Кіріспе

Неміс кардиналы және теологы Лео Шеффчик (21 ақпан 1920 – 8 желтоқсан 2005) – неміс кардиналы және теологы. Ол Дін ілімі жөніндегі Конгрегацияда ұзақ жылдар бойы теолог қызметін атқарды және Иоанн Павел II-нің ұзақ понтификаты кезінде православиенің ықпалды жақтаушыларының бірі болды. 1980-ші және 1990-шы жылдары ол өзінің бұрынғы студенттерінің кейбіреулерін, мысалы, бостандық теологиясының марксистік түрін қолдаған Леонардо Боффты қатаң сынады. Шеффчик, мүмкін, Ordinatio sacerdotalis және Ad tuendam fidem сияқты ең даулы құжаттарды дайындауда маңызды рөл атқарды. 2001 жылы кардинал дәрежесіне ие болды. Ол ХХ ғасырдың соңындағы католиктер үшін маңызды ойшыл ретінде есептелді.

Өмір және мансап

Ол Германияның Веймар аймағындағы Бютен қаласында (қазіргі Польшаның Битом қаласында) дүниеге келген. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бреслау университетінің әйгілі теологиялық факультетінде оқыды. Кейін Мюнхен университетіне ауысты. Шеффчик 1947 жылғы 29 маусымда Мюнхен архиепископтығында дін қызметкері ретінде тағайындалды. Шеффчик бірден теологиялық жұмыстарға кірісіп, дін қызметкері болып тағайындалғаннан кейін бір жыл ішінде Кенигштейн-им-Таунус семинариясында теология профессоры болды. Кейін ол Тюбингендегі беделді университетке оқуға көшті. Сол кезде оның теологиялық білімін студенттері, оның ішінде Уолтер Каспер сияқты көрнекті тұлғалар жоғары бағалаған. Ол Мария туралы мәселелерде терең білімді болғанымен, Шеффчик папалық курияға өсуге ықтимал кандидат деп есептелмеді. Ив Конгар сияқты теологтардан өзгеше, ол, оның ойларын жақсы түсінгеніне қарамастан, ІІ Ватикан кеңесінің жұмыстарынан қалыс қалды. 1965 жылы Мюнхен университетіне оралғаннан кейін ол түрлі теологиялық тақырыптар бойынша көп жазды. 1978 жылдан кейін Шеффчик монсеньор атағын алды. Теологияны жазуға назар аударуын жалғастырса да, Сенім туралы доктрина жөніндегі Конгрегацияде көбірек жұмыс істеді, ол теологиялық мәселелерді шешуге арналғандықтан, Ратцингермен жиі кеңесетін. Дегенмен, Шеффчик ешқашан көпшілікке танымал тұлға болуға ниет білдірмеді.

Кардинал

Иоанн Павел II, Ратцингер және Даллес кардиналдардың, басқалармен қатар, жасаған өтініштеріне жауап ретінде, 2001 жылғы 21 ақпанда Шеффчикті кардинал қылып тағайындады. Оған Сан-Франческо Саверио-алла Гарбателла кардинал-диаконы атағы берілді. Өзінің жасының есебінен Шеффчик, қазіргі канондық құқық талап ететіндей, епископқа назары толудан босатылуды сұрады.

Мариология

Шеффчик – кең ауқымды мариолог болды, және ол «Мариенлексикон» энциклопедиясының редакторы және маңызды үлескері болды, бұл еңбек шамамен 4000 беттен тұрады. Екінші Ватикан кеңесіндегі мариология туралы мақаласында ол христиандардың бірлігіне қол жеткізу мақсатының заңды екенін, бірақ католик шіркеуінің кейбір өкілдері Мариан нанымы мен құлшылығын жеткіліксіз бағалағанын айтады. Оның пікірінше, мұндай жағдай Ватикан II-нің догматикалық конституциясы «Lumen gentium»-нің Мәриямға арналған соңғы тарауында байқалды. Шеффчик үшін осы Мариан тарауында: «Бұл құжаттың салқындауы мен тартымсыздығы, ашық мойындалғандай, экуменикалық диалогтарға, әсіресе протестанттармен қарым-қатынасқа назар аударуымен түсіндіріледі. Бұл тәсіл негізді болғанымен, оның жетістігін жоғары бағаламау керек және теологияны толығырақ айтудан тыйып қоймайды». Ол құжат консерваторлар, либералдар, православиеліктер және протестанттарды қанағаттандырмады деген пікірмен келіспейді, құжатта мариологиялық тұрғыдан ұстанымдарды жақындастыруға қабілетті нақты элементтер бар екенін айтады, бірақ мұндай нәтижеге әзірге қол жеткізілмегенін қорытындылайды.

Ағылшын тіліндегі шығармалары, таңдамалы

Шеффчик 1994 жылы Ида Фридерик Гёррдің "Ди лейбахфте Кирк" кітабының қайта басылымына эпилог жазды. Бұл эссе 2023 жылы жарық көрген "The Church in the Flesh" кітабының ағылшын тіліндегі аудармасына кіріспе ретінде келтірілген.