Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Румын князі; Молдавия және Валахия воеводасы (1695–1752)
Romanian prince; Voivode of Moldavia and Wallachia (1695–1752)
Григорий II Гика (1695 – 3 қыркүйек 1752) – Молдавия воеводасы (князі) төрт мәрте әртүрлі кезеңдерде: 1726 жылдың қазан айынан 1733 жылдың 16 сәуіріне дейін, 1735 жылдың 27 қарашасынан 1739 жылдың 14 қыркүйегіне дейін, 1739 жылдың қазанынан 1741 жылдың қыркүйегіне дейін және 1747 жылдың мамырынан 1748 жылдың сәуіріне дейін, ал Валахия воеводасы (князі) екі рет: 1733 жылдың 16 сәуірінен 1735 жылдың 27 қарашасына дейін және 1748 жылдың сәуірінен 1752 жылдың 3 қыркүйегіне дейін қызмет етті. Ол Матей Гиканың (Григорий I Гиканың ұлы) ұлы болды.
Grigore II Ghica (1695 – 3 September 1752) was Voivode (Prince) of Moldavia at four different intervals — from October 1726 to April 16, 1733, from November 27, 1735 to 14 September 1739, from October 1739 to September 1741 and from May 1747 to April 1748 — and twice Voivode (Prince) of Wallachia: April 16, 1733 – November 27, 1735 and April 1748 to September 3, 1752. He was son of Matei Ghica (son of Grigore I Ghica).
Билік ету мерзімі
Ол Осман билеушісінің Михай Раковицаны тақтан түсіруінен кейін, Иасыда таққа отыруына бұрынғы князь Николае Маврокордат көмектесті. Ол салықтарды азайтты, бірақ жергілікті боярлардың орнына гректер мен левантилерге лауазымдар беру саясатын жалғастырды. Осының салдарынан Димитрий Раковицаның қарсылығы күшейді, ол Буджақ татарларының көмегімен Скарлатты тақтан түсіруге тырысты, бірақ Гикамен және оның Валахиялық және Османдық одақтастарымен қақтығысқаннан кейін көмекке ие болмады. Ресей-Түрік соғысы басталғанда Ресей империясы Молдавияны басып алды, бұл Григоре II Гиканы 1739 жылдың қыркүйек-қазан айларында қысқа мерзімге Молдавиядан кетуге мәжбүр етті. Гика Константин Маврокордаттың Портадағы сыбырлауларына тойтарыс беруге тырысқанымен, 1741 жылы тақтан алынып, жер аударылды. 1747-1748 жылдары ол таққа соңғы рет, қысқа ғана уақытқа қайта оралды. Ол Бухарестте тақты сатып алды – осы үшін төленген үлкен сома оны салықтарды одан әрі арттыруға итерді.
He was helped to gain the throne in Iași by previous Prince Nicolae Mavrocordat, upon Mihai Racoviță's deposition by the Ottoman overlord. He decreased taxes, but chose to continue the established policy of awarding offices to Greeks and Levantines instead of local boyars. Thus, he faced mounting opposition from Dimitrie Racoviță, who tried to remove Scarlat by enlisting Budjak Tatars' help – he was however rejected after clashing with Ghica and his Wallachian and Ottoman allies. With the outbreak of the Russo Turkish War came Imperial Russian occupation, forcing Grigore II Ghica to leave Moldavia briefly, in September–October 1739. Although he tried to counter Constantin Mavrocordat's intrigue at the Porte, Ghica was deposed and exiled in 1741, gaining the throne for a final, brief time in 1747–1748. He effectively purchased the throne in Bucharest — the exorbitant payment made him rely on further increased taxation.
Мұра
Ол бірнеше монастырларды жөндеп, Яссыда Фрумоаса монастырын және Пантелемон монастырын салдырды. Шіркеудің қасиетті қамқоршысы Пантелемон – Бухарестің шетіндегі Ильфов облысының Пантелемон коммунасының және астананың Пантелемон ауданының атымен аталуына себепкер болды. Гика сонымен қатар, жергілікті аурухананы (шығыс православие монахтарымен қамтамасыз етілген) салып, жабдықтады, ол қазіргі заманғы аурухананың негізі болды. Оның екі ұлы болды: Скарлат Гика және Матей Гика.
He repaired several monasteries and built the Frumoasa one in Iași, and the one at Pantelimon – the church's patron saint, Panteleimon, is the eponym for both the commune Pantelimon, Ilfov, on the edge of Bucharest, and the Pantelimon Quarter of the capital. Ghica also built and furnished the area's hospital (staffed with Eastern Orthodox monks), the basis for the modern one. He had two sons Scarlat Ghica and Matei Ghica.