Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вероника Восс (Die Sehnsucht der Veronika Voss, "Вероника Восс сағынышы") – 1982 жылы Рейнер Вернер Фассбиндер режиссерлік еткен Батыс Германияның қара-ақ драмалық фильмі. Басты рөлдерде Розель Зех, Хилмар Тате және Корнелия Фробосс ойнады. Актриса Сибил Шмицтің өміріне негізделген бұл фильм 1955 жылғы Мюнхенде морфинге тәуелді киножұлдыз Вероника Восс пен спорт журналисі арасындағы қарым-қатынасты көрсетеді. Бірақ көп ұзамай журналист Верониканың байлығын тонамақшы болып отырған сыбайлас неврологтың ықпалында екенін біледі. "Вероника Восс" Фассбиндердің BRD трилогиясының екінші фильмі, алайда "Мария Браунның үйленуі" мен "Лола" фильмінен кейін соңғы болып түсірілген. Бұл режиссердің мансабындағы соңғы фильмдердің бірі ("Керельден" бұрын) және Фассбиндер тірі кезінде шыққан соңғы туынды.
Veronika Voss (Die Sehnsucht der Veronika Voss, "The Longing of Veronika Voss") is a 1982 West German black and white drama film directed by Rainer Werner Fassbinder, and starring Rosel Zech, Hilmar Thate, and Cornelia Froboess. Loosely based on the career of actress Sybille Schmitz, the film follows the titular Veronika Voss, a morphine addicted film star in 1955 Munich who begins an affair with a sports journalist; soon after, he discovers that Veronika is under the control of a corrupt neurologist scheming to bleed her of her wealth. Veronika Voss is the second film of his BRD Trilogy, but was chronologically made last, after The Marriage of Maria Braun and Lola. It is also the penultimate film of his career (preceding Querelle) and the last film released during Fassbinder's lifetime.
Сюжет
1955 жылы Мюнхенде Вероника Восс - бұл невротикалық, өшірілген UFA кино жұлдызы, ол Джозеф Геббельспен ұйықтады, бірақ қазір рөлдер алу үшін күресіп жатыр. U Bahn-те жүргенде, ол спорт репортері Роберт Кронмен кездеседі және оның кім екенін білмейтіндігіне таңғалады. Екеуі бірге түскі тамақтанады, ал Верониканы зергерлік дүкенде екі үлкен әйел таниды, олар оның автографын сұрайды және В.В. соғысы кезінде Верониканың күйеуінің өлімі туралы пікір айтады. Көп ұзамай Вероника мен Роберт махаббатқа түседі, тіпті Роберт өзінің қыз досы Генриеттамен бірге тұрса да, ол Верониканың қарсы тұрмайтын әсемдігі бар екенін түсінеді. Вероника олардың пәтеріне келіп, қала сыртындағы үлкен үйінде Робертпен бірге түнде тұруды сұрағанда, Генриетт Робертке өзімен бірге баруға рұқсат береді. Кездесу кезінде Вероника маниялық және шатасқан күйде оянады, бұл Робертті таңғалдырады. Верониканың мінез-құлқы айқын түрде өзгеріске ұшырап, үнемі үмітсіз болып келеді, ал оның карьерасы одан әрі төмендеуге әкеледі, өйткені ол өзін жас актрисаларға берілген рөлдерге жіберіп алады. Роберт бұрын танымал болған, ал қазір байқалмайтын қартайған кино жұлдыздары туралы оқиға жазуды шешеді, бұл үшін Верониканы зерттеу ретінде қолданады. Роберт оның өмірін зерттей отырып, ол негізінен доктор Марианна Кац есімді жемқор неврологтың тұтқыны екенін біледі. Доктор Кац Верониканы морфинге тәуелді етіп, оның күшін қолданып, дәрі-дәрмектерді береді немесе бас тартады. Өзінің күдіктерін растау үшін Роберт Генриетті доктор Кацқа жақындатып, психиатриялық көмекке мұқтаж бай әйел болып көрінеді. Доктор Кац Генриетке опиатты жазып береді, бірақ кейіннен оның кеңсе сыртындағы көшеде телефон соғып жатқанын көреді. Кейін доктор Кац Генриетті өлтіреді және Верониканың көмегімен қылмысты жасырады, ол кезде Роберт полициямен бірге келеді. Фильм доктор Кац пен оның серіктері Верониканың барлық иелігін тапсырып, оны дәрі-дәрмектің өлімге әкелетін дозасымен қалдырып кеткенде, қайғылы аяқталады. Вероника қайтыс болғаннан кейін Роберт зұлымдардың жеңісін тойлап жатқанын байқап, ештеңе істей алмайды.
