Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флорида штатындағы маяк, АҚШ
Lighthouse in Florida, US
Юпитер шығанағының маяғы Флорида штатының Юпитер қаласында, Юпитер шығанағының солтүстік жағында орналасқан. Маяк тұрғызуға арналған жер 1853 жылы таңдалды. Ол Кейп-Канаверал маяғы мен Хиллсборо шығанағының маяғы арасында орналасқан. Маяк дизайнын сол кездегі топографиялық инженерлер бюросының лейтенанты Джордж Г. Мид жасаған. Мидтің дизайнын кейін лейтенант Уильям Рейнольдс өзгертті. 1854 жылы Юпитер шығанағы тұнжырап, барлық құрылыс материалдарын Индия өзенімен жеңіл қайықтарда жеткізуге мәжбүр болды. 1856 жылдан 1858 жылға дейін Үшінші Семинол соғысы салдарынан жұмыс тоқтап тұрды. Маяк 1860 жылы капитан Эдвард А. Йорк басшылығымен 60 000 доллардан астам қаржыға аяқталды. Маяк бір кезде үнділердің қабықтан жасаған үйіндісі немесе мидден деп есептелген төбеде салынған (кейде оны қабір деп те айтқан), бірақ қазір ол табиғи параболалық құм төбе екені анықталды. Мұнараның биіктігі 32 метр, теңіз деңгейінен биіктігі 47 метр. Маяктан шыққан жарық теңізде көрінеді. Маяк кірпіштен салынған, қабырғалары екі қатардан тұрады. Сыртқы қабырға конус тәрізді, төменгі жағында (сегіз кірпіш қалыңдығында) фонарьға қарай (үш кірпіш қалыңдығында) дейін тарылады. Ішкі қабырға цилиндр тәрізді және қалыңдығы бойымен екі кірпіштен тұрады. Төменгі бөлігінің айналымы шамамен 20 метр, ал жоғарғы бөлігінің айналымы шамамен 13 метр. 1910 жылы ылғалдан туған түс өзгерісін жасыру үшін маяқ қызыл түске боялды. 2004 жылы «Жанна» дауылы мұнараның жоғарғы бөлігіндегі бояуды құммен сыпырып тастады, содан кейін мұнара калий силикаты минералдық жабынмен қайта боялды.
The Jupiter Inlet Light is located in Jupiter, Florida, on the north side of the Jupiter Inlet. The site for the lighthouse was chosen in 1853. It is located between Cape Canaveral Light and Hillsboro Inlet Light. The lighthouse was designed by then Lieutenant George G. Meade of the Bureau of Topographical Engineers. Meade's design was subsequently modified by Lieutenant William Raynolds. The Jupiter Inlet silted shut in 1854, forcing all building supplies to be shipped in light boats down the Indian River. Work was interrupted from 1856 to 1858 by the Third Seminole War. The lighthouse was completed under the supervision of Captain Edward A. Yorke in 1860 at a cost of more than $60,000. The lighthouse was built on a hill once thought to be an Indian shell mound or midden (and sometimes falsely rumored to be a burial mound), but which is now determined to be a natural parabolic sand dune. The top of the 105 feet (32 m) tower is 153 feet (47 m) above sea level. The light can be seen at sea. The lighthouse structure is brick with double masonry walls. The outer wall is conical, tapering from (eight bricks thick) at ground level to (three bricks thick) at base of lantern. The inner wall is cylindrical and two bricks thick throughout. Circumference at base is about 65 feet (20 m) and at the top about 43 feet (13 m). The lighthouse was painted red in 1910 to cover discoloration caused by humidity. Hurricane Jeanne in 2004 sandblasted the paint from the upper portion of the tower, and the tower was repainted using a potassium silicate mineral coating.
