Жонас Джонс: Өскең Канада саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Джонас Джонс (19 мамыр 1791 – 30 шілде 1848) – заңгер, судья, шаруа, мал өсіруші және Үстігі Канададағы саяси тұлға.

Өмір

Джонс 1791 жылы Жоғарғы Канаданың Аугуста қалашығында Ефрем Джонстың үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасының аты Шарлотта Курсол еді. Ол Джон Страчанның Корнуоллдағы мектебінде білім алды және 1808 жылы Элизабеттаунда (Броквилл) Левиус Петерс Шервудтан заңды оқыды. Джонстың әкесі 1812 жылғы соғыс басталғанға дейін қайтыс болды. 1812 жылғы соғыс кезінде ол Лидс жауынгерлеріне бастапқыда лейтенант болып қосылды, соңынан соғыс аяқталған кезде капитан болды. 1815 жылы ол адвокаттық практикамен айналысып, Броквиллде кеңсе ашты. 1816 жылы ол Гренвилл округінен Жоғарғы Канаданың 7-ші Парламентіне сайланды және 1828 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. 1817 жылы Джонс Мэри Элизабет Фордқа үйленді. Олардың 14 баласы болды: 11 ұл (3-і нәресте шағында қайтыс болды) және 3 қыз. Оның үлкен ұлы Дэвид Форд кейіннен Канаданың Өкілдер палатасының мүшесі болды. Оның ұлы Чилион сәулетші Томас Фуллермен бірге Канада Парламенті ғимаратын қайта жаңарту жобасында серіктес болды. 1820 жылы Джонс Жоғарғы Канада Заңгерлер қоғамының төрешісі болды және адвокатураның жетекші мүшесі ретінде танылды. 1830 жылы Джонс Кингстон портының комиссары Роберт Барриден таза тұқымды мал сатып алды, 1835 жылы Джонстың қойлары жергілікті жәрмеңкелерде жүлделі орындарға ие болды, ал 1837 жылы Джонс "көктеректі биелер, тайыншалар, жұмыс аттары, өгіздер мен қойларды" сатуды ұсынды. Консервативті көзқарастары болғанымен, жеке құқықтарды қорғау және сайланған ассамблеяның тәуелсіздігі туралы өзінің пікірлері болды. Алайда, ол 1821 жылы Барнабас Бидвеллдің мандатын жоғалтуына көмектесті. 1822 жылы ол Жоғарғы және Төменгі Канаданың бірігуіне қарсы болды. Ол Велланд каналын дамытуға көмектесетін заңдарды қолдады және Сент-Лоуренс өзені бойындағы көлік инфрақұрылымын жақсартуды ұсынған комиссияның мүшесі болды. Ол Батурст және Джонстаун округтеріндегі соттардың судьясы болып тағайындалды. Заң шығарушы жиналыста Лидс округін өкілдік еткен ағасы Чарльз Джонспен бірге Фурнас-Фоллста (Линдхерст) диірмендерді иеленді. Ол Броквиллдегі Жоғарғы Канада банкінің филиалының директоры болды және 1834 жылы Сент-Лоуренс ішкі теңіз сақтандыру компаниясының президенті болды. 1833 жылы ол Сент-Лоуренс өзенінде кеме жүруді жақсарту жөніндегі комиссияның президенті болып тағайындалды, ол американдық инженерлермен кездесіп, 1834 жылы Корнуоллде канал құрылысын бастады және басқа да жобалар жоспарланды. 1836 жылы ол Лидс округінен Жоғарғы Канаданың 13-ші Парламентіне сайланды. 1839 жылы ол Заң шығарушы кеңеске тағайындалды және Джон Беверли Робинсон демалыста болған кезде спикер міндетін атқарды. 1837 жылы ол Корольдің сотына судья болып тағайындалды. 1839 жылдың қазан айында Джонс "Алты ұлттың басшыларынан келген петицияларды қарастырмады", олар Мохаук жігіті Ноа Паулис зорлаған жас әйелдің беделі мен мінез-құлқына шабуыл жасады. 1839 жылдың қарашасынан 1840 жылдың шілдесіне дейін Джонс "Грейс Смит үшін мүмкін болған барлық соттық шараларды қолданды, оған тегін кешірім алуға тырысты", Грейс – өрт қою қылмысы үшін сотталған жас қара нәсілді қыз. Джонстың ұсынысы Атқарушы кеңеске әсер етпегенде (олар үлгі көрсетуге ниеттенген), Джонс басқа судьялармен кеңесіп, "осы істе өлім жазасы қате" деген пікірді білдірді, және кеңес оған келісті. 1842 жылы оның қызы Мэри Элизабет британдық армия офицері және метеоролог генерал-лейтенант Чарльз Янгхусбэндке тұрмысқа шықты. Ол 1848 жылдың 30 шілдесінде Торонтода қайтыс болды, көрінеу, ұстама немесе инсульттан қайтыс болды. Джонс бөлмесінен "ұйқысы келгендей" шығып, әріптесінің ұсынысымен тамақтанғанға дейін серуендеуге шешім қабылдады, бірақ бірнеше сағаттан кейін ол өзіне тиесілі ғимараттан құлап жатқан күйде табылды, себебі бір бала "судья Джонстың мас күйде жатқанын" хабарлаған. Джонс оң жағынан толыққандай сал болып, сөйлей алмады. Джонс көп ұзамай қайтыс болды және отбасының көп бөлігі келгенге дейін жерленді. Джонс өсиетімен бар мүлкін әйеліне қалдырды.

