Кіріспе
Чайтанья Махапрабхудың бас ізбасары
Санатана Госвами (1488–1558) Чайтанья Махапрабхудың бас ізбасары болды. Санатана Гаудия Вайшнавизмінің бхакти дәстүрінде бірқатар еңбектер жазды және Вриндаванның ықпалды алты Госвамиінің ең ағасы болды, олардың арасында оның інісі Рупа Госвами да болды.
Шежіресі
Оның әулеті қазіргі Батыс Бенгалиядағы Солтүстік 24 Паргана ауданындағы Наихати және Үндістанның Карнатака штатына дейін жетеді. Бұрынғы буын Бхакти ратнакара бойынша: Сарваджня Джагатгуру – белгілі брахман, барлық Веданы білген ғалым, Барадваджа руының құрметті Яджур ведисі және Оңтүстік Үндістанның Карнатака патшасы, замандас патшалардың бәрі де оған табынды. Сарваджняның ұлы Анируддха – жандарма, әйгілі, Веданы жақсы білетін ғалым және сол кездегі патшалардың сүйіктісі. Анируддханың ұлдары Рупешвара (үлкені) және Харихара ізгіліктерімен құрметтелді. Рупешвара – кітаптарды зерттеген ғалым, ал Харихара қару-жарақ өнерінің шебері болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін екі бауыр да мемлекетті басқару құқығын мұра етті, бірақ Харихара көп ұзамай барлық билікті тартып алды, соның салдарынан Рупешвара мен оның әйелі Паулашта десаға сапар шегуге мәжбүр болды, онда Сихарешвара онымен дос болып, онда қоныстануға көндірді. Рупешваранның ұлы Падманабха төрт Веданы үйреніп, атаққа ие болды. Оның мінезі жоғары болды және ол Жаганнатхаға деген махаббатқа толы болды. Ол Сихарабхумиден шығып, Навахатта ауылына (қазіргі Наихати, Батыс Бенгалия, Үндістан) Ганг жағасында қоныстанды, онда оның он сегіз қызы мен бес ұлы болды. Оның бес ұлы – Пурушоттама (үлкені), Джаганнатха, Нараяна, Мурари және Мукунда (кішісі), олардың ішінде Пурушоттама мен Мукунда тәжірибесімен және мінезімен ерекше көзге түсті. Мукунданың ұлы Кумара – брахман және ізгі адам болды. Ол жеке басында құрбандықтар мен тазарту амалдарын орындады. Отбасылық қиындықтарға алаңдап, ол өзінің ізбасарларымен бірге Навахатта ауылынан шығып, Шығыс Бенгалиядағы (қазіргі Бангладеш) Бакла Чандрадвипа ауылына қоныстанды. Ол Джессордағы Фатеябад ауылында бауырларымен және саяхатшы вайшнавтармен байланыс үшін үй салдырды. Кумараның көптеген ұлдарының ішінде Санатана (үлкені), Рупа (ортаңғысы) және Валлабха (кішісі) – вайшнав қауымының жаны және ұлы бақталар болды, үшеуі де ғалымдық қабілеттерімен және адалдығымен танылды және ақырында Гаудадағы Рамакели ауылына (қазіргі Малда, Батыс Бенгалия) қоныстанды. Бауырлар сол кезде Надияда (қазіргі Батыс Бенгалияның ауданы, Үндістан) тұратын Чайтанья Махапрабхудан шабыт алды. Санатана мен Рупа министрлік (патшалық) лауазымдарынан бас тартып, Чайтаньяның миссиясына көмектесу үшін зейнеткерлікке шықты, соңынан Вриндаванаға көшіп кетті. Қызметте бақытты болған Валлабха Чайтаньядан бауыр алды және оған Анупама деген есім берілді, ол әлемдік істерден алыстауымен және сабырлылығымен танылды. Басқаша айтқанда, оның ата-бабалары Карнатакадан Гаудаға көшіп, Гаудаға жақын Рамкели ауылында ұрпақтан ұрпаққа өмір сүрген.
