Кіріспе

Пётр Гониа́дский (Piotr z Goniądza, латынша: Gonesius; шамамен 1525–1573) – поляк саяси және діни жазушысы, ойшыл және поляк бауырластарының рухани көшбасшыларының бірі.

Өмір

Оның ерте өмірінен көп нәрсе белгісіз. Ол 1525 және 1530 жылдар аралығында Гонядз қаласында шаруа отбасында дүниеге келген. Саймон Буднидің айтуынша, оның нағыз аты – Гиезек, бірақ өмірі бойы ол түрлі есімдер мен псевдонимдерді пайдаланды, оның ішінде Гонезиус, Гонезиус, Кониза және Кониньский. Әке-шешесі оны монастырға жіберіп, ол католик діни қызметкері болды. Вильно епископы Пауль Холзанскийдің қолдауымен Пётр Италияға жіберілді, онда Падуа университетін бітірді. Ол философия ғылымының докторы атанды және профессорлардың бірі болды. Бірақ Мигель Серветоның авторсыз туындысы және итальяндық профессор Маттео Грибальдидің осыған ұқсас еңбектері туралы лекция оқығаннан кейін Пётр Гониандский протестантизмге көшті және Польшаға қайтып келді. Польшадағы анабаптизмнің алғашқы дамушыларының бірі, ол Миколай Радзивиллдің айналасындағы протестанттық қауымның белгілі мүшесі ретінде белсенділік танытты. Ол Германиядан қуылған анабаптистермен байланыс жасап, олардың көптеген бөлігін Моравияға қоныстандырды және оларды Польшаға көшіп келуге көндірді. Сонымен қатар, оған қарапайымдылықты, кедейлікте өмір сүруді және күнделікті мәселелерге немқұрайлы қарауды жақтаған богемдік гуситтердің көзқарастары зор әсер етті. Сецеминдегі протестанттық кеңесте (1556 жылдың 22 қаңтары) унитаризмді және антитринитаризмді қолдағандықтан, ол сол жылдың сәуір айында Пиньчув синодында кальвинистерден ресми түрде шеттетуге ұшырады. Ол Кіші Польшадан да қуылды. Дегенмен, ол өз идеяларын қолдайтын бірнеше адамдарды тапты, олардың көпшілігі Подляшье және Литва Ұлы Герцогстығының жерлеріндегі кіші шляхтадан шықты. Шамамен 1558 жылы ол сол заманның ең қуатты магнаттарының бірі Ян Кишкадан демеушілік пен қамқорлық тапты. Вегрувқа шақырылған Пётр жергілікті протестанттық қауымның басшысы және Польшадағы кальвинистік қауымның ең белгілі көшбасшыларының бірі болды. Пётр Гониандскийдің радикалды саяси, этикалық және діни нанымдары оған протестанттық дін қызметкерлері мен кіші ақсүйектер арасында зор танымалдылық әкелді, бірақ сонымен қатар, әсіресе магнаттармен көптеген жанжалдар тудырды. Пётр теңдік, бейбітшілік және күнделікті мәселелерге немқұрайлы қарауды қолдады. Оның қауымының мүшелеріне, көбінесе кальвинист шіркеуінің ішіндегі секта ретінде қаралатын, мемлекеттік қызметке тағайындалуға, әскерге шақырылуға немесе тіпті қару ұстауға тыйым салынды. Пётр жеке меншікке де қарсы болды, бұл оның меценатымен үнемі қақтығыстарға әкелді.

Үлкен және кіші Екклесиялар арасындағы ажырым

1565 жылы поляк кальвинистік шіркеуінде жарылыс болды және Гонсиус Марцин Чеховичпен және басқалармен бірге «Кіші шіркеу» деп аталатын топтың жетекшісіне айналды, ал поляк протестанттарының көпшілігі, «Үлкен шіркеу» Иоанн Кальвиннің одан бетер радикалды емес сенімдеріне берді. Ол 1573 жылғы 15 қазанда оба эпидемиясы кезінде Венгрув қаласында қайтыс болды.

Шығармалары

Оның ең көрнекті шығармасы – "De filio Dei homine Christo Iesu" ("Құдайдың Ұлы туралы" деп аударылған, бірақ сөзбе-сөз аудармасы "Құдайдың Ұлы, Адам Иса Мәсіх туралы" болар еді) біздің заманымызға дейін жеткен жоқ. Оның тағы да бірнеше маңызды еңбектері 1570 жылы Венгр қаласындағы Кишка баспасында жарық көрді. Олардың ішінде қазіргі таңда Париждегі Ұлттық кітапханада сақталған "Doktrina pura et clara de praecepuis Christianae religionis articulus" кітабы бар. "O ponurzaniu chrystiańskim" ("Христиандық крещение туралы"). "O trzech" ("Үштік туралы").