Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Морача монастыры – Сербия православиелік монастыры, Черногорияның орталық бөлігіндегі Колашин қаласында Морача өзенінің аңғарында орналасқан. Оны 1252 жылы Сербияның Неманич әулетінен Стефан Вуканович құрған. Бұл Черногорияның ең белгілі ортағасырлық ескерткіштерінің бірі.
The Morača Monastery is a Serbian Orthodox monastery located in the valley of the Morača River in Kolašin, central Montenegro. It was founded in 1252 by Stefan Vukanović, of the Serbian Nemanjić dynasty. It is one of the best known medieval monuments of Montenegro.
Тарих
Батыс порталдың үстінде монастырь негізінің тарихы жазылған. Зеттің ұлы князі Вукан Неманджичтің ұлы (1190–1207 жылдары билеген) Стефан 1252 жылы монастырьды құрды, бұл, мүмкін, оның жеке меншік жерінде (апанаж) болған. Аймақ Неманджич әулетінің билігінде болды, ал монастырь негізін қалаушы Сербия мемлекеттілігінің әкесі Стефан Неманьяның немересі еді. Серб тілінің ұлы реформаторы және серб эпостық поэзиясын жинаған Вук Стефанович Караджич Колашинды шабуылдау туралы екі жырды жазды, онда бастапқыда Новица Церович пен Сердар Милан Морачадағы ақ шіркеудің жанында бірге шарап ішеді. 1944 жылдың шілдесінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде монастырьда Югославия жер жиналысының үшінші сессиясы өтті, онда Черногория коммунистері "Котор шығанағын жеке атаудан шығаруды" талап етті (сол арқылы оны Черногорияның құрамына қосуға әкелді).
The founding history is engraved above the western portal. Stefan, a son of the Grand Prince of Zeta Vukan Nemanjić (r. 1190 1207), founded the monastery in 1252, possibly on his own lands (appanage). The region was under the rule of the Nemanjić dynasty and the founder himself was grandson of Stefan Nemanja, father of the Serbian statehood. Vuk Stefanović Karadžić, great reformer of the Serbian language and collector of Serbian epic poems, recorded two poems regarding the Sack of Kolašin, in which in the beginning Novica Cerović and Serdar Milan drink wine together besides the white church in Morača. In July 1944, during World War II, a third session of the Yugoslav land assembly was held at the monastery, in which Montenegrin communists demanded that "the separate mention of the Bay of Kotor be excluded" (resulting in its incorporation into PR Montenegro).
Сәулет және өнер
Негізгі ғибадатхана (католик) – Рассиан стилінде салынған, бір кемелі үлкен шіркеу. Бұл стиль 1170 жылдан бастап ортағасырлық Сербияның үш маңызды көркемдік және сәулет мектебінің біріншісі ретінде қалыптасты (Студеница, Милешева, Сопочани, Арилье және Черногорияға қатысты Беране мен Биело Полье қалаларында да көрінеді). Екі басты портал роман стилінде жасалған. Шіркеу Марияның көкке көтерілуіне арналған, ал кішігірім шағын ғибадатхана – Әулие Николайға арналған. Архитектурадан өзге, фрескалар да ерекше маңызға ие. Ең ежелгілері – пайғамбар Илияның өмірін бейнелейтін он бір композиция, олар 13 ғасырға жатады. Олар консервативтік ерекшеліктерді көрсетеді, кешкі Комнендік фигуралар схемаларымен және ауыр, массивті блоктардан тұратын архитектуралық мотивтермен ерекшеленеді, бұл Сопочани (Сербия) фрескаларымен ұқсас. Қалғандары нашар сақталған және 16 ғасырға жатады. Олардың ішінде екі көрнекті Соңғы Сот суретін атап өткен жөн: Жұмақ және Ыбырайымның құшағы, сондай-ақ екі басқан аңның үстіндегі Шайтан, екеуі де 1577-1578 жылдары салынған. 16 ғасырдың бірінші жартысында аймақты Осман империясы басып алған кезде, фрескалар циклінің бір бөлігі зақымдалды немесе жоғалып кетті.
The main sanctuary (katholikon) is a big one nave church built in the Rascian style, which developed from 1170 as first of three major artistic and architectural schools of medieval Serbia (also visible in Studenica, Mileševa, Sopoćani, Arilje and, as regards Montenegro, in Berane and Bijelo Polje). The two main portals are in Romanesque style. The church is devoted to the Assumption of Mary, while a minor chapel is devoted to Saint Nicholas. Besides architecture, frescoes are also of special importance. The oldest are eleven compositions representing the life of prophet Elias and date back to the 13th century. They show conservative traits, with late Comnenian figure schemes and architectural motifs of heavy and solid blocks, similar in manner to the frescoes of Sopoćani (Serbia). The others are less preserved and date back to the 16th century. Among them it is worth mentioning two notable Last Judgement depictions, a Paradise and the Bosom of Abraham and Satan on the Two Headed Beast, both dated 1577 8. During the Ottoman annexation of the region in the first half of the 16th century, part of the original fresco cycle was damaged or lost.