Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хинрих Лохсе (Hinrich Lohse; 1896 жылдың 2 қыркүйегі – 1964 жылдың 25 ақпаны) – нацистік Германия саясаткері және сотталған соғыс қылмыскері, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Рейхскомиссариат Остландты басқарғанымен танымал. Рейхскомиссариат Остланд Литва, Латвия және Эстония мемлекеттерінен, сондай-ақ қазіргі Беларусьтің бір бөлігінен тұрды.
Nazi German politician (1896–1964)
Hinrich Lohse (2 September 1896 – 25 February 1964) was a German Nazi Party politician and a convicted war criminal, best known for his rule of the Reichskommissariat Ostland, during World War II. Reichskommissariat Ostland comprised the states of Lithuania, Latvia, and Estonia, and parts of modern day Belarus.
Ерте өмір
Хинрих Лохсе Шлезвиг-Гольштейн провинциясындағы Мюленбарбек қаласында шаруа отбасында дүниеге келген. 1903 жылдан 1912 жылға дейін ол өз туған қаласындағы халық мектебінде, содан кейін жоғары сауда мектебінде оқыды. 1913 жылы Гамбургтегі Blohm & Voss кеме жасау зауытында жұмыс істеді. 1914-1918 жылдардағы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1915 жылдың 23 қыркүйегінен бастап 1916 жылдың 30 қазанында соғыста жарақаттанғандықтан әскерден босатылғанға дейін Императорлық неміс армиясында қызмет етті.
Hinrich Lohse was born into a peasant family in the town of Mühlenbarbek in the Province of Schleswig Holstein. From 1903 to 1912 he attended the Volksschule in his home town, and afterwards the higher trade school. In 1913 he worked as an employee at the Blohm & Voss shipyard in Hamburg. During the First World War of 1914 1918 he served in the Imperial German Army from 23 September 1915 until his discharge with war wounds on 30 October 1916.
Нацистік партиядағы мансабы
1919 жылдан бастап Лохсе алдымен Шлезвиг-Гольштейн фермерлер қауымдастығының мүшесі, содан кейін 1920 жылдан бастап Шлезвиг-Гольштейннің Бауерн және Ландбаркердемократиясының бас хатшысы болды. 1923 жылы нацистік партияға қосылып, 1925 жылдың 27 наурызында Шлезвиг-Гольштейннің НСДАП гаулейтері болды. 1924 жылы ол Völkisch Sozialer Block тізімі бойынша Алтона/Эльбе қалалық өкілдер коллегиясына (Stadtverordnetenkollegium) сайланған жалғыз нацист болды. Осы кезеңде ол Солтүстік Германиядағы ұлттық бағытталған фермерлік бірлестіктерді, мысалы, Landvolkbewegung ("Ауылдық халық қозғалысы") нацистік партияға біріктірді. 1925 жылдың қыркүйегінде Лохсе Грегор Штрассер ұйымдастырған және басқарған, партия бағдарламасын өзгертуге тырысқан, қысқа ғұмырлы болған солтүстік және батыс неміс гауларының – Ұлттық социалистік жұмысшы қауымдастығына қосылды. 1926 жылы Бамберг конференциясынан кейін ол таратылды. 1928 жылдың 3 қыркүйегі мен 1929 жылдың 15 сәуірі аралығында Лохсе Карл Кауфманн гаулейтер болып тағайындалғанға дейін Гамбург гауын уақытша басқарды. 1932 жылдың 15 шілдесінде ол Солтүстік провинция инспекторы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол өзінің гауы және тағы үш гау (Гамбург, Мекленбург-Любек және Померания) үшін қадағалауға жауапты болды. Бұл Грегор Штрассердің гаулардың үстінен бақылауды орталықтандыруға жасаған, қысқа мерзімді әрекеті болды. Алайда, бұл гаулейтерлердің арасында танымал болмады және 1932 жылдың желтоқсанында Штрассер биліктен құлағаннан кейін тоқтатылды. Содан кейін Лохсе Шлезвиг-Гольштейндегі гаулейтер лауазымына оралды. Лохсе 1932 жылдың қарашасында Рейхстагқа 13-ші сайлау округінен сайланды. Нацистер билікті басып алғаннан кейін ол 1933 жылдың 25 наурызында Шлезвиг-Гольштейн провинциясының жоғарғы президенті (Oberpräsident) болып тағайындалды. Осылайша ол провинциядағы ең жоғары партиялық және үкіметтік лауазымдарды біріктірді. 1933 жылдың 11 шілдесінде Лохсе жаңадан құрылған Пруссия мемлекеттік кеңесіне тағайындалды. 1934 жылы ол Солтүстік қауымдастығының (Nordische Gesellschaft) төрағасы болды. 1937 жылдың 1 қаңтарында ол SA Obergruppenführer шеніне көтерілді. 1942 жылдың 16 қарашасында Лохсе барлық гаулейтерлер сияқты өзінің гауы үшін рейх қорғаныс комиссары болып тағайындалды.
