Мидың шағылысқан құрылысы және сусымалдау синдромы
Dandy–Walker malformation
Жаңа туған шалаларда мишық құрылымының бұзылуы (DWM). Гидроцефалия жиі кездеседі, көбінесе өмірдің алғашқы айларында байқалады. Dandy-Walker вариантында сирек.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шешекейдің құрсауының туа біткен даму ақауы
Congenital malformation of the cerebellar vermis
Гидроцефалия
ДВМ-ның ең жиі кездесетін және айқын белгілері – туғаннан кейінгі кезеңде гидроцефалиямен байланысты. Классикалық ДВМ ауруы бар пациенттердің шамамен 80%-ында гидроцефалия дамиды. Бұл көбінесе өмірдің бірінші жылында (85% жағдайда), ең көп кездесетіні алғашқы үш айда байқалады. Классикалық ДВМ-нан өзгеше, артқы қуысы үлкеймеген Дэнди-Уокер (DWV) варианты бар пациенттердің шамамен 30%-ы ғана гидроцефалиямен күреседі. Дегенмен, ДВМ-мен байланысты көптеген генетикалық жағдайлар дамудағы кешігумен және басқа да ми аномалияларымен қатар жүруі мүмкін. Бірақ, бұл өздігінен зиякерлік қабілетінің нашарлауына алып келмейді. Дэнди-Уокер (DWV) және мега-цистерна-магнада, яғни ауырлығы аз болатын жағдайларда, шизофрения, екіполярлы бұзылыс, мания немесе кататония сияқты психоздық спектрдегі аурулардың таралу деңгейі жоғары болып көрінеді.
The most frequent and prominent symptoms of DWM are those associated with hydrocephalus in the postnatal period. Hydrocephalus occurs in an estimated 80% of patients with classic DWM. This usually presents within the first year of life (85% of the time), most often within the first three months. In contrast to classic DWM, only around 30% of those with Dandy–Walker variant (DWV), in which the posterior fossa is not enlarged, have hydrocephalus. However, many of the genetic conditions associated with DWM can present with developmental delay and other brain anomalies. This does not seem to result in intellectual disability on its own, however. In Dandy–Walker variant (DWV) and mega cisterna magna specifically, which are less severe malformations, there appears to be an increased rate of psychotic spectrum disorders such as schizophrenia, bipolar disorder, mania or catatonia.
Қатысқан аномалиялар
2017 жылғы шолу DWS (әдетте, байланысты генетикалық жағдай немесе аномалия салдарынан) бар пациенттерде мынадай байланыстарды анықтады: Бір шолуда зерттелген үлгіде 4,3% кездесетіні хабарланды. Бұл цистаның төменгі бөлігінің үлкен тесік арқылы (Киари аномалиясындағы сияқты механизм) ішке қарай жылғалануына байланысты болуы мүмкін. Балама ретінде, бұл гидроцефалия нәтижесі болуы мүмкін, онда ол кеңейген орталық каналдың арқасында "бесінші қарынша" ретінде қалыптасады.
A 2017 review found the following associations in patients with DWS (usually from an associated genetic condition or abnormality): One review reported an occurrence of 4.3% in a sample. This may be due to herniation of the bottom of the cyst through the foramen magnum (a similar mechanism to Chiari malformation). Alternatively, it may be a result of hydrocephalus, in which it forms as a "fifth ventricle" due to an enlarged central canal.
Себеп
ДВМ-ге мишашаның дамуына әсер ететін эмбриональды дамудың кез келген бұзылуы себеп болады. Бұл көбінесе жасушалардың қозғалысы мен бөлінуінің бұзылуына алып келетін генетикалық мутация. Көптеген генетикалық жағдайлар осы аномалияға себеп болуы мүмкін. ДВМ-нің көптеген жағдайларында бұл жағдай зардап шеккен адамда анықталады, бірақ көп жағдайда оның себебі анықталмайды. ДВМ-мен ауыратын адамдардың кем дегенде 21%-ы осы ақаумен ауыратын туысы бар, ал кем дегенде 16%-ы ата-анасының бірінде осы ақау бар. Табылған басқа коморбидтік генетикалық жағдайлардың ішінде окулоцереброкутаникалық синдром, ауыз-бет-саусақ синдромы, Коффин-Сирис синдромы, Меккель-Грубер синдромының 7-түрі және Калман синдромы бар. Сондай-ақ Уолкер-Варбург синдромы, Фукуяма туа біткен бұлшықет дистрофиясы, Эллис-Ван Кревельд синдромы, Фрейзер синдромы, Айкарди синдромы, Корнелия де Ланге синдромы және акрокаллозаль синдромы сияқты синдромдар да кездеседі. Шамалы жағдайларда краниосиностоз Данди Уокер аномалиясымен және гидроцефалиямен бірге жүретін синдром да сипатталған. Бұл аурулардың көпшілігі цилиопатиялар деп жіктеледі, яғни жасушаның бастапқы кірпіктеріне әсер ететін генетикалық аурулар. Кірпіктер – микротүтіктерден құралған, жасушаның жұқа проекциялары болып табылады және ұрықтық жасушалардың бөлінуі мен қозғалысына сигнал беруде маңызды рөл атқарады деп саналады. ДВМ – цилиопатиялық генетикалық аурудың ең маңызды көрсеткіштерінің бірі. ДВМ-мен байланысты басқа гендерге ZIC1, ZIC4, FOXC1, FGF17, LAMC1 және NID1 жатады.
