Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Келіссөздер тактикасы. "Троллоптың айласы" – бұл Энтони Троллоптың романынан алынған оқиғаға байланысты аталған келіссөздер тактикасы. Онда әйел, қолын қысу сияқты бейжай романтикалық әрекетті, үйлену туралы ұсыныс деп қабылдайды.
Negotiation technique
A Trollope ploy is a negotiation technique named after an incident from an Anthony Trollope novel, in which a woman interprets a casual romantic gesture, such as squeezing her hand, as a marriage proposal.
Қатысушы тараптарды манипуляциялау
Бұл термин "ұсыныс" жасаған тараптың ұсынысын "жауап беруші" тараптың қалауынша қасақана бұрмалап түсіндірілетін жағдайды сипаттау үшін қолданылады. Жауап беруші тарап ұсыныстың бұрыс түсіндірілуін (көбінесе мақтаумен) қабылдағанын білдіреді. Осыдан кейін ұсыныс жасаған тарап бұрыс түсіндірілген нұсқаға келісуі керек, әйтпесе бастапқы ұсынысын түсіндіруге тырысып, түсініспеушілікті жоюға шара қолдануы керек. Ұсынысқа жауап беруші тарап бұрыннан-ақ ұсынысты қасақана бұрмалағандықтан, одан әрі түсінбегендік көрінетін әрекеттер жасауы мүмкін, бұл олардың мәселені әдейі қиындатып жатқанын көрсетпеуді мақсат етеді. Бұл тәсілдің мақсаты – ұсыныс жасаған тарапты қасақана бұрмаланған ұсынысты қабылдауға мәжбүрлеу, оларды қабылдау мен сыпайылық немесе жауап беруші тараптың жағымды әрекеттерін қабылдамау арасында таңдау жасауға итеру. Бұл тәсіл көбінесе ұсыныс жасаған тарап бұрмалауға наразылық білдіре алмайтын, достық ниеттен бас тарта алмайтын, оңай ашуланғыш немесе осы сияқты манипуляцияға осал жағдайда қолданылады.
The term is used to describe a situation in which a proposal from a "proposing" party is deliberately misinterpreted by a "responding" party in such a way that it is more to the responding party's liking. The responding party then communicates their (usually laudatory) acceptance of the incorrect interpretation of the proposal. The proposing party must then either accept the agreement to the incorrect interpretation, although it is not the proposal they had intended to make, or they must object and attempt to explain their initial proposal, remedying the misunderstanding. Given that the party responding to the proposal has already deliberately misinterpreted a proposal, further attempts to feign an inability to understand usually follow, assuming they are able to do so without making it clear that they are deliberately frustrating matters. The purpose of this technique is to pressure the proposing party into accepting the deliberately misinterpreted proposal by forcing them to choose between acceptance and cordiality or rejection of the responding party's ostensibly friendly gestures. This technique is often employed when the proposing party is judged to be unable to state their objections to the misinterpretation, unable to refuse friendly gestures, easily frustrated, or otherwise susceptible to this type of manipulation.
Кездейсоқ бақылаушыларды манипуляциялау
Бұл әдістің тағы бір артықшылығы – сырттан қарап тұрған, кездейсоқ бақылаушыларға тигізетін психологиялық әсері. Егер талқыланып жатқан ұсыныстар күрделі болса, жауап беруші тарап қате түсінікке келгендей әрекет ете алады. Бұл әсер кездейсоқ бақылаушыларға сіңгеннен кейін, қабылданып алған келісімнің қателіктерін түсіндіруге жасалған әрекеттер келісімнен бас тартуға талпыну ретінде көрсетілуі мүмкін. Егер келісімге қол жеткізілген деген ой тудырылмаса да, қате түсінік дұрыс түсінік екендігі туралы әсер өте күшті болады, себебі қате түсіндірудің кемшіліктерін түсіндіруге жасалған кез келген әрекет ұсыныстан бас тарту ретінде бейнеленуі мүмкін, соның арқасында жауап беруші тарап ұсыныс жасаған тараптың адалдығына күмән тудыра алады. Осы артықшылықты үкіметтер, корпорациялар және ықпалды тұлғалар жиі пайдаланады, өйткені олар көбінесе журналистерге әсер ете алады, осылайша келіссөздердің қоғамдық пікірде қабылдануын бақылайды.
