Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Логан Бренгл (1 маусым 1860 – 19 мамыр 1936) – Құтқару армиясының комиссары, сонымен қатар қасиеттілік туралы ілім бойынша көрнекті автор, оқытушы және уағызшы. Оның кітаптарының ішінде «Жан жеңімпазының құпиясы», «Қасиеттілікке көмек» және «Жүрекпен қасиеттілік туралы әңгімелер» бар.
Samuel Logan Brengle (1 June 1860 – 19 May 1936) was a Commissioner in The Salvation Army and a leading author, teacher and preacher on the doctrine of Holiness. His books include The Soul Winner's Secret, Helps to Holiness and Heart Talks on Holiness.
Ерте өмір
Жасөспірім кезінде ол жаңғыру жиынында құтқарылып, Құдайға адал өмір бастады. Анасы қайтыс болғаннан кейін, ол қазір ДеПау университеті деп аталатын Индиана штатының Гринкастл қаласындағы университетте оқуға түсті. Ол онда өте жақсы оқыды, алға басуға көптеген мүмкіндіктері болғанымен, ол уағызшы болуға шақырылғанын сезінді, сондықтан университетті бітірген соң методист шіркеуінің айналыс уағызшысы болды. Кейіннен теологияны оқуға ынталандырылып, Бостон теологиялық семинариясына қабылданды. Осы семинарияда ол қасиеттілік туралы үйренді және кейіннен осы тәжірибені өзінің өмірінде сезінді.
As a teenager, he was saved during a revival meeting and began a life of dedication to the Lord. Following the death of his mother he enrolled in what is now known as DePauw University in Greencastle, Indiana. There he was an exceptional scholar and while a number of opportunities were open to him, he felt that his calling was to be a preacher and so following university he became a circuit preacher for the Methodist church. Later on he was encouraged to study theology and so he enrolled at the Boston Theological Seminary. It was at this seminary that he was exposed to the teaching of holiness and later claimed the experience for his own life.
"Екінші бата" қасиеттілік ілімі
Ол өзінің тәжірибесін Құдайдың сүйіспеншілігіне толығымен батып кету деп сипаттады. Кейінірек ол бұл оқиға туралы былай деп жазды: "Мен таңғы асқа дейін Бостонның орталық саябағына шығып, қуаныштан жылап, Құдайды мадақтадым. О, мен қаншалықты сүйдім! Сол сағатта мен Исаны танып, оған соншалықты сүйіспеншілікпен толыстым, жүрегім жарыла жаздай болды. Мен Оның барлық жаратылысына деген сүйіспеншілікке ие болдым. Мен кішкентай торғайлардың сайрағанын естідім, мен оларды жақсы көретінмін. Жолдағы кішкентай құртты көрдім, оның үстінен адым бастым, ешқандай тірі нәрсеге зиян келтіргім келмеді. Мен иттерді, жылқыларды, көшедегі кедей балаларды, менің басымнан асығып өткен бейтаныс адамдарды, бөгетсіздерді, бүкіл әлемді сүйдім. Бұл оқиға оның өмірінің мақсатына айналды, ол сенушілерді халықаралық деңгейде 'нығметті' іздеуге үйретті және кеңес берді."
He described his experience as being a full immersion in the love of God. He would later write of the experience: I walked out over Boston Common before breakfast, weeping for joy and praising God. Oh, how I loved! In that hour I knew Jesus, and I loved Him till it seemed my heart would break with love. I was filled with love for all His creatures. I heard the little sparrows chattering; I loved them. I saw a little worm wriggling across my path; I stepped over it; I didn’t want to hurt any living thing. I loved the dogs, I loved the horses, I loved the little urchins on the street, I loved the strangers who hurried past me, I loved the heathen, I loved the whole world. This experience would become his life's focus as he taught and admonished believers to seek 'the blessing' on an international level.