From 1919, Lohse was first an associate at the Schleswig Holstein Farmers' Association, and then as of 1920, general secretary of the Schleswig Holsteinische Bauern und Landarbeiterdemokratie. In 1923, he joined the Nazi Party and became on 27 March 1925 the NSDAP Gauleiter for Schleswig Holstein. In 1924, as a member of the Völkisch Sozialer Block list, he became the only Nazi to be elected to the city representative college (Stadtverordnetenkollegium) of Altona/Elbe. During this time, he led various nationally oriented farming associations in northern Germany, such as the Landvolkbewegung ("Rural People's Movement"), into the Nazi Party. In September 1925, Lohse joined the National Socialist Working Association, a short lived group of northern and western German Gaue, organized and led by Gregor Strasser, which unsuccessfully sought to amend the Party program. It was dissolved in 1926 following the Bamberg Conference. Between 3 September 1928 and 15 April 1929, Lohse also temporarily administered the Nazi Gau of Hamburg before the appointment of Karl Kaufmann as Gauleiter. On 15 July 1932, he was appointed as Landesinspekteur North. In this position, he had oversight responsibility for his Gau and three others (Hamburg, Mecklenburg Lubeck, and Pomerania). This was a short lived initiative by Gregor Strasser to centralize control over the Gaue. However, it was unpopular with the Gauleiters and was repealed on Strasser's fall from power in December 1932. Lohse then returned to his Gauleiter position in Schleswig Holstein. Lohse was elected to the Reichstag for electoral constituency 13, Schleswig Holstein, in November 1932. Shortly after the Nazis' seizure of power he was appointed as Oberpräsident (high president) of the Province of Schleswig Holstein on 25 March 1933. He thus united under his control the highest party and governmental offices in the province. On 11 July 1933, Lohse was named to the recently reconstituted Prussian State Council. In 1934, he took over the chairmanship of the Nordic Association (Nordische Gesellschaft). On 1 January 1937, he was promoted to SA Obergruppenführer. On 16 November 1942, Lohse was appointed the Reich Defense Commissioner for his Gau, as were all Gauleiters.
