Кіріспе

Студеница монастыры ( ) – Сербияның орталық бөлігінде, Кральевоның оңтүстік-батысында және Иванжицаның шығысында орналасқан XII ғасырға жататын серб православие шіркеуі. Бұл Сербиядағы ең ірі және ең бай православие монастырьларының бірі. Ортағасырлық серб мемлекетінің негізін қалаушы Стефан Неманья 1190 жылы осы монастырды құрды. Монастырьдың қоршалған қабырғалары екі шіркеуді қамтиды: Құдай ана шіркеуі және Король шіркеуі, екеуі де ақ мәрмәрдан салынған. Монастырь 13 және 14 ғасырлардағы Византия стиліндегі фрескалар жинағымен әйгілі. Студеница 1979 жылы ерекше маңызға ие мәдени ескерткіш деп жарияланды және Сербия Республикасының қорғауында. 1986 жылы ЮНЕСКО Студеница монастырын Әлемдік мұралар тізіміне енгізіп, былай деп сипаттады:

Тарих

Студеница монастыры – барлық серб ғибадатханаларының анасы, Құдай ананың танысуына арналған. Ол өте ұзақ уақыт бойы салынды. Жұмыстардың бірінші кезеңі 1196 жылдың көктемінде аяқталды, сол кезде Стефан Неманья тақтан бас тартып, монастырьда монахқа ант берді. Кейіннен ол Хиландарға кеткенде, оның ұлы және мұрагері Стефан Студеницаны күтуге алды. Неманья 1199 жылы Хиландарда қайтыс болды. Неманьяның үшінші ұлы Растко (Әйгілі Сава), ағалары Стефан мен Вуканмен келіскеннен кейін, Неманьяның қабірлерін Студеницаға көшірді. Саваның қамқорлығымен Студеница ортағасырлық Сербияның саяси, мәдени және рухани орталығына айналды. Студеница Неманджич әулетінің мүшелері тарапынан үнемі қамқорлыққа ие болды. 1235 жылы король Радослав шіркеуге әдемі вестибюль қосты. Король Милутин киелі Иоаким мен Аннаға арналған шағын, бірақ сүйкімді шіркеу салдырды. 1459 жылы ортағасырлық Сербияның соңғы мемлекеті құлағаннан кейін түріктер монастырьға жиі шабуыл жасады. Бұзылғандарды қалпына келтірудің алғашқы маңызды жұмыстары 1569 жылы болды, онда Құдай ана шіркеуіндегі фрескалар жаңартылды. 17 ғасырдың басында монастырь жер сілкінісі мен өртке ұшырады, тарихи құжаттар мен өнер мұрасының маңызды бөлігі жойылды және мәңгілікке жоғалып кетті.

