Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Зоратама, сондай-ақ Соратама деп те жазылады, муиска әйел және испан конкистадоры Лазаро Фонтедің сүйіктісі. Оның тарихы Солтүстік Американың жергілікті тұрғыны Покахонтас Джон Смиттің өмірін сақтап, кейін Джон Рольфке үйленгенін еске түсіреді. Зоратама Лазаро Фонтемен бірге жер аударылып, Муиска аумағының оңтүстігіндегі Паска, Кундинамарка қаласына қоныстанды. Конкистадор Гонсало Хименес де Кесадаға жаңа конкистадорлардың келгенін хабарлағаннан кейін, олар Жаңа Гранада патшалығының жаңадан құрылған астанасы Боготаға қайтарылды. Аңыз бойынша, Зоратама өзін және ұлын қасиетті Гуатавита көлінде батып өлтіру арқылы өлімге кесіп, өзіне-өзі зиян келтірді.
Zoratama, also spelled as Soratama, was a Muisca woman and the lover of Spanish conquistador Lázaro Fonte. Her story reminds of the North American indigenous Pocahontas who married John Rolfe after saving the life of John Smith. Together with Lázaro Fonte, Zoratama was forced in exile and settled in Pasca, Cundinamarca, in the south of the Muisca territory. After informing conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada of the arrival of new conquistadors, they were taken back to the newly founded capital Bogotá of the New Kingdom of Granada. According to legend, Zoratama committed suicide and infanticide by drowning herself and her son in sacred Lake Guatavita.
Өмірбаян
Қазіргі Колумбияны испандықтар басып алғанға дейін Альтиплано Кундибоясенседе муиска халқы тұрған. Олар билеушілердің (кациктердің) кең конфедерациясында біріккен және ғалымдардың пікірінше, олардың жалпы саны 300 мыңнан екі миллионға дейін жеткен. Муискалар – саудагерлер мен егіншілердің ежелгі тобы болған. Муиска конфедерациясының оңтүстік бөлігін Бакатада, қазіргі Колумбияның астанасы Боготада орналасқан зипа басқарған. Испандықтар келген кезде билік құрған зипа – Тискесуса болды. Оның билігі Богота даласына және Шығыс тауларының көршілес тауларына дейін созылып, ең оңтүстік елді мекені Паска, оңтүстіктен Сутагао халқының территориясымен шектескен. 1536 жылы Санта-Мартада конкистадор Гонсало Хименес де Кесада Эль-Дорадо аңызына қызығып, 800 шамасындағы әскерімен Колумбияның ішкі аймақтарына бет түзеді. Оның капитандығының бірін Лазаро Фонте атқарды.
In the times before the Spanish conquest of present day Colombia, the Altiplano Cundiboyacense was inhabited by the Muisca people. They were organised in a loose confederation of rulers (caciques) and had a total population according to scholars between 300,000 and two million people. The Muisca were an indigenous group of traders and farmers. The southern part of the Muisca Confederation was ruled by the zipa, based in Bacatá, the present day capital of Colombia Bogotá. The zipa who reigned at the arrival of the Spanish was Tisquesusa. His rule extended over the Bogotá savanna and neighbouring mountains of the Eastern Ranges with southernmost village Pasca, bordered to the south by the territories of the Sutagao people. In Santa Marta, 1536, conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada, triggered by the legend of El Dorado, set foot with an army of around 800 men towards the interior of Colombia. One of his captains was Lázaro Fonte.