Балтық мемлекеттерінде
1941 жылғы 25 шілдеде, Балтық елдерін Германия Совет Одағынан басып алғаннан кейін, Лохсе "Остланд рейхкомиссары" қызметіне тағайындалды. Лохсе Шлезвиг-Гольштейндегі өкілеттіктерін сақтап, Рига мен Кильдегі екі резиденциясы арасында сапарлады. Остланд рейхкомиссары және Альфред Розенбергтің орынбасары ретінде, ол Генералплан Ост негізінде құрылған нацистік германизация саясатын іске асыруға жауапты болды: еврейлердің, ромдардың және коммунистердің дерлік барлығын өлтіру, ал жергілікті халықты қысымға салу – мұның қажетті салдары еді. Лохсе СС бригаденфюрері және полиция генерал-майоры Франц Вальтер Стахлекердің, кейіннен Жоғары СС және полиция басшысының (Höhere SS und Polizeiführer, HSSPF) және тіпті Румбула қырғынының бас ұйымдастырушысы Фридрих Джекленнің бағынындағы полиция күштері мен Einsatzgruppen жасаған қырқындарға тікелей жауапты емес еді. Дегенмен, "азаматтық" әкімшіліктің басшысы ретінде, ол Остланд үшін жасалған жалпы қоныстану жоспарына қатысты бірқатар арнайы жарлықтар мен басшылық қағидалар арқылы көптеген дайындық шараларын жүзеге асырды, бұл кейіннен полициялық акцияларға (нацистердің кісі өлтіру операцияларын эвфемизмдеуі) мүмкіндік берді. Атап айтқанда, ол Ханс Адольф Пруцманмен бірге Латвия еврейлерін құлдыққа салу және геттоға жабу жөніндегі жауапкершілікті бөлісті. 1944 жылдың күзінде Рейхскомиссариат Остландтан қашып, Шлезвиг-Гольштейнге жеткен соң, ол соғыс аяқталғанға дейін Гаулейтер және Рейх қорғаныс комиссары ретінде толық билікке ие болды.
On 25 July 1941, after the German occupation of Baltic states from the Soviet Union, Lohse was appointed "Reichskommissar for the Ostland". Lohse retained his functions in Schleswig Holstein and shuttled between his two seats of Riga and Kiel. As Reichskommissar for Ostland and Alfred Rosenberg's deputy, he was responsible for the implementation of Nazi Germanization policies built on the foundations of the Generalplan Ost: the killing of almost all Jews, Romani people, and Communists, and the oppression of the local population was its necessary corollary. Lohse was not directly responsible for the murderous actions of police forces and Einsatzgruppen who were under the control of SS Brigadeführer and Generalmajor der Polizei Franz Walter Stahlecker, later on Higher SS and Police Leader (Höhere SS und Polizeiführer, HSSPF) and even more of SS General and HSSPF Friedrich Jeckeln, the chief organizer of the Rumbula massacre. Nevertheless, as the leader of the "civil" administration, he implemented, through a series of special edicts and guiding principles for the general settlement plan for Ostland, many of the preparatory acts that facilitated the subsequent police Aktionen (Nazi euphemism for killing operations). In particular, he shared with Hans Adolf Prützmann many of the responsibilities for the enslavement and ghettoization of the Jews of Latvia. When he fled the Reichskommissariat Ostland in the autumn of 1944, and reached Schleswig Holstein, he exercised there absolute rule as Gauleiter and Reich defense commissioner until the end of the war.
Соғыстан кейінгі сот және өмір
1945 жылы 6 мамырда Лохсе Шлезвиг-Гольштейннің Oberpräsident лауазымынан (5 мамырдағы Люнебург Хиттегі неміс капитуляциясынан кейін) босатылып, көп ұзамай британдық армияға тұтқынға алынды. (Германия 7 мамырда капитуляциялады және 8 мамыр кешінде таратылды). Лохсе 1948 жылы 10 жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ 1951 жылы денсаулығына байланысты босатылды. Неміс прокурорлары оған қарсы екі тергеу жүргізді; Лохсе күресіп жатқан жоғары президенттік зейнетақы Шлезвиг-Гольштейн Ландтагының қысымымен тоқтатылды. Лохсе өмірінің соңғы жылдарын Мюленбарбекте өткізіп, сол жерде қайтыс болды.
On 6 May 1945, Lohse was unseated as Oberpräsident of Schleswig Holstein (by the 5 May German surrender at Lüneburg Heath) and shortly thereafter imprisoned by the British Army. (Germany itself surrendered on 7 May and was disestablished on the evening of 8 May). Lohse was sentenced in 1948 to 10 years in prison, but was released in 1951 due to illness. Two inquiries were launched by German prosecutors against him; the grant of a high presidential pension, for which Lohse was fighting, was withdrawn under pressure from the Schleswig Holstein Landtag. Lohse spent his twilight years in Mühlenbarbek, where he died.