Құтқару армиясының мансабы
Мектепті бітіргеннен кейін ол АҚШ-тағы ең ірі методистік шіркеулерде пастор болуға шақырулар алды. Бірақ ол "Құтқару Армиясының" жұмысына қызығушылық танытқандықтан, олардан бас тартты. Ол Уильям Буттың ашық ауада өткен құлшылықта сөйлегенін естіп, оның мінберлік қызметі мен миссиясына тартылды. Ол Англияға барып, "Құтқару Армиясының" негізін қалаушымен кездесіп, өз қызметін ерікті түрде ұсынуға ниеттенді. Сондай-ақ ол Елизавета Свифт есімді жас сальвационисткамен танысып, оның қолынан сұрады. Англияға келген соң негізін қалаушымен кездесуі онша жылы болмады. Бут Бренглеге күдікпен қарады, оны өзінің билігінде болғандықтан қауіпті адам деп санады және Бренгле "Құтқару Армиясының" тәртібіне бағынатынына көз жеткізе алмады. Дегенмен, оны оқуға қабылдап, Лондондағы "Құтқару Армиясының" оқу корпусында орналастырды. Оқуын аяқтағаннан кейін ол қайтадан АҚШ-қа тағайындалды. Ұзақ уақыттан соң көптеген адамдар Бренгленің рухани сыйлықтарын және мінберлік қызметін мойындады. Кейін ол шіркеу жұмысынан алынып, ерекше рухани миссияға ие болды. Ол қасиеттілік Пайғамбары ретінде танылды, сондықтан ол "Екінші нығмет" туралы, осы тәжірибе деп аталатын нәрсе туралы үйретті және жазды. Бұл бірден болған жоқ. Бір қауымдастықта жағымды қызмет атқарғаннан кейін ол әйелімен бірге қоштасу алды және Бостон №1 корпусына тағайындалды. Бұл қаланың өте қиын ауданы болды. Осы қызметте ол мас адам тастаған кірпіштен жарақат алды. Жарақатының салдарынан ол 18 ай бойы уағыз айта алмады. Осы сауығу кезеңінде ол "Қасиеттілікке көмек" кітабының негізін құрайтын мақалаларды жаза бастады. Кейінірек ол "Құтқару Армиясының" қасиеттілік бойынша халықаралық арнайы рухани елшісі болды. Ол шындық жолымен өсіп, комиссар шеніне жетті. 1931 жылы зейнетке шықты, бірақ тағы екі жыл бойы уағыз айту және үйретумен айналысты. Одан қасиеттіліктің құпиясын сұрағанда, ол былай деп жауап берді: "Құдайдың еркінде болыңыз, Оған бағыныңыз, күнделікті Оны іздеңіз, Оның қақпаларында күте тұрыңыз. Әдетте Құдай сөзін оқыңыз. Жасырын дұғадан ешқашан жаңылмаңыз. Сізге сыйланған инаят туралы куәлік беруді жалғастырыңыз. Басқаларға көмектесіңіз." Бренгл 1936 жылдың 19 мамырында дүние салды.
Following his graduation he received offers to pastor some of the largest Methodists churches in the US. However, he turned them down as he became interested in the work of The Salvation Army. He had heard William Booth speak at an open air service and was drawn to his ministry and mission and he desired to travel to England to meet and volunteer his services to the Founder of The Salvation Army. He had also met a young Salvationist by the name of Elizabeth Swift and had asked for her hand in marriage. When he did arrive in England and meet the Founder, the meeting was far from cordial, Booth viewed Brengle with some scepticism calling him a dangerous man in that he had been his own boss and Booth was not sure Brengle would adhere to the discipline of The Salvation Army. Nonetheless he was accepted for training and made his home at the Salvation Army Training Barracks in London. After training he was appointed back to the United States. Early on, many began to recognize the spiritual gifts and ministry of Brengle and later on he was taken out of church work and given a unique spiritual ministry. He was being recognized as a Prophet of Holiness and so he taught and wrote on the Second Blessing, as the experience is called. This did not come immediately. Rather, after an enjoyable ministry in a community, he and his wife received farewell orders and were appointed to the Boston #1 Corps. This was in a very difficult area of the city. While at this appointment, he was injured when a drunk threw a brick at him. The result of the injury meant he was unable to preach for 18 months. It was during this time of recuperation that he began to write the articles that would form the basis of his book Helps to Holiness. In later years he was the Salvation Army's International Special Spiritual Ambassador of holiness. He rose through the ranks, attaining the rank of Commissioner. He retired in 1931, but continued preaching and teaching for two more years. He was asked for his secret of holiness to which he replied: Keep in the will of God, obey Him, seek Him daily, waiting at His gates. Read the Bible regularly. Never neglect secret prayer. Keep testifying to the grace bestowed upon you. Help others. Brengle died on May 19, 1936.