Sarvajna Jagatguru was a known brahmana, scholar in all Vedas, respected Yajur vedi of the Baradvaja caste, and king of Karnataka in South India, adored by all other contemporary kings. Sarvajna's son, Aniruddha, was spirited, famous, a proficient scholar of the Vedas, and a favorite of the reigning kings at the time. Aniruddha's sons, Rupesvara (eldest) and Harihara, were respected due to their virtuous qualities. Rupesvara was known as a scholar of the scriptures, while Harihara became a master in the art and science of weapons. Both brothers inherited the administration of the state after their father died, but Harihara soon snatched all the power, causing Rupesvara and his wife to travel to Paulastha desa, where Sikharesvara befriended him and convinced him to settle there. Rupesvara's son, Padmanabha learned the four Vedas making him famous. He had impeccable character and was absorbed in love of Lord Jagannatha. He left Sikharabhumi and settled on the bank of the Ganges in the village Navahatta (present day Naihati, West Bengal, India), where he had eighteen daughters and five sons. His five sons were Purusottama (eldest), Jagannatha, Narayana, Murari, and Mukunda (youngest), where Purusottama and Mukunda were the best in experience and character. Mukunda's son, Kumara, was a brahmana and virtuous. He privately engaged in oblations and purificatory penances. Becoming disturbed by family difficulties, he left the village Navahatta with his followers and settled in the village Bakla Chandradvipa in East Bengal (now Bangladesh). He built a house in the village Fateyabad in Jessore for the convenience of communications with devotees and traveling Vaishnavas. Among Kumara's many sons, Sanatana (eldest), Rupa (middle), and Vallabha (youngest) were the life of the Vaishnava community and great devotees, all three becoming known for their academic capacities and devotion, and eventually settling in the village Ramakeli in Gauda (present day Maldah, West Bengal). The brothers were inspired by Chaitanya Mahaprabhu, who lived in Nadia (a district of present day West Bengal, India) at the time. Sanatana and Rupa resigned from their ministerial (royal) posts and retired to help Chaitanya in his mission, eventually relocating to Vrindavana. Vallabha, who was happy in service, was initiated by Chaitanya and given the name Anupama, and was known for his stoicism and neutrality in his detachment from worldly affairs. Alternatively, it is said that his ancestors migrated from Karnataka to Gauda and lived in the village Ramkeli, near Gauda for generations.
Туу
Ол шамамен 1488 жылы Гауда сұлтаны Джалалуддин Фатех Шахтың (1481–1487 жылдары билік еткен) жеке хатшысы Мукунданың ұлы ретінде дүниеге келді. Санатана Мукунданың үлкен ұлы болса, оның кіші бауырлары Рупа мен Валлабха (Анупама) еді. Гаудия Вайшнавизмінің ең авторитетті ғалымы Бхактивинода Такур және тарихшы Сатишчандра Митра Санатанның Шығыс Бенгалияда (қазіргі Бангладеш) Джессор қаласында туғанын мәлімдейді. Ал басқалары оның Навахатта (қазіргі Найхати, Батыс Бенгалия, Үндістан) туғанын айтады, тағы біреулері Бакла Чандрадвипада немесе Фатеябад Парганасында туғанын санайды. Кейбір өмірбаян жазушылар оның Батыс Бенгалияның Малда ауданындағы Рамакелиде дүниеге келгенін ескереді.
Ерте өмір
Санатана мен оның бауырлары ойшыл Васудева Сарвабхаума Бхаттачарьядан «Ньяя» (сөз өнері) және «Веданта» пәндерін оқыды. Олар сондай-ақ Сарвабхауманың інісі Мадхусудана Видьявакаспатиден де білім алды, және Санатана бала кезінде одан діни насақат алды. Әкесі қайтыс болған соң, Санатана Бенгалияның жаңа билеушісі Алауддин Хусейн Шахтың (1493–1519 жылдары билік еткен) Сакара Маллик (қазынашы) қызметін атқаруға мәжбүр болды, ал оның бауыры Рупаға Дабир-и Хас (жеке хатшы) қызметі тапсырылды.
