Кіріспе

Аргентиналық белсенді (1924–1977)

Азусена Виллафлор (7 сәуір 1924 – 10 желтоқсан 1977) – аргентиналық белсенді және Аргентинаның "Қыр соғысы" кезінде күштеп жоғалып кеткендердің туыстарын іздеу үшін құрылған "Плаза-де-Майо аналары" атты адам құқықтары ұйымының негізін қалаушылардың бірі.

Жеке өмір

Виллафлор жұмысшы табының отбасында Флорентино Виллафлордың, 21 жастағы жүн фабрикасының жұмысшысы, және оның 15 жастағы әйелі Эмма Ництің отбасында дүниеге келді. Виллафлордың әкесінің туыстары белсенді перонизм қозғалысына қатысқан. Олар Буэнос-Айрес провинциясындағы Вилла-Доминикто тұрды.

Майо алаңындағы аналар

1976 жылғы 30 қарашада, Ұлттық қайта ұйымдастыру процесі құрылғаннан кейін сегіз ай өткен соң, Виллафлордың ұлы Нестор және оның сүйіктісі Ракель Мангин ұрланды. Виллафлор оларды Ішкі істер министрлігі арқылы іздеуге тырысты және әскери викарий Адольфо Тортолодан көмек сұрады; іздеу барысында Виллафлор жоғалған туыстарын іздеген басқа әйелдермен танысты. Алты айдан кейін Виллафлор Нестор мен Ракельдің жоғалуын жария ету үшін наразылық акцияларын ұйымдастыруға шешім қабылдады. 1977 жылғы 30 сәуірде ол және тағы он үш ана, соның ішінде Мария Адела Гард де Антоколетц, Буэнос-Айрестің орталық бөлігіндегі Пласа-де-Майо алаңына, Каса Росаданың алдына барды, себебі Виллафлор бұл жерді Аргентинаның саяси және тарихи маңызды орны деп есептеді. Әскер алаңда "топтаспау", керісінше "айналып жүруге" бұйрық бергеннен кейін наразылық шеруге айналды; алғашқысы сенбі күні, екіншісі жұма күні, ал кейіннен әр бейсенбіде сағат 15:30-да өтті.

Ұшып кету және кісі өлтіру

1977 жылдың 10 желтоқсанында "Плаза де Майо аналары" жоғалған балаларының есімдерін жариялаған хабарлама шығарды. Сол түні Виллафлор қарулы адамдар тарапынан Вилла Доминиктегі үйінен алып келінді және сол кезде Альфредо Астис басқарған Әскери-теңіз офицерлер мектебіне қарасты концентрациялық лагерде ұсталды деген хабар тарады. Виллафлор сол түні басқа ұрланған әйелдермен бірге, оның ішінде француздық монахтар тобымен бірге азапталды және бірнеше күннен кейін олар өлтірілді деп саналады. 1977 жылдың 20 желтоқсанында Буэнос-Айрес провинциясындағы Санта-Терезита және Мар-дель-Туйю жағалауында бірнеше дене табылды. Дененің өліміне себеп "үлкен биіктіктен қатты нысандарға тию" деп хабарланғанмен, денелер сәйкестендірілген жоқ және Генерал Лавалледегі зиратқа жерленді.

Эксгумация және сәйкестендіру

2003 жылы Аргентина сот-медициналық антропологиялық тобы эксгумация жұмыстарын бастады, оның нәтижесінде Виллафлор, Эстер Балестрино, Мария Понсе де Бьянко, Ангела Ауад және Леони Дюкеге тиесілі бес әйелдің денесі анықталды, олардың барлығы 1977 жылы жоғалып кеткен болатын; Виллафлордың денесі 2005 жылғы 8 шілдеде жарияланған есепте ресми түрде сараланды. Денелерде құлау және қатты бетке соққан кезде болатын сынықтар анықталды, бұл Адолфо Сцилингоның баяндамасына сәйкес, әйелдер «өлім рейсінде» қаза тапқан деген гипотезаға алып келді. Виллафлордың қалдықтары 2005 жылғы 8 желтоқсанда Майо алаңының ортасындағы Пирамида де Майодың түбінде кремацияланып, жерленді, бұл Аналардың 25-ші жылдық қарсылық шеруінен кейін болды; осы жерді оның аман қалған балалары таңдады.

Мұра

Виллафлордың өмірбаянын Энрике Аросагарей жазған, алғаш рет 1997 жылы басылған.