Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық шығыстанушы (1825–1889)
British oriental scholar (1825–1889)
Сэмюэл Бил (27 қараша 1825, Девонпорт, Девон – 20 тамыз 1889, Гринс-Нортон, Нортгемптоншир) – шығыстанушы, буддизмнің ерте жазбаларын қытай тілінен тікелей аударған тұңғыш ағылшын ғалым. Осы арқылы ол Үндістан тарихын зерттеуге үлкен үлес қосты.
Samuel Beal (27 November 1825, in Devonport, Devon – 20 August 1889, in Greens Norton, Northamptonshire) was an Oriental scholar, and the first Englishman to translate directly from the Chinese the early records of Buddhism, thus illuminating Indian history.
Өмір және жұмыс
Сэмюэл Бил Девонпортта, Девонда дүниеге келді және Кингсвуд мектебі мен Девонпортта оқыды. Ол 1847 жылы Кембридждегі Тринити колледжін бітірді. Ол Веслиандық пастор, Уильям Билдің ұлы; Кенн рифінде кеме апатынан аман қалған Уильям Бил мен Филип Билдің ағасы. 1848 жылдан 1850 жылға дейін ол Йоркширдегі Брамэм колледжінің директоры болды. 1850 жылы диаккон, ал келесі жылы священник болып тағайындалды. Норфолк графтығындағы Брук және Гэмпшир графтығындағы Соплиде пасторлық қызметтен кейін ол теңіз шапкіштарының капелланы лауазымына үміттү болды және 1856-58 жылдардағы Қытай соғысы кезінде «H.M.S. Sybille» (1847) кемесіне тағайындалды. Ол Теңіз артиллериясының, содан кейін Пемброк және Девонпорт кемежайларының 1873-77 жылдар аралығында капелланы болды. 1857 жылы ол жеке таралым үшін, шетелдіктермен келісімдер жасаған Едоның сёгуны (яғни Эдоның Токугава сёгуны) Жапонияның нағыз императоры емес екенін көрсететін памфлет басып шығарды. 1861 жылы Марта Энн Пэриспен (1836-1881) үйленді. 1872 жылдың қыркүйегінде ол Лондонның Ұлттық кеңсесі кітапханасындағы буддалық қытай кітаптарын зерттеуге тағайындалды. Кітапханадағы қытай тіліндегі кітаптардың ішінде Бил 112 томдық 72 буддалық жинақты тапты. Оның зерттеулері Үнді және Қытай буддизмінің арасындағы маңызды философиялық айырмашылықтарды көрсетті. Мысалы, Үндістанның Махапариниббана Суттасының қытай тіліндегі нұсқасы. Билдің қытайша баяндамаға жасаған түсіндірмесі Үнді нұсқасынан және, демек, Солтүстік және Оңтүстік Азия буддизмінің арасындағы маңызды доктриналық айырмашылықты көрсетті, атап айтқанда, Нирвана – болудың тоқтауы емес, оның жетілуі. Ол 1877 жылы теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты, содан кейін Лондон университетінің колледжінде қытай тілінің профессоры болып тағайындалды. Ол Фалстоунның ректоры, Нортумберленд (1877-1880); Уорк ректоры, Нортумберленд (1880-1888); және Гринс Нортонның ректоры, Нортгемптоншир (1888-1889) болды. Ол 1885 жылы «қытай буддизмін зерттеудегі еңбектерінің құндылығын мойындағандығы үшін» DCL (Дурхам) дәрежесімен марапатталды. Билдің беделін V-VII ғасырлардағы қытай буддистерінің Үндістанға жасаған саяхаттары туралы жазған еңбектері және классикалық туындыларға айналған буддизм туралы кітаптары қалыптастырды.
Samuel Beal was born in Devonport, Devon, and went to Kingswood School and Devonport. He graduated from Trinity College, Cambridge in 1847. He was the son of a Wesleyan minister, reverend William Beal; and brother of William Beal and Philip Beal who survived a shipwreck in Kenn Reef. From 1848 to 1850 he was headmaster of Bramham College, Yorkshire. He was ordained deacon in 1850, and priest in the following year. After serving as curate at Brooke in Norfolk and Sopley in Hampshire, he applied for the office of naval chaplain, and was appointed to H. M. S. Sybille (1847) during the China War of 1856–58. He was chaplain to the Marine Artillery and later to Pembroke and Devonport dockyards 1873–77. In 1857, he printed for private circulation a pamphlet showing that the Tycoon of Yedo (i. e. Tokugawa shōgun of Edo), with whom foreigners had made treaties, was not the real Emperor of Japan. In 1861 he married Martha Ann Paris, 1836–81. In September 1872 he was appointed to examine the Buddhist Chinese books in the India Office Library, London. Of the Chinese language books held by the library, Beale found 72 Buddhist compilations across 112 volumes. His research illustrated key philosophical differences between Indian and Chinese Buddhism. An example was the Chinese version of the Indian Mahāparinibbāṇa Sutta. Beale's exegesis of the Chinese narrative revealed a key doctrinal divergence from the Indian version, and therefore between Northern and Southern Asian Buddhism, namely that Nirvana is not the cessation of Being but its perfection. He retired from the navy in 1877, when he was appointed Professor of Chinese at University College, London. He was Rector of Falstone, Northumberland 1877–80; Rector of Wark, Northumberland 1880–88; and of Greens Norton, Northamptonshire, 1888–89. He was awarded DCL (Durham) in 1885 "in recognition of the value of his researches into Chinese Buddhism." Beale's reputation was established by his series of works which traced the travels of the Chinese Buddhists in India from the fifth to the seventh centuries AD, and by his books on Buddhism, which have become classics.
Буддистік Трипитака
1874 жылы Бил қытайлық буддалық Трипитаканың, қытай және жапон буддаларының қасиетті кітаптарының жапон тіліндегі көшірмесін жапон елшісі Ивакура Томомиден сұрады. Көшірме 1875 жылы Үндістан кеңсесі кітапханасына жеткізілді. Бұл туынды Батыста алғаш рет қолжетімді болды. Бил кітаптардың каталогын жасауды 1876 жылдың маусым айында аяқтады.
In 1874, Beale requested a Japanese copy of the Chinese Buddhist Tripitaka, the sacred books of Chinese and Japanese Buddhists, from Japanese ambassador Iwakura Tomomi. The copy was deposited at the India Office Library in 1875. This was the first time that the work became available in the West. Beal finished cataloging the books in June 1876.