Чайтанья Махапрабхумен алғашқы кездесуі
Санатана мен оның бауырлары Рамакелиде (қазіргі Малда, Батыс Бенгалия) тұрған және 1514 жылы осы жерде олар Чайтанья Махапрабхумен алғаш рет кадамба және тамаль ағаштарының астында кездесті, өйткені Махапрабху Вриндаванға жол тартқанда Гауда арқылы саяхаттап өтіп жатқан еді. Бұл кездесу олардың өмірін өзгертіп жіберді. Олармен кездескеннен кейін Чайтанья оларға Рупа, Санатана және Анупама есімдерін берді. Санатана Махапрабхуға: «Ей, Раббым, Сіз жүздеген, мыңдаған адамдардың ізінен Вриндаванға бара жатырсыз, бұл қажынатуға лайықты жол емес», – деді. Осы кеңеске құлақ асып, Махапрабху Вриндаванға бармай, аздап жол жүріп, Қанаир Натшалаға дейін барып кері қайтты. Осы кездесуден кейін бауырлар дүниеден безіп, Чайтанья мен оның серіктеріне қосылуға шешім қабылдады. Рупа лауазымынан кетті, бірақ Санатананың отставкасын сұлтан қабылдамады. Санатана сотқа бармай, ауруға шалдыққандай болды. Бірақ сұлтан Санатананы емдеу үшін жеке дәрігерлерді жібергенде, олар Санатананың толыққанды денсаулығы орнында екенін хабарлады. Сұлтан Санатанаға жеке келіп, оны мемлекеттік міндеттерін атқаруға және көршілес Одиша мемлекетіне қарсы әскери жорыққа қатысуға көндіруге тырысты. Санатананың бас тартуынан кейін Хусейн-шах оны түрмеге тастады. Түрмеде отырғанда Санатана ағасы Рупадан хат алды, онда Чайтанья Махапрабху Пуриден Вриндаванға кеткені және Рупа мен Анупама онымен кездесуге шешім қабылдағаны жазылған еді. Санатана Рупаның төтенше жағдайларға жіберген ақшасымен түрме бастығына пара беріп, босады. Содан кейін Санатана Ганг өзенін кешіп, Вриндаванға бет алды.
text=Dear Lord, you are going to Vrindavana with hundreds and thousands of people following You, and this is not a fitting way to go on a pilgrimage. |source=Chaitanya Charitamrita 2.1.224
As a result of this advice, Mahaprabhu put off going to Vrindavan and turned back after going a little further, as far as Kanair Natshala. Due to this meeting, the brothers decided to renounce the world and join Chaitanya and his entourage. Rupa resigned from his post, but Sanatana's resignation was refused by the Sultan. Sanatana stopped coming to court and feigned sickness. But when the Sultan sent his personal physicians to treat Sanatana they returned and reported that Sanatana was in perfectly good health. The Sultan personally visited Sanatana and tried to convince him to continue to render his governmental duties and accompany him on a military campaign against the neighbouring state of Odisha. Upon Sanatana's refusal, Hussein Shah had him thrown into prison. While in prison, Sanatana received a letter from his brother Rupa telling him that Chaitanya Mahaprabhu had left Puri to go to Vrindavan and that Rupa and Anupama had decided to meet him there. Sanatana managed to bribe the jailer with money Rupa had sent him for emergencies. Sanatana then crossed the Ganges River and made his way towards Vrindavan.
Вриндаван
Санатана Госвами Вриндаванға оралып, онда жоғалған қасиетті орындарды таба алды. Ол сондай-ақ Мадана-мохана құдайына табынуды орнатып берді. Санатана құдайды тапқаннан кейін көп ұзамай, Моғол армиясының Кришна Даса Капура есімді бай шенеунігі Мадана-моханға ғибадатхана салдырды. Бұл кейіннен Вриндаванның жеті маңызды ғибадатханасының біріне айналды. Бұл ғибадатхана Радха Мадан Мохан ғибадатханасы деп аталады. Санатана Госвами 1558 жылы қайтыс болды. Оның самадхи (безі) Мадана-мохан ғибадатханасының жанында орналасқан. Гаудия-вайшнав теологиясында Санатана Госвами Рати Манджари немесе Лаванга Манджариның жаны деп есептеледі.