Тарих
Үнді өзені мен Юпитер шығанағының қосылысында орналасқан жер мыңдаған жылдар бойы ежелгі үнді тайпаларының жиналатын орны болған. Бұл стратегиялық орынды 1849 жылы Юпитер шығанағы аймағын әскери қорғаныс үшін қолайлы деп ұсынған АҚШ армиясының картографтары да байқап өткен жоқ. Президент Франклин Пирс 1854 жылы Форт-Юпитер резервациясындағы 61½ акр жерді маяк салу үшін бөліп қою туралы бұйрыққа қол қойды. Маяк жобасының алғашқы нұсқасын лейтенант Джордж Гордон Мид жасаған. Кейіннен Мидтің орнын басып, 4-ші және 7-ші маяк округтерінің басшысы болған лейтенант Уильям Рейнольдс, маяқтың құрылымын екі қабатты қабырғамен нығайтып, оның беріктігін арттырды. Маяк пен май шегінің құрылысын капитан Эдвард Йорк 1859 жылдың 31 желтоқсанында бастап, 1860 жылдың мамырында аяқтады. Ол 1860 жылдың 10 шілдесінде жарық берді. 1889 жылы маяк аумағында Ауа райы бюросының станциясы мен сигнал станциясы ашылды. Кемелерге күндіз семафор (флагтар) арқылы, ал түнде жарық шашу арқылы сигнал берілді. 1890 жылы Резервацияда Теңіздің сымсыз телеграф станциясы құрылды. Бірақ 1925 жылға дейін бастапқы зерттеуде қателік болғандығы анықталмады; Маяк резервациясының ауданы іс жүзінде 113,22 акрды құрады. 1930 жылы ауданы 121,95 акрға дейін ұлғайтылды, онда мұнара, қарауыл үйі, радио маяк, электр станциясы және бірнеше шаруашылық ғимараттар орналасқан. АҚШ Әскери-теңіз күштері АҚШ үкіметінен резервацияның 8,4 акрын сатып алып, 1936 жылға қарай Юпитердегі радио компас станциясын іске қосып, кемелердің қауіпсіздігіне көмектесті. Станция ауа райы туралы ақпарат таратады, төтенше жағдай туралы сигналдарды қадағалайды, сондай-ақ теңіз кемелері мен ұшақтардың байланыс жиіліктерін бақылайды. 1939 жылдың 1 шілдесінде АҚШ-тағы барлық маяктар АҚШ Жағалау күзетінің жауапкершілігіне өтті. Сол жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Теңіз радиостанциясында тыңдау бекетін құрып, теңізшілер мен олардың отбасылары үшін казарма ғимаратын салды. 1940 жылдың шілдесінде "J станциясы" деп аталған Әскери-теңіз күштерінің радио-барлау станциясы іске қосылды. Бұл құпия орналасқан станция неміс су асты қайықтарының радиохабарларын ұстап алу, одақтас кемелерді ескерту және АҚШ күштеріне жау кемелеріне шабуыл жасауға көмектесу үшін құрылған. "J" станциясы су асты қайықтарының атауларын және орналасқан жерлерін анықтай алды. 1943 жылдың мамырында 30 неміс су асты қайығы, ал маусым айында тағы 37 қайық жойылды. Олардың көпшілігін "J" станциясының қызметкерлері анықтаған.
The point of land which sits at the junction of the Indian River and Jupiter Inlet for thousands of years had been a meeting place for ancient Indian tribes. This strategic site did not go unnoticed by U. S. Army surveyors who in 1849 recommended the Jupiter Inlet area as a suitable place for military defenses. President Franklin Pierce signed the order to set aside a 61½ acre site on the Fort Jupiter Reservation for a lighthouse in 1854. The lighthouse was initially designed by Lieutenant George Gordon Meade. Later, Lt. William Raynolds, who succeeded Meade as head of the 4th and 7th Lighthouse Districts, improved the strength of the lighthouse with a double wall design. The lighthouse and oil house construction was accomplished by Captain Edward Yorke, who arrived December 31, 1859 and completed the tower in May 1860. It was lit July 10, 1860. A Weather Bureau station and signal station were established on the lighthouse grounds in 1889. Passing ships were signaled during the day by semaphore (flags) and at night by flares. In 1890 the Naval wireless telegraph station was established on the Reservation. It was not until 1925 that it was discovered that a mistake had been made on the original survey; the Lighthouse Reservation actually covered 113.22 acres. In 1930 the acreage was increased to 121.95 and held the tower, a keeper's house, a radio beacon, power house and several outbuildings. The U. S. Navy acquired 8.4 acres of the Reservation from the US Government and by 1936 the Navy was operating a Radio Compass Station at Jupiter as an aid to navigation. The station broadcast weather information and monitored distress signals as well as naval ship to shore and aircraft frequencies. On July 1, 1939 all US lighthouses became the responsibility of the U. S. Coast Guard. In the same year, the US Navy established an Intelligence Listening Post at the Naval Radio Station and constructed the barracks building for naval personnel and their families. By July 1940, the Navy's Radio Detection Finding Station, known as "Station J", came online. This secret installation was designed to intercept German U boat radio messages and warn Allied ships and help US forces attack enemy vessels. Station J was able to pinpoint the names and locations of the submarines. In May 1943, 30 German submarines were destroyed, and in June another 37. Most had been located by the men of Station J.