Сәулет

Мәриям шіркеуі – бір кемелі, күмбезді базилика. Оның шығыс жағында үш жақты апсида орналасқан, ал кеңейтілген нартекс батысқа қарап тұр; сондай-ақ солтүстік және оңтүстік жақтарында вестибюльдер де бар. 1230 жылдары үлкен экзонартекс салынды. Фасадтары ақ мәрмәр тақталармен қаланған, ал ішкі жағы туф тастармен қапталған. Сырттан қарағанда шіркеу романдық және византиялық екі сәулет стилін үйлесімді түрде біріктіреді. Осы екі стильдің қосылуы нәтижесінде Рашка мектебі деп аталатын ерекше сәулет стилі пайда болды. Ежелгі Мәриям шіркеуінің солтүстік-батысында Иоахим мен Анна шіркеуі орналасқан, ол негізін салған король Милутиннің құрметіне Король шіркеуі деп аталды. Ғибадатхана 1314 жылы сегізбұрышты күмбезбен және сығымдалған крест пішіндес құрылыммен салынды. Ол тас және туфтан тұрғызылған, ал фасадтары сыланған. Студеница монастырының кешеніне кішкентай бір кемелі шіркеу – Санкт-Николай шіркеуі кіреді, оның ішінде 12 немесе 13 ғасырдың басында салған фрескалар бар. Санкт-Николай және Король шіркеуі арасында Жақсы Жан Крестительге арналған шіркеудің іргесі сақталған. Ежелгі шіркеудің батыс жағында архиепископ Сава тұсында қираған тастардан салынған ескі асхана орналасқан. Соңында, монастырь кешенінің батыс жағында 13 ғасырда тұрғызылған қоңырау мұнарасы бар. Бұрын оның ішінде шіркеу болған, қазір тек фрескалардың фрагменттері көрінеді. Нартекс сыртындағы фресканың қалдықтары да сақталған, олар Неманич әулетінің шежіресін керемет бейнелейді. Олар 1208 және 1209 жылдарға жататын Мәриям шіркеуінің фрескаларымен байланысты. Студеница асханасының солтүстігінде 18 ғасырға жататын монастырь резиденциясы орналасқан, қазір ол мұражай болып жұмыс істейді және Студеница қазынасынан құнды экспонаттарды көрсетеді. Алайда, жиі соғыстар мен қарақшылықтар Студеница қазынасының жиын-қорының көлемін айтарлықтай азайтты.

Өнер

Студеница мүсіндемесінің көркем жетістіктері Бағушы Мәриям шіркеуінің төрт порталында, ең алдымен батыс порталында, нартекс пен экзонартекс арасындағы ішкі кеңісте толыққанды көрініс тапқан. Дөңгелек құрылыстың астындағы солтүстік қабырғасында көптеген шаршылы терезелер бар, олардың үстінде қорғасын тақтаға ойылған медальондар бейнеленген. Бұл медальондар сегіз фантастикалық жануарды көрсетеді – Бағушы Мәриямның қасиеттерінің символы. Сонымен қатар, екі розетка – құдайлық көзді білдіретін белгілер де бар. Шеберлер Студеницаға, әлдебір Адриатика аймағынан, мүмкін, Неманья сарайы болған Котор қаласынан келген болуы мүмкін. Олар батыс порталының барабаншасында серб әрпімен жазу қалдырған. Бағушы Мәриям шіркеуі 13 ғасырдың басында, яғни алғашқы онжылдықта суреттелген. Алғашқы фрескалардың бір бөлігі ғибадатхана аймағында, дөңгелек астында, батыс қабырғасында және негізгі залдың төменгі бөлігінде сақталған. Ең таңғажайып бейнелеу – 1209 жылы көк түс фонға салынған Крестке айдалу суреті, ол серб өнерінің ең маңызды жетістіктерінің бірі саналады. Оңтүстік қабырғасында «негізін қалаушылар композициясы» бейнеленген, онда Бағушы Мәриям Неманьяны (Симонды) шіркеудің моделімен бірге әділ соткер Иса Мәсіхке алып келеді. Нартекс 1569 жылы суреттелген. Бұл фрескалардың ішінде жоғарғы тізімдердегі Соңғы сот суреті және Неманьяның әйелі Ананың Анастасия монах ретіндегі портреті ерекше көзге түседі. Патша шіркеуіндегі ең ерте фрескалар Византия өнерінің аймақтағы ең жоғары деңгейін көрсетеді. Радославтың нартексіндегі және параклисиондағы фрескалар 1230 жылдарға жатады және негізгі шіркеудің кескіндеме стилімен тығыз байланысты. Солтүстік шіркеу, Әйгілі Николайға арналған, Хетомасия композициясын және Әйгілі Николайдың өмірінен алынған сюжеттерді қамтиды. Оңтүстік шіркеуде Неманья, Бірінші тәжді Стефан және король Радославтың әйелі Ананың портреттері сақталған. Нартекс қабырғасының солтүстік бөлігінде Сербия шіркеуінің үш көрнекті қайраткері бейнеленген – архиепископтар Сава, Арсений және Сава II (Радославтың інісі).