Кіріспе

Антонио Грамши батальоны 1943 жылдың 9 қарашасында тұтқынға алынған, нацистік Германия күштеріне қарсы Албанияда соғысты жалғастыруды қалаған итальяндық сарбаздардан құрылды. Бастапқыда оның құрамында 137 адам болды, олар өздерінің басшыларын сайлады: Терзилио Кардинали (командир), Альфредо д’Анджело (саяси комиссар), Джузеппе Монти (командирдің орынбасары) және Доминик Боготай (комиссардың орынбасары). Сонымен қатар, бір албандық партизан, Сами Котерья, батальон командирі болып тағайындалды. Батальон екі ротадан тұрды. Олардың немістерге қарсы алғашқы шайқасы 1943 жылдың 15 қарашасында Берат қаласында болды. Италия капитуляциялағаннан кейін Берат қаласы албандық партизандардың бақылауында болды. Итальяндық әскерлер партизандық тактикамен таныс болмағандықтан, неміс әскерлері қалаға шабуыл жасағанда, батальон күштері өз позицияларында бекініп, немістерге оларды қоршауға мүмкіндік берді. Бес сағатқа созылған қаһарлы шайқастан кейін, олар ауыр шығынмен неміс шебін бұзып өтті. Немістер батальоннан тұтқынға алған жаралыларды және тұтқындарды атып тастады. Осы шайқастан кейін, батальон қатары немістерге қарсы күресуге ниет білдірген басқа итальяндықтармен толықты. 1943–1944 жылдары Антонио Грамши батальоны партизандық армияның элиталық корпусы саналған Бірінші партизандық шабуыл бригадасының құрамында болды. Ол осы партизандық армия қатысқан барлық маңызды шайқастарға қатысты. Батальон командирі Терзилио Кардинали 1944 жылдың 8 шілдесінде Дибер аймағындағы шайқаста қаза тапты. Батальон 1944 жылдың қарашасында Тирананы азат ету операцияларына да қатысты. Албания азат етілгеннен кейін батальон бригада деңгейіне көтерілді, оның құрамына басқа партизан бөлімдеріне тараған басқа итальяндық жауынгерлер кірді. Кейіннен ол сол атаумен дивизия деңгейіне көтерілді. 1945 жылдың мамыр айында Италия үкіметімен өзара келісім бойынша батальон күштері әскери салтанатпен Италияға қайтарылды.