Юпитер шығанағының маяғы мен мұражайы
1972 жылдың 11 қаңтарында Локсахатчи өзенінің тарихи қоғамы (LRHS) аймақтың тарихын сақтау мақсатында құрылды және 1973 жылдың маусымында Мұнай үйі мұражайын ашты. АҚШ Жағалау күзетінің рұқсатымен қоғамдық экскурсиялар мерзімді түрде жүргізілді. Сол жылдың 15 қарашасында Маяк Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1988 жылға қарай Қоғам Бёрт Рейнольдс паркінде Флорида тарихы орталығы мен мұражайын ашты. LRHS 1994 жылы Жағалау күзетімен Юпитер шығанағының маяғын күтіп-ұстау және сақтандыру, сондай-ақ алғаш рет маяқтың үстіне тұрақты қоғамдық турлар ұйымдастыру туралы келісім жасады. LRHS әскерилердің тұруына арналған бөлме ретінде пайдаланылған J станциясының соңғы қалған ғимаратының шығыс жағында шағын келушілер орталығын ұстады. LRHS Флорида Көлік департаментінен алған гранттың және Юпитер қаласы мен АҚШ Жағалау күзетімен бірлескен жұмыстың нәтижесінде 1999 жылы мұнараның ауа райынан зақымдануын жөндеу үшін ауқымды қалпына келтіру жобасын бастады. Жоба 2000 жылдың сәуір айында аяқталды. 2006 жылы LRHS, Палм-Бич округі және Юпитер қаласы арасындағы келісім бойынша Лайтхаус паркіндегі Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінен қалған ескі ғимарат Локсахатчи өзенінің тарихи қоғамының жаңа орнына айналдырылды. 2006 жылдың 7 желтоқсанында тарих мұражайы мен қоғамның бас кеңсесі Бёрт Рейнольдс паркінен Лайтхаус паркіне көшіріліп, Юпитер шығанағының маяғы мен мұражайы болып қайта құрылды. LRHS сондай-ақ АҚШ Жағалау күзетімен 30 жылға жалға алу шартын жасасты, ол бойынша мұнара мен АҚШ Жағалау күзетінің батыс қоршау сызығы арасындағы жердің үлкен бөлігін ашық ауадағы тарихи көрмелерді орнату үшін пайдалануға ие болды. Маяк пен тарих мұражайының жұмысы енді бір орында жүзеге асырылуда. Локсахатчи өзенінің тарихи қоғамы бүгінде Юпитер шығанағының маяғы мен мұражайын басқарады. Мұражай Флорида штатының Юпитер қаласындағы Лайтхаус паркінде, 500 Капитан Армор жолында орналасқан. Қазіргі жұмыс кестесі туралы ақпаратты ресми веб-сайттан қараңыз. Келушілер маяк мұнарасына көтерілуі және тарих мұражайын аралауы үшін сыйлық дүкені арқылы тіркеле алады.
On January 11, 1972, the Loxahatchee River Historical Society (LRHS) was founded to preserve the area's history and it opened the Oil House Museum in June 1973. Public tours were conducted periodically by permission of the U. S. Coast Guard. On November 15, of the same year, the Lighthouse was placed on the National Register of Historic Places. By 1988 the Society had opened the Florida History Center and Museum in Burt Reynolds Park just across the inlet. The LRHS entered into an agreement with the Coast Guard to maintain and insure the Jupiter Inlet Lighthouse and to conduct regular public tours to the top of the lighthouse for the first time in 1994. The LRHS operated a small visitor center in the east end of the last remaining building of Station J, once used as living quarters for the military. The LRHS, with a grant from the Florida Department of Transportation and in cooperation with the Town of Jupiter and the U. S. Coast Guard, started a major restoration project in 1999 to repair weather damage to the tower. It was completed in April 2000. In 2006, in an agreement between the LRHS, Palm Beach County, and Town of Jupiter, the old World War II building in Lighthouse Park was renovated to become the new home of the Loxahatchee River Historical Society. On December 7, 2006, the history museum and society headquarters moved from Burt Reynolds Park to Lighthouse Park to become the Jupiter Inlet Lighthouse and Museum. The LRHS also entered into a 30 year lease agreement with the U. S. Coast Guard to maintain and operate a larger portion of the land between the tower and the western fence line of the US Coast Guard property in order to set up outdoor history exhibits. Operations for the lighthouse and history museum are now in one location. The Loxahatchee River Historical Society today operates the Jupiter Inlet Lighthouse and Museum. The museum is located in Lighthouse Park, 500 Captain Armour's Way, Jupiter, Florida. Check the official website for current hours of operation. Visitors can climb the lighthouse tower and visit the History Museum by registering for admission through the gift shop.