In 1955 Munich, Veronika Voss is a neurotic, faded UFA film star who is said to have slept with Joseph Goebbels but is now struggling to get roles. While riding the U Bahn, she meets a sports reporter named Robert Krohn and is impressed that he does not know who she is. The two have lunch together, and Veronika is recognized in a jewelry shop by two older women who ask for her autograph, and comment on the death of Veronika's husband during World War II. Veronika and Robert soon begin a love affair, even though Robert already lives with his girlfriend Henriette, who nevertheless realizes that Veronika has an irresistible allure. When Veronika arrives at their apartment asking to spend the night with Robert at her large house outside of the city, Henriette passively allows Robert to go with her. During their rendezvous, Veronika awakens in a manic and confused state, which startles Robert. Veronika's behavior clearly becomes erratic and increasingly desperate, and her faltering career sends her into a further downward spiral, as she finds herself being passed over for roles which are given to younger actresses. Robert decides to write a story about aging movie stars that were once popular and now unnoticed, using Veronika as a case study. As Robert delves into her life he discovers that she is essentially a captive to a corrupt neurologist named Dr. Marianne Katz. Dr. Katz keeps Veronika addicted to morphine and uses her power to give or deny drugs as a means to bleed the actress of her wealth. To verify his suspicions, Robert has Henriette approach Dr. Katz and pretend to be a rich woman in need of psychiatric care. Dr. Katz writes Henriette a prescription for an opiate but afterward witnesses her making a phone call in the street outside the office. Dr. Katz then has Henriette killed and with Veronika's help covers up the crime when Robert arrives with the police. The film ends tragically as Dr. Katz and her cohorts have Veronika sign over all that she owns and leave her with a fatal dose of pills. After Veronika's death, Robert observes the villains celebrating their victory and is unable to do a thing.
Комментарий
Фильм акtrіса Сибилла Шмитцтің мансабына негізделген, бірақ еркін түсірілген. Билли Уайлдердің «Көшедегі күн бату» фильмінен әсер алған. Фассбиндр фильмнің басында кинотеатрда Восс артында отырып, оның ескі фильмін тамашалайтын эпизодтық рөлде ойнайды. Зергерлік дүкеннің менеджерін ойнаған Лило Пемпейт (сондай-ақ Лизелот Эдер) – Фассбиндердің анасы. Фассбиндердің бұрынғы жақындарының бірі Гюнтер Кауфман циклдың үш фильмінде де ойнайды. Осы фильмде ол – құпиялы афроамерикалық сарбаз. Қысқа эпизодта хатшы рөлінде көрінетін Джулиане Лоренц Фассбиндердің жақын серігі және осы фильмнің редакторы болған. Лоренц «Die Zeit» газетінде Шмитцтің құқықтық мәселелері туралы мақаланы көріп, оны Фассбиндердің назарына жеткізген. Кейіннен ол Фассбиндердің мұрасын басқаратын Рейнер Вернер Фассбиндер қорының бас директоры болды.
The film is loosely based on the career of actress Sybille Schmitz and is influenced by Billy Wilder’s Sunset Boulevard. Fassbinder has a cameo role in the beginning of the film sitting behind Voss in a movie theatre and watching her old movie. Lilo Pempeit (also Liselotte Eder), who plays the manager of a jewelry store, was Fassbinder's mother. Günther Kaufmann, one of Fassbinder's former lovers, plays in all three films of the cycle. In this one he is an enigmatic African American G. I. Juliane Lorenz, who's seen in the brief role of a secretary, was a close associate of Fassbinder and the editor of this film. Lorenz had spotted an article in Die Zeit about Schmitz's legal troubles and brought it to Fassbinder's attention. She became the chief executive of Fassbinder's estate, the Rainer Werner Fassbinder Foundation.
Музыка
Фильмнің саундтрегінде бірнеше американдық кантри әндері дыбысталады, олардың ішінде Санфорд Кларктың Ли Хейзлвудтың "Run Boy Run" әнінің нұсқасы; Джонни Хортонның "Нью-Орлеан шайқасы"; Теннесси Эрни Фордтың "Sixteen Tons"; және Томми Коллинстің "High on a Hilltop" әнін Berlin Ramblers тобы орындайды. Зех Восс рөлінде Диан Мартиннің "Memories Are Made of This" әнін Марлен Дитрихтің өнерімен ұқсас стильде орындайды.
Several American country music songs appear on the soundtrack throughout the film, including Sanford Clark's version of Lee Hazlewood's "Run Boy Run"; Johnny Horton's "The Battle of New Orleans"; Tennessee Ernie Ford's "Sixteen Tons"; and Tommy Collins's "High on a Hilltop" performed by The Berlin Ramblers. Zech as Voss also performs a version of Dean Martin's "Memories Are Made of This" in the manner of Marlene Dietrich.
Қабылдау және марапаттау
Фильм 32-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне ілікті, онда ол "Алтын аю" жүлдесін жеңіп алды. Роджер Эберт бұл фильмді өзінің "Ұлы фильмдер" жинағына қосты. 2012 жылы режиссер Ашим Алувалия фильмді жеке топ ондығына енгізді ("The Sight & Sound Top 50 Greatest Films of All Time" дауыс беруі үшін), былай деп жазды: "Фассбиндердің "Сансет бульвары" туралы есірткілік көзқарасы, "Вероника Восс" Билли Уайлдердің фильмін балаларға арналғандай етіп көрсетеді. Восс есірткіге құмарлығынан немесе өз-өзіне қолы жеткізуі сол жылы Фассбиндердің өзінің де соңынан келгенімен үлкен трагедияны сыйлап, "фильм туралы фильм" деген түсінікке жаңа мағына берді".
The film was entered into the 32nd Berlin International Film Festival, where it won the Golden Bear. Roger Ebert added the film to his Great Movies collection. In 2012, filmmaker Ashim Ahluwalia included the film in his personal top ten (for The Sight & Sound Top 50 Greatest Films of All Time poll), writing: "Fassbinder's opiated take on Sunset Boulevard, Veronika Voss makes Billy Wilder's movie look like a children's special. Voss's drug overdose/suicide eerily foreshadows Fassbinder's own later that same year infusing deep tragedy and new meaning to the term 'a film about film'".