Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей композиторы және музыка сыншысы (1820–1871)
Russian composer and music critic (1820–1871)
Александр Николаевич Серов (Алекса́ндр Никола́евич Серо́в, 23 қаңтар 1820 [е.с. 11 қаңтар 1820] – 1 ақпан 1871 [е.с. 20 қаңтар 1871]) – ресейлік композитор және музыка сыншысы. Ол 1850-ші және 1860-шы жылдардағы Ресейдегі ең ірі музыка сыншыларының бірі және Даргомыжскийдің "Русалька" операсы мен Римский-Корсаков, Мусоргский және Чайковскийдің шығармалары арасындағы кезеңдегі ең маңызды орыс композиторы ретінде белгілі. Александр Серов – орыс суретшісі Валентин Серовтың әкесі.
Alexander Nikolayevich Serov (Алекса́ндр Никола́евич Серо́в, 23 January 1820 [O. S. 11 January 1820] – 1 February 1871 [O. S. 20 January 1871]) was a Russian composer and music critic. He is notable as one of the most important music critics in Russia during the 1850s and 1860s and as the most significant Russian composer in the period between Dargomyzhsky's Rusalka and the works of Rimsky Korsakov, Mussorgsky, and Tchaikovsky. Alexander Serov was the father of Russian artist Valentin Serov.
Өмірбаян
Александр Серов 1820 жылғы 11 қаңтарда Санкт-Петербургте дүниеге келді. Ол Қаржы министрлігінің қызметкері Николай Иванович Серовтың ұлы. Серовтың анасының әкесі Карл Людвиг Хаблиц неміс-еврей тегінен шыққан табиғатты зерттеуші, ол Кенигсбергте дүниеге келген және әкесі Мәскеу университетінің баспа бөлімінің инспекторы болып жұмысқа орналасқанда бала кезінде Ресейге көшіп келген. Ресейде Хаблиц Ресей Ғылым академиясының мүшесі және басқа да жоғары лауазымды қызметтерді атқарған. Серовтың әкесі Николай оның да заңгер болуын қалап, оны Императорлық құқық мектебінің алғашқы курсына қабылдады, ол кейін белгілі өнер сыншысы болды. Серов 1840 жылы оқуын аяқтап, Санкт-Петербургте, Псковта және Қырымның астанасы Симферопольде заңгер болып жұмыс істеді. Бірақ, ақырында музыкаға деген ынтасы күшті болды, 1850 жылы ол жұмысынан кетіп, музыка жазу және музыка туралы жазбалар жасаумен айналысты. Ол сонымен қатар музыкалық лекциялар оқыды, бірақ ешқайсысы оған жеткілікті қаржылық табыс әкелмеді. Дегенмен, оның шығармаларынан үзінділер кейде концерттерде орындалды. 1991 жылы дирижер Андрей Чистяков басшылығымен Большой театрының оркестрі мен хоры «Юдит» операсының (кейбір кесілген бөлімдермен) CD-жазбасын жасады. «Рогнеда» және «The Power of the Fiend» опералары 1940 жылдары қысқартылған нұсқада жазылған. Серов талантты сыншы және композитор болғанымен, оның басқа зиялылармен қарым-қатынасы әрқашан жақсы болмады. Мысалы, ол Глинканың екі операсының маңыздылығы туралы пікір келіспеушіліктерден Стасовпен жау болды. Серовтың Рихард Вагнерге деген құрметі де «Құдіретті топ» деп аталатын жас ресейлік композиторлар тобының ықыласына ие болмады, бұл негізінен жас, бәсекелес сыншы Цезарь Цуйдың күш-жігеріне байланысты болды, ол Стасов сияқты, бұрын Серовпен жақсы қарым-қатынаста болған.
Alexander Serov was born in St. Petersburg on 11 January 1820, the son of Nikolai Ivanovich Serov, a Finance Ministry official. Serov's maternal grandfather, Carl Ludwig Hablitz, was a naturalist of German Jewish origin who was born in Königsberg and moved to Russia in childhood when his father was hired to be inspector of Moscow University's printing department. In Russia, Hablitz became a member of the Russian Academy of Sciences among other high official posts. Serov's father Nikolai wanted him to become a lawyer as well and enrolled him in the inaugural class of the Imperial School of Jurisprudence. who eventually became a famous art critic. Serov completed his studies in 1840 and started working as a lawyer in the government bureaucracy in St. Petersburg as well as in Pskov and in Simferopol, capital of Crimea. Eventually, his interest in music prevailed, and in 1850 he quit his job and began to compose music and to write music journalism. He also gave music lectures, though neither activity provided well for him financially. though excerpts have occasionally appeared in concert performances. A CD recording of Judith (with some cuts) was made in 1991 by the orchestra and choir of the Bolshoi Theatre under conductor Andrey Chistiakov. Rogneda and The Power of the Fiend were recorded in shortened versions in the 1940s. Whereas Serov was an acclaimed critic and composer, his relations with fellow intellectuals were sometimes far from ideal. For example, he and Stasov became enemies over the relative values of Glinka's two operas. Serov's admiration for Richard Wagner likewise did not endear him to The Mighty Handful, then a rising group of Russian composers, mainly due to efforts of the younger competing critic César Cui, who, like Stasov, had been on better terms with Serov earlier.