DWM is caused by any disruption to embryonic development that affects the formation of the cerebellar vermis. This is usually a genetic mutation that results in impaired cell migration and division. A large number of genetic conditions can result in the anomaly. In a large portion of DWM cases, the condition is identified in the person affected, however in most cases the cause is not identified. At least 21% of those with DWM have a sibling with the malformation, and at least 16% have a parent with the malformation. Other comorbid genetic conditions that were found included oculocerebrocutaneous syndrome, oral facial digital syndrome, Coffin–Siris syndrome, Meckel–Gruber syndrome type 7 and Kallmann syndrome, among many others. Walker–Warburg syndrome, Fukuyama congenital muscular dystrophy, Ellis–Van Creveld syndrome, Fraser syndrome, Aicardi syndrome, Cornelia de Lange syndrome, and acrocallosal syndrome, among others. Craniosynostosis Dandy Walker malformation hydrocephalus syndrome has also been described in a handful of cases. Many of these disorders are classified as ciliopathies, genetic disorders that affect the cellular primary cilia, thin cell projections made from microtubules that are believed to be crucial in signalling embryonic cell division and migration. DWM is one of the single largest predictors of a ciliopathic genetic disease. Other genes that have been linked to DWM include ZIC1, ZIC4, FOXC1, FGF17, LAMC1 and NID1.
Болжам
Прогноз ең алдымен гидроцефалияның ерте және сәтті емделуіне байланысты, егер ол болса. Прогнозға әсер ететін тағы бір маңызды фактор – коморбидті генетикалық жағдайдың немесе ми аномалиясының болуы. Төртінші қарыншадағы шунттар (цистоперитонеалдық шунттар немесе CP шунттары) әдетте циста мен қарыншаның көлемін сәтті азайтудың жоғары деңгейін көрсетеді, әсіресе цистада (кем дегенде 80%). Латеральды қарыншалардағы шунтпен (вентрикулоперитонеалдық шунт немесе VP шунт) жүргізілген зерттеулер цистаның көлемін шамамен 50% - ға дейін азайтуды, ал қарыншаның көлемін – үштен екі бөлігіне жуық азайтуды көрсетті. 1914 жылы американдық нейрохирург Уолтер Данди және американдық педиатр Кеннет Блэкфан бұл патологияны мишаңқы құрттарының толық немесе жартылай жоқтығы, төртінші қарыншаның үлкеюі және гидроцефалия ретінде сипаттады. 1976 жылы Харвуд Нэш пен Фиц артқы черептік ойық кеңеймеген, бірақ мишаңқы құрттары гипоплазияға ұшыраған жағдай үшін Данди-Уокер варианты (DWV) терминін енгізді. 1989 жылы Баркович және авторлар тобы классикалық DWM және DWV (A түрі бойынша) және үшінші патологияны (B түрі бойынша) қамтитын Dandy-Walker кешені (DWC) терминін ұсынды, онда мишаңқы құрттары төртінші қарынша мен цистерна магнаның арасында орналасуға жеткілікті мөлшерде болады, ал цистерна магна көбінесе үлкеюге ұшырайды (кейде «мега цистерна магна» деп диагностикаланады). 1999 жылы Calabró және авторлар тобы Блейк қапшығының кистасы деп аталатын жағдай Баркович ұсынған Dandy-Walker кешеніне кіретін болжамдарға сілтеме жасағанда алғаш рет «Данди-Уокер континуумы» терминін қолданды. Қазіргі заманғы авторлар ДВМ диагностикасындағы қосымша шатасу мен күрделіліктерге байланысты осы қосымша терминдерді қолданудан көбінесе бас тартады.
The prognosis is first and foremost dependent on the early and successful treatment of hydrocephalus, if present. The other significant factor affecting prognosis is the presence of a comorbid genetic condition or brain anomaly. Shunts in the fourth ventricle (cystoperitoneal shunts, or CP shunts) have a generally high rate of successful cyst and ventricle size reduction, especially in the cyst (at least 80%). With a shunt in the lateral ventricles (ventriculoperitoneal shunt, or VP shunt), studies have generally found a roughly 50% successful cyst size reduction rate, with successful ventricle size reduction roughly two thirds of the time. In 1914, American neurosurgeon Walter Dandy and American paediatrician Kenneth Blackfan described the malformation as partial or complete absence of the cerebellar vermis, an enlarged fourth ventricle and hydrocephalus. In 1976, Harwood Nash and Fitz proposed the term Dandy–Walker variant (DWV) for a malformation in which the posterior fossa is not enlarged but the cerebellar vermis is hypoplastic. In 1989, Barkovich et al. proposed the term Dandy–Walker complex (DWC) to include classic DWM and DWV (under type A) plus a third malformation (under type B) in which the cerebellar vermis remains large enough to sit between the fourth ventricle and the cisterna magna, and instead it is mostly the cisterna magna that is enlarged (sometimes diagnosed as "mega cisterna magna"). In 1999, Calabró et al. first used the phrase Dandy–Walker continuum when referring to proposals that a condition known as Blake's pouch cyst falls under the umbrella of the Dandy–Walker complex proposed by Barkovich. These additional terms are mostly discouraged by modern authors due to additional confusion and complexity to the diagnosis of DWM.