Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шұңқырлы барабанның әдістерін орындау техникасы
Ашық, жабық, ашық – шұңқырлы барабан әдістерін орындауда қолданылатын техника, әсіресе сынақтарда немесе классикалық жаттығулар кезінде жиі қолданылады.
Technique of playing snare drum rudiments
Open, closed, open is a technique of playing snare drum rudiments, especially used during auditions or classical practice routines.
Техника
"Ашық, жабық, ашық" техникасы, сондай-ақ "ашықтан жабылуға, ашыққа" немесе "баяу, жылдам, баяу" деп те аталады. Ол барабанның әр түрлі соққыларын өте баяу және бақылап бастаудан, барабаншының ең жоғары жылдамдығына дейін біркелкі жылдамдықпен жеделдетуден, содан кейін сол жылдамдықты сақтап, қайта баяулаудан тұрады. Егер парадидл сияқты кезектесіп орындалатын соққылар болса, барабаншы оңтайлы түрде бастаған қолына қарама-қарсы қолмен аяқтауы керек. Жаттығудың соңғы жылдамдығы бастапқы жылдамдыққа тең болуы тиіс. Жаттығудың симметриялық болуын қамтамасыз ету үшін ең жоғары жылдамдыққа дейін жеделдетуге кеткен уақыт, бастапқы жылдамдыққа дейін баяулауға кеткен уақытқа тең болуы керек. Ойыншының шеберлігі мен төзімділігіне байланысты әрбір соққы үшін жаттығу бір-екі минутқа созылуы керек, сондықтан 30 секундтан бір минутқа дейін жеделдету, ал келесі 30 секундтан бір минутқа дейін баяулау керек. Барабаншы немесе перкуссияшы музыкалық репертуарды орындау үшін қажетті кез келген жылдамдықпен соққыны дұрыс орындай алатынын қамтамасыз ету үшін, техникалық жабылу мен акценттерді меңгергеннен кейін, соққыны "ашық, жабық, ашық" техникасымен және орташа жүріс темпімен үнемі жаттығу ұсынылады. Бұл тәсілмен орындау үшін ең қиын соққылар – үздіксіз үлгілер (үзілістер немесе тынығуларсыз), мысалы, бір соққылы ролл, екі соққылы ролл және үш соққылы ролл, себебі соққы ойнау техникасы жылдамдыққа байланысты өзгеретін болса да, дыбыс тегіс әрі біркелкі болуы керек.
"Open, closed, open," also referred to as "open to close to open," or "slow, fast, slow," consists of beginning a drum rudiment very slow and controlled, speeding up evenly until at the maximum speed for the drummer, then slowing back down after maintaining that speed. Optimally, the drummer should end on the opposite hand as started, in case of alternating rudiments such as paradiddles. The speed at which the exercise ends should be the same speed as the exercise began. The time taken to accelerate to maximum speed should be equal to the time taken to decelerate to the beginning speed so that the exercise is symmetrical. The exercise should last one to two minutes with each individual rudiment, depending on the skill and stamina of the player, so that 30 seconds to one minute consists of acceleration and then a corresponding 30 seconds to one minute consists of deceleration. It is recommended that once a rudiment is learned, as far as the technical sticking and accents, that it be practiced regularly with the open, closed, open technique as well as at a moderate march tempo to ensure that a drummer or percussionist is able to play the rudiment accurately at any speed necessary for performance of musical repertoire. The most difficult rudiments to play in this manner are those with continuous patterns (no breaks or rests) such as the single stroke roll, double stroke roll, and triple stroke roll, due to the requirement for the sound to stay smooth and even while the technique used for playing the strokes changes with speed.
Тарих
Рудименттер әдетте 19-ғасырдың басында және одан бұрын ашықтан жабыққа қарай ойналған. Сэмюэл Поттердің 1817 жылғы "Драм соғу өнері" кітабында рудименттерді "толық жабылып болғанша" ойнау ұсынылады, бірақ оларды қайтадан ашу туралы ештеңе айтылмаған. 1862 жылы ғана Джордж Баррет Брюс рудименттерді ашық, жабық, ашық әдісімен ойнауды ұсынды. 1933 жылы Рудименталдық барабаншылардың ұлттық қауымдастығы 26 рудиментін қалыптастырғанда, бастапқы 13 мүшесі арасында оқытуда ашық, жабық, ашық немесе тек ашықтан жабыққа қарай ұсыну туралы пікірталас болды, себебі сол кездегі әдебиетте екі әдіс те кездесетін. Ашық, жабық, ашық әдісі жеңіске жетті және содан бері стандартты практика болып табылады, сондай-ақ 1984 жылдан бастап Перкуссиялық өнер қоғамының ресми тізімінде де көрсетілген.
Rudiments were typically practiced open to closed in the early 19th century and before. Samuel Potter's book, The Art of Beating the Drum from 1817 recommends that rudiments be played "until perfectly close," but there is no mention of opening them back up again. It wasn't until 1862 that George Barrett Bruce recommended playing rudiments in the open, closed, open method. When the National Association of Rudimental Drummers was codifying their 26 rudiments in 1933, there was discussion amongst the original 13 members about whether to recommend open, closed, open or only open to closed in their teaching due to the presence of both methods in the existing literature of the time. Open, closed, open eventually won out and has been the standard practice ever since, also appearing on the Percussive Arts Society official rudiment sheet from 1984.