дұрыстығын растайды. Барлығымыз мойындайтындай, федерализмнің маңызды мәселелері ортаға шықты. Федералдық тепе-теңдік нәзік, ал § 1985(3) жорасын дұрыс түсіндірмеу бір ғасырдан астам бұрын қабылданған конгресс заңының бір мезгілде көптеген қарапайым мемлекеттік қылмыстарды бұзуына әкелуі мүмкін." Сот төрешісі Дэвид Х. Соутер үкімге ішінара келісіп, ішінара қарсы пікір білдірді. Ол stare decisis-ке сүйенген сот шешімін қолдайды, бірақ Гриффин және Карпентер істері бойынша "жеке тұлғалардың құқығына қол сұғуға қарсы кепілдік" және "сыныптық жеккөрушілік" талаптарымен келіспейді. Өз пікірінде судья Скалия Соутердің тәсілін "1) Гриффин және Карпентер істерін толыққанды қайта қарау, 2) осы екі іс те дұрыс шешілмеген деген қорытындыға келу және 3) осы болжамды қателердің зиянын азайту үшін заңның екі тікелей бапшасындағы бірдей сөздерге екі түрлі мағына беруге келісу" деп сипаттады.
Justice Anthony Kennedy filed a concurring opinion noting that there are three separate dissenting opinions in this case offering differing interpretations of the statute in question. He concludes that "Given the difficulty of the question, this is understandable, but the dissenters' inability to agree on a single rationale confirms, in my view, the correctness of the Court's opinion. As all recognize, essential considerations of federalism are at stake here. The federal balance is a fragile one, and a false step in interpreting § 1985(3) risks making a whole catalog of ordinary state crimes a concurrent violation of a single congressional statute passed more than a century ago." Justice David H Souter filed an opinion concurring in the judgment in part and dissenting in part. The opinion supports the court's decision insofar as it relies on stare decisis, but disagrees with the Griffin and Carpenters "rights guaranteed against private encroachment" and "class based animus" requirements. In his opinion, Justice Scalia characterizes Souter's approach as "(1) undertaking a full dress reconsideration of Griffin and Carpenters, (2) concluding that both those cases were wrongly decided, and (3) limiting the damage of those supposed errors by embracing an interpretation of the statute that concededly gives the same language in two successive clauses completely different meanings."
Келіспеушіліктер
Сотталушы Джон Пол Стивенс Гарри А. Блэкманмен бірге қарсы пікір білдірді. Стивенс сотталушысы бұл істе соттың заңның нақты мәтінін елемей, бұрынғы прецеденттерге сүйенгенін айтады, сондай-ақ бұл істерде заңның конституциялық мәселелерді болдырмау үшін тар мағынада түсіндірілгенін атап өтеді. Стивенс әділеттігінің пікірінше, наразылық білдірушілер «жалпыұлттық құлшындыққа қатысты; мақсаттарына жету үшін олар бірнеше рет қоғамдық көшелерді басып алды және жеке азаматтардың меншігіне заңсыз кірді, соның салдарынан әйелдердің аборт клиникаларына қол жеткізуіне кедері келтірді, олардың көпшілігі штаттар арасында саяхаттап келген. Бұл жағдай қарапайым заңсыз кіру емес, тіпті жергілікті саудагердің бейбіт пикетіне де ұқсамайды. Бұл 1871 жылы Ку-клукс актісінің қабылдануына және оның аталғанына себеп болған, ынтасы зор, саяси мақсатты, заңсыз мінез-құлықтың айқын заманауи мысалы». Сотталушы Скалия «Бұл әсерлі мәлімдемелер, бірақ бізден шешім қабылдауды сұраған заңдық мәселеге қатысты олардың маңызы жоқ» деп жауап береді. Скалия, егер наразылық білдірушілер штаттық және жергілікті заңдарды бұзса, олар сол юрисдикцияларда қылмыстық қудалауға және азаматтық талаптарға жататынын атап өтеді. Сотталушы Сандра Дей О'Коннор Гарри А. Блэкманмен бірге қарсы пікір білдірді. О'Коннор судьясы Гриффиннің «кластық анимус» талабын заңның қарастыруға тиіс әрекеттердің түрлерін қысқаша сипаттау ретінде сипаттайды. Алайда ол Карпентерс ісіндегі қарсы пікірмен келіседі, яғни «Конгресс [§ 1985(3)] ауқымын функционалды түрде анықтады» және «Клан зорлық-зомбылығының құрбандары сияқты қорғалмаған жағдайларда заңды құқықтарын жүзеге асыруға тырысатын барлық топтарға федералдық құрал ұсынуды» көздеді. Осыған сәйкес, ол § 1985(3) «кәсіби одаққа қатысы жоқ жұмыскерлерді» қорғаған деп табар еді. О'Коннордың пікірінше, егер топ заңмен қорғалса, онда мотивация сол топтың ерекше ерекшеліктерімен тікелей байланысты болуы керек. Оның қорытындысы бойынша, аборт клиникасына қол жеткізуді тоқтату Гриффиннің түсінігінде кластық негізде жасалған әрекет болып табылады, өйткені ол әйелдердің жүктілікке түсу және жүктілікті тоқтату мүмкіндігімен тікелей байланысты.