Юпитер шығанағының маяк үйі ерекше табиғи аумақ
Юпитер шығанағының маяғы ерекше табиғи аймағы (JILONA) туралы заң Сенатта сенатор Билл Нельсон тарапынан ұсынылып, сенатор Мел Мартинес қолдау көрсетті. АҚШ Өкілдер палатасына конгрессмен Тим Махони енгізді, ал конгрессмендер Рон Клейн және Алси Хейстингс демеушілік етті. Бұл заң маяқты және оны қоршаған 120 акрлық қауырсың тіршілік ортасын Ішкі істер департаментінің Жерді басқару бюросының (BLM) Ұлттық ландшафтты сақтау жүйесіндегі ерекше табиғи аймақ (ONA) деп белгілейді. JILONA аймағы – Тынық мұхитының жағалауынан шығысқа қарай орналасқан елдегі алғашқы ерекше табиғи аймақ. Тағы екі ONA маяқтарды қорғайды: Орегон штатындағы Якина Хед және Калифорния штатындағы Пьедрас Бланкас маяғы. Президент Джордж Буш 2008 жылдың 8 мамырында заңға қол қойып, осы аймақты барлық американдықтар үшін мәңгілікке сақтап қалды. JILONA Жерді басқару бюросы және жергілікті әріптестермен бірлесіп басқарылады: Палм-Бич округі, Юпитер қаласы, Текеста ауылы, Локсахатчи өзенінің тарихи қоғамы, АҚШ Жағалау күзеті және Юпитер орта мектебінің Экологиялық зерттеулер және далалық саяхаттар академиясы. Соңғы он жылда топ маяқты қайта жаңарту, батпақты жерлерді қалпына келтіру, «Фрэнсис» және «Жанна» дауылдарынан кейін өзен жағалауларын бекіту, отын қауіпсіздігін азайту, сирек кездесетін түрлердің тіршілік ортасын жақсарту сияқты көптеген жобаларды іске асырды, сондай-ақ Юпитер шығанағы жұмыс тобының ең табысты серіктестік екенін дәлелдеді. Юпитер шығанағының экологиялық тұтастығы мен мәдени мұрасын сақтауға атқарылған еңбегі үшін Юпитер шығанағы жұмыс тобы 2008 жылдың сәуір айында Ішкі істер департаментінен беделді Ынтымақтастық сақтау сыйлығын алды.
The Jupiter Inlet Lighthouse Outstanding Natural Area (JILONA) Act was introduced into the Senate by Senator Bill Nelson and co sponsored by Senator Mel Martinez. It was introduced into the United States House of Representatives by Congressman Tim Mahoney and co sponsored by Congressmen Ron Klein and Alcee Hastings. This legislation designates the lighthouse and 120 surrounding acres of sensitive habitat as an Outstanding Natural Area (ONA) in the Department of the Interior, Bureau of Land Management's (BLM) National Landscape Conservation System. The JILONA site is the first Outstanding Natural Area (ONA) in the nation east of the Pacific Coast. Two other ONAs also protect lighthouses: Yaquina Head in Oregon and Piedras Blancas Lighthouse in California. The Congressional Bill was signed by President George W. Bush on May 8, 2008, protecting this site for all Americans in perpetuity. The JILONA is cooperatively managed by the Bureau of Land Management, and local partners: Palm Beach County, Town of Jupiter, Village of Tequesta, Loxahatchee River Historical Society, U. S. Coast Guard and Jupiter High School's Environmental Research and Field Studies Academy. Over the last decade, the group has accomplished a wealth of projects including lighthouse restoration, wetland reconstruction, river slope stabilization following hurricanes Frances and Jeanne, fuel hazard reduction and habitat improvement for endangered species, and proving the Jupiter Inlet Working Group a uniquely successful partnership. For its dedication to safeguarding Jupiter Inlet's ecological integrity and cultural heritage, the Jupiter Inlet Working Group was given the prestigious Cooperative Conservation Award from the Department of the Interior in April, 2008.