Another benefit of the technique is its psychological effects upon outside, casual observers. When the proposals being discussed are complicated, the responding party can merely act as if the misinterpretation was what was agreed on. After this impression is instilled in casual observers, attempts to explain the errors of the perceived agreement can be portrayed as attempts to renege on the agreement. Even if the impression that there has been an agreement is not achieved, the impression that the misinterpretation was the correct interpretation is still powerful, as any attempt to explain the errors of the misinterpretation can be portrayed as being a retraction of the proposal, thereby allowing the responding party to call into question the sincerity of the proposing party. This benefit is often exploited by governments, corporations, and powerful individuals since they are often able to influence journalists, thereby controlling the public's perception of the negotiations taking place.
Кубалық зымыран дағдарысында қолданылуы
Бұл термин кейде Куба зымыран дағдарысының соңғы күндері Кеңес Одағының төрағасы Хрущевтің ұсыныстарына президент Джон Ф. Кеннедидің жауабын білдіру үшін қолданылады. 1962 жылғы 26 қазанда Кеннеди Хрущевтен жеке хат алды, онда Хрущев Кубаға шабуыл жасамауға АҚШ-тың уәдесіне қарылыс Кубадан кеңестік зымырандарды алып тастауды ұсынды. Келесі күні таңертең Хрущев Мәскеу радиосында ракеталарды Кубадан шығаруды Түркиядағы НАТО ядролық ракеталарын алып тастаумен байланыстыра отырып, ашық ұсыныс жасады. Көптеген кеңесшілермен кеңескеннен кейін (әсіресе кеңесші МакДжордж Банди мен ағасы Роберт Кеннедидің ықпалымен) Кеннеди Хрущевтің бірінші ұсынысын жариялады және қабылдады, ал екінші ұсыныстың алынғанын жай ғана мойындады. (Бұл Trollope амалының бір бөлігі болды.) Бірақ, көрінеуінде, Кеннеди Хрущевке Түркиядан зымырандарды алып тастауға дайын екенін түсіндірді, бірақ ішкі қоғамдық пікір мен НАТО одақтастарының сенімсіздігіне байланысты оны ашық түрде немесе дағдарыс кезінде істеуге болмайды. Оның орнына, Кеннеди түрік зымырандарын "төрт-бес айдың ішінде" алып тастауға уәде берді. Хрущев бұл келісімге келісті. Бұл келісімнің мәні 1980 жылдарға дейін жұртшылыққа жарияланбады.
The term is sometimes used to denote President John F. Kennedy's response to Soviet Chairman Khrushchev's offers during the final days of the Cuban Missile Crisis. On October 26, 1962, Kennedy received a private letter from Khrushchev in which Khrushchev offered to remove Soviet missiles from Cuba in return for a pledge from the U. S. not to invade the island. The next morning, Khrushchev made a public offer on Moscow radio, conditioning removal of the missiles from Cuba on the removal of NATO nuclear missiles in Turkey. After much discussion with his advisers (and particularly at the urging of adviser McGeorge Bundy and brother Robert Kennedy), Kennedy publicized Khrushchev's first offer and accepted it, while just barely acknowledging the receipt of the second one. (This was the Trollope ploy component.) Behind the scenes, however, Kennedy explained to Khrushchev that he is willing to remove the missiles from Turkey, but could not do it publicly or during the crisis, out of concern over domestic opinion and possible feelings of betrayal from NATO allies. Instead, Kennedy promised to remove the Turkish missiles in "four or five months". Khrushchev agreed to this arrangement. The nature of the deal was not revealed to the public until the 1980s.