Флемминг против Нестора: Әлеуметтік қамсыздандыру төлемдері және Конституциялық құқықтар
Flemming v. Nestor
Флемминг против Нестора: АҚШ Жоғарғы Соты 1935 ж. Әлеуметтік қамсыздандыру заңының конституциялық екенін растады. Депортация жағдайында әлеуметтік төлемдер тоқтатылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флеминг пен Нестор, 363 U.S. 603 (1960) – АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, онда 1935 жылғы Әлеуметтік қамсыздандыру заңының 1104-бабының конституциялық екендігі расталды. Осы бапта Конгресс өзіне жәрдемақы мөлшерін өзгерту және қайта қарау құқығын сақтап қалды.
Flemming v. Nestor, 363 U. S. 603 (1960), was a United States Supreme Court case in which the Court upheld the constitutionality of Section 1104 of the 1935 Social Security Act. In this Section, Congress reserved to itself the power to amend and revise the schedule of benefits.
Өмірбаян
1954 жылы Әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға енгізілген түзетулер Иммиграция және ұлттықтар туралы заңға сәйкес депортацияланған салым төлеушілердің егде жасқа толғандағы жәрдемақыларын жойды. Келесі жылы Болгариядан келген шетелдік Эфрам Нестор, 19 жыл бойы Әлеуметтік қамсыздандыруға төлеген соң, жәрдемақы ала бастады. Кейін Нестор коммунистік партияға қатысқандығы үшін депортацияланды, және оның жәрдемақысы тоқтатылды. Ол Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қызмет департаментіне сотқа шағымданып, түзету оның Әлеуметтік қамсыздандырудағы мүлікке ие болу құқығын заңмен қорғалмаған тәртіппен жойды және осылайша жарамсыз деп танылды деп мәлімдеді.
A 1954 amendment to the Social Security Act stripped old age benefits from contributors who were deported under the Immigration and Nationality Act. The following year Ephram Nestor, an alien from Bulgaria who had paid into Social Security for 19 years, began drawing benefits. Nestor was subsequently deported for involvement in the Communist Party, and his benefits were terminated. He sued the Department of Health, Education, and Welfare on the basis that the amendment had deprived him of a property interest in Social Security without due process and was therefore invalid.
Соттың пікірі
Сот әлеуметтік қамсыздандыру төлемдерін алуға шарты бойынша құқық жоқ деп шешті. Әлеуметтік қамсыздандыру бойынша тиіс төлемдер "мүлік" саналмайды және АҚШ Конституциясының Бесінші толықтыруындағы "Мүлікті мәжбүрлеп алу туралы ереже" арқылы қорғалмайды. Әлеуметтік қамсыздандыру алушының мүддесі тек заңды процестің ережелерімен қорғалады. Заңды процестік талдау бойынша, мемлекеттік әрекеттер егер ашық түрде еркіндіксіз және ешқандай ұтымды негіздемесіз болмаса, жарамды болып саналады. §202(n) ережесінің бұл бөлігі ақылға сыймайтын емес; оны Америкада тұратын адамдардың сатып алу мүмкіндіктерін арттыру ниетімен түсіндіруге болады, себебі шетелде тұратындар төлемдерін ел ішінде жұмсамайды.
The Court ruled that there is no contractual right to receive Social Security payments. Payments due under Social Security are not “property” and are not protected by the Takings Clause of the Fifth Amendment. The interest of a beneficiary of Social Security is protected only by the Due Process Clause. Under Due Process Clause analysis, government action is valid unless it is patently arbitrary and utterly lacking in rational justification. This provision of §202(n) is not irrational; it could have been justified by the desire to increase the purchasing power of those living in America, because those living abroad would not spend their payments domestically.
Сын-пікір
Бұл жағдай көптеген негіздер бойынша сынға ұшырады. Дissent жазған судья Блэк соттың шешімінің коммунизмге қарсы көзқараспен ынталандырылғанын айтты. Чарльз А. Рейх әлеуметтік қамсыздандыру төлемдері Бесінші түзету мақсатында "мүлік" ретінде қарастырылуы керек деді. Оның пікірінше, әлеуметтік қамсыздандыру жеке меншік құқығының міндетті түрде алмастырылуы болып табылады, оған көп сенім артылады және бенефициарлар үшін маңызды. Ол бенефициардың әлеуметтік қамсыздандыруға құқығы мемлекеттік саясатқа бағынуға тиіс емес (әсіресе Флеминг ісіндегідей адалдық сертіне ұқсамайтын нәрсе). Бұл аргумент бойынша, үкіметтік төлемдерді осылай кең ауқымда жою жеке меншік жүйесіне тым көп қауіп төндіреді.
The case has been criticized on many grounds. In dissent, Justice Black argued that the Court's holding was motivated by anti communist bias. Charles A. Reich argued that Social Security benefits should be considered to be "property" for the purposes of the Fifth Amendment. Social Security, he argued, is a compulsory substitute for private property, is heavily relied on, and is important to beneficiaries. The beneficiary's right to Social Security, he argued, should not be subject to public policy considerations (especially not something resembling a loyalty oath, as was the case in Flemming). According to this argument, allowing government benefits to be revoked in this way too extensively threatens the system of private property.