Justice John Paul Stevens filed a dissenting opinion, joined by Harry A. Blackmun. Justice Stevens concludes that in this case, the court has bypassed the plain language of the law in favor of relying on prior precedent, noting that in those cases the statute had been narrowly construed in order to avoid what were perceived to be serious constitutional issues within the statute itself. In Justice Stevens' view, the protesters " engaged in a nationwide conspiracy; to achieve their goal they repeatedly occupied public streets and trespassed on the premises of private citizens in order to prevent or hinder the constituted authorities from protecting access to abortion clinics by women, a substantial number of whom traveled in interstate commerce to reach the destinations blockaded by petitioners. The case involves no ordinary trespass, nor anything remotely resembling the peaceful picketing of a local retailer. It presents a striking contemporary example of the kind of zealous, politically motivated, lawless conduct that led to the enactment of the Ku Klux Act in 1871 and gave it its name." Justice Scalia counters that "Those are certainly evocative assertions, but as far as the point of law we have been asked to decide is concerned, they are irrelevant " Scalia notes that to the extent that the protesters violated state and local laws, they are subject to criminal prosecution and civil claims within those jurisdictions. Justice Sandra Day O'Connor filed a dissenting opinion, joined by Harry A. Blackmun. Justice O'Connor characterizes Griffin's requirement of a "class based animus" as a shorthand description of the types of actions that the statute is meant to address. However, she agreed with the dissent in Carpenters that " Congress had in mind a functional definition of the scope of [§ 1985(3)]," and intended to "provide a federal remedy for all classes that seek to exercise their legal rights in unprotected circumstances similar to those of the victims of Klan violence." Accordingly, she would have found that § 1985(3) protected " nonunion employees injured by mob violence in a "self professed union town" whose residents resented nonunion activities." It is O'Connor's opinion that if a class is protected by the statute, then it must apply to actions where the motivation is directly related to the unique characteristics of that class. She concludes that the action of blocking access to an abortion clinic is class based within the meaning of Griffin because it is directly related to the unique abilities of women to become pregnant and to terminate their pregnancies.
Schenck v. Pro-Choice Network, Western N.Y. (Шеберлік желісі, Батыс Нью-Йорк)
I v. Pro Choice Network, Western N. Y, 519 U. S. 357 (1997) ісінде Жоғарғы Сот аборт жасауға қарсы наразылық білдірушілердің аборт клиникасының пациенттерінен, олар жеке қалғанды талап еткен жағдайда, алыстауын талап ететін бұйрық ережесі Бірінші поправканы бұзбайды деп шешім шығарды. Аудандық сот Брей ісінде өз шешімін жариялаған болатын. Брей ісін ескере отырып, Аудандық сот жауапкерлердің 1985 жылғы § 3 талабын қабылдамады, ал Жоғарғы Сот бұйрықты қолдауға жеткілікті негіздер бар екенін анықтады.
In I v. Pro Choice Network, Western N. Y, 519 U. S. 357 (1997), the Supreme Court held that an injunction provision that required abortion protesters to move away from abortion clinic patients who asked to be left alone did not violate the First Amendment. The District Court had issued its opinion in Bray. In light of Bray, the District Court dismissed the respondents' § 1985(3) claim, and the Supreme Court found adequate basis remaining to support the injunction.
Christian Legal Soci. v. Martinez тарауы
Христиандық құқықтық қоғам. Мартинеске қарсы іс, 561 U. S. 661 (2010) мемлекеттік университеттің барлық студенттерге мүшелік пен басшылыққа қатысуға мүмкіндік бермеген студенттік ұйымға ресми мойынұстаудан және мектеп қаражаты мен инфрақұрылымын пайдаланудан бас тартуға бола ма деген мәселені қарастырды. CLS тарабы олардың жеке адамдарды жыныстық бағдарына байланысты емес, «мінез-құлық пен оның дұрыс емес екендігіне сену негізінде» емес, ерекшелеп қарастыратынын мәлімдеді. Сот университет саясатын студенттік ұйымдар алаңына қол жеткізудің негізді, бейтарап шарты деп шешті. Брей бұрынғы шешімнің мысалы ретінде келтірілді, ол теңсіз қарау контекстінде мәртебе мен мінез-құлық арасындағы айырмашылықты мойындамаған, сондай-ақ Әділет Скалияның «Ярмалке киюге салық салу – еврейлерге салық салу» деген мысалын келтірді.
Christian Legal Soc. Chapter v. Martinez, 561 U. S. 661 (2010) addressed the question of whether a public university could deny official recognition and the use of school funds and facilities to a student group that refused to open membership and leadership to all students. The CLS chapter had contended that it does not exclude individuals because of sexual orientation, but rather “on the basis of a conjunction of conduct and the belief that the conduct is not wrong.” The court held that the university's policy was a reasonable viewpoint neutral condition on access to the student organization forum. Bray was cited as an example of a prior decision that had declined to distinguish between status and conduct in the context of unequal treatment, quoting Justice Scalia's example that "A tax on wearing yarmulkes is a tax on Jews."
Доббс Джексон әйелдердің денсаулық сақтау ұйымына қарсы
Доббс Джексон әйелдер денсаулығын сақтау ұйымы, 597 АҚШ (2022) Конституцияның он төртінші түзетуінің тең қорғау ережесі бойынша аборт құқығын мойындаудан бас тартты, Брейдің "абортты болдырмау мақсаты" әйелдерге қатысты "зияратты дискриминациялық ниет" құрамайды деген қорытындысын келтіре отырып, ол күшейтілген тексеруге жатады.
Dobbs v. Jackson Women's Health Organization, 597 U. S. (2022) declined to find a right to abortion under the Fourteenth Amendment’s Equal Protection Clause, quoting Bray's finding that the “ goal of preventing abortion” does not constitute “invidiously discriminatory animus” against women that would be subject to heightened scrutiny.