Jones was born in Augusta Township, Upper Canada in 1791, the third son of Ephraim Jones. His mother's name was Charlotte Coursol. He was educated at John Strachan's school in Cornwall and studied law with Levius Peters Sherwood in Elizabethtown (Brockville) in 1808. Jones's father would die before the outbreak of the War of 1812. During the War of 1812, he enlisted with the Leeds militia, originally as a lieutenant and ultimately became a captain by the conclusion of hostilities. He was called to the bar in 1815 and set up a practice in Brockville. In 1816, he was elected to the 7th Parliament of Upper Canada, representing Grenville and held that seat until 1828. In 1817, Jones married Mary Elizabeth Ford. They had 14 children together: 11 sons (3 dying in infancy) and 3 daughters. His oldest son David Ford later became a member of the Canadian House of Commons. His son Chilion was a business partner with architect Thomas Fuller in the reconstruction of the Canadian Parliament buildings. In 1820, Jones became a bencher of the Law Society of Upper Canada, and was recognized as a leading member of the bar. In 1830, Jones purchased some pure bred animals from Commodore Robert Barrie of the Kingston dockyard, by 1835 Jones's sheep were noted as winning prizes in competitions at local fairs, and by 1837 Jones was offering the sales of "brood mares, colts, draught horses, oxen, and sheep". Although conservative, he had his own views on the protection of individual rights and the independence of the elected assembly. However, he helped unseat Barnabas Bidwell in 1821. In 1822, he opposed the union of Upper and Lower Canada. He supported bills which helped fund the development of the Welland Canal, and he was a member of a committee which recommended further improvements of transportation along the Saint Lawrence River. He was appointed judge in the Bathurst and Johnstown District courts. With his brother Charles Jones, who represented Leeds in the Legislative Assembly, he operated mills at Furnace Falls (Lyndhurst). He was a director of the Bank of Upper Canada branch at Brockville and, in 1834, became the president of the Saint Lawrence Inland Marine Assurance Company. In 1833, he was appointed president of a commission to help improve navigation along the Saint Lawrence which met with American engineers and, in 1834, work began on a canal at Cornwall and other projects were planned. In 1836, he was elected to the 13th Parliament of Upper Canada representing Leeds. He was appointed to the Legislative Council in 1839, serving as speaker while John Beverley Robinson was on leave. He was appointed to the Court of the King's Bench in 1837. In October of 1839, Jones took "no notice of petitions from the chiefs of the Six Nations" which attacked the credibility and character of young woman who had been raped by a Mohawk man named Noah Powlis. Between November 1839 and July 1840, Jones "used every judicial means possible to obtain a free pardon for Grace Smith", Grace being a young black girl who was convicted of arson". When Jones's recommendation failed to convince the Executive Council (who were anxious to make an example), Jones consulted the other judges and delivered the opinion that "the Judgment of death in this case is erronious (erroneous)", and the council concurred. In 1842, his daughter, Mary Elizabeth, married Lieutenant General Charles Younghusband CB FRS, a British Army officer and meteorologist. He died in Toronto on July 30, 1848, apparently of some form of seizure or stroke. Jones apparently left his room feeling "drowsy" and decided to take a walk before dinner at the suggestion of a colleague, and was found hours later collapsed in a building that he owned after a child had reported "judge Jones lying drunk". Jones was found completely paralyzed on his right side and unable to talk. Jones died soon later and was buried before many of his family had arrived. Jones left everything in his will to his wife.