Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хью Уистлер (28 қыркүйек 1889 – 7 шілде 1943), F. Z. S., M. B. O. U. – ағылшын полиция қызметкері және орнитолог, Үндістанда жұмыс істеген. Ол Үндістан құстарына арналған алғашқы анықтамалықтардың бірін жазды және жаңа түршелерді сипаттағаннан басқа, бірнеше ғылыми журналдарда құстардың таралу аймақтарын жазбалар түрінде қамтыды.
English police officer and ornithologist
Hugh Whistler (28 September 1889 – 7 July 1943), F. Z. S., M. B. O. U. was an English police officer and ornithologist who worked in India. He wrote one of the first field guides to Indian birds and documented the distributions of birds in notes in several journals apart from describing new subspecies.
Өмір және мансап
Хью 1889 жылы Мейблторп қаласында, Хайленд жеңіл жаяу әскерінің майоры Фуллер Уистлер мен Гвенлиан Эннидің (туған тегі Робинсон) тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Ол генерал-майор Майкл Уистлердің бірінші туысы және Чарльз Уистлердің інісі болды. Уистлер Алденхэм мектебінде білім алды. Оның кіші інісі Ральф Аллен Фуллер Уистлер (24 шілде 1895 – 28 сәуір 1917) әкесінің қадамын басып, Хайленд жеңіл жаяу әскеріне қосылды, ал Хью негізінен Панджабта Үндістан полициясында қызмет етті. Ол 1909 жылдың желтоқсанынан 1926 жылдың сәуіріне дейін Үндістанда қызмет етті. Бастапқыда ол Филлаурда орналасты, бірақ кейіннен Пәнжабтың әртүрлі аудандарында, соның ішінде Жжанг сияқты беделсіз саналатын аудандарда да қызмет етті. Ол Гималайдың Кенгра таулы етегінде, Лахул мен Спитидің биік тауларында және басқа да аймақтарда орналасты. Ол Клод Бьюкенен Тисхерстпен хаттасып, 1910 жылы Англияда демалыста болғанда Лоустофттегі Гроув Хаусқа барып, ғылыми орнитологиямен танысты. Ол қай жерде болса да, жергілікті құстарға қызығушылық танытып, мұқият жазбалар жасап, коллекция жинады. 1924 жылы ол Англияға оралып, Тисхерстпен бірге Испанияға сапар шекті. 1925 жылдың 2 қазанында Уистлер Маргарет Джоан Эштонға (1893–1981) үйленді, ол Томас Гейр Эштонның, 1-ші Барон Эштон оф Хайд пен Ева Маргарет Джеймстің қызы болды және олардың үйі Battle қаласына жақын орналасқан. Ол 1943 жылдың 7 шілдесінде қайтыс болды, өзінен Бенедикта қызы мен Ральф ұлын қалдырды (екеуі де қазір қайтыс).
Hugh was the first son of Major Fuller Whistler of the Highland Light Infantry and Gwenllian Annie (née Robinson) and was born at Mablethorpe in 1889. He was the first cousin of Major General Michael Whistler and the nephew of Charles Whistler. Whistler was educated at Aldenham School. His younger brother Ralfe Allen Fuller Whistler (24 July 1895 28 April 1917) followed after his father and joined the Highland Light Infantry while Hugh went to serve with the Indian police mainly in the Punjab. He served in India from December 1909 to April 1926. He was initially posted at Phillaur but was later to serve across Punjab including districts such as Jhang that were considered unpopular. He was posted in other regions including the Himalayan foothills of Kangra, and the high Himalayas of Lahul and Spiti. He began to correspond with Claud Buchanan Ticehurst and, when on leave in England in 1910, he visited Grove House at Lowestoft and was introduced to scientific ornithology. Wherever he was posted, he took an interest in the local birdlife, keeping careful notes and making collections. In 1924 he returned to England and made a trip to Spain with Ticehurst. On 2 October 1925 Whistler married Margaret Joan Ashton (1893–1981) daughter of Thomas Gair Ashton, 1st Baron Ashton of Hyde and Eva Margaret James who were from near his own home in Battle. He died on 7 July 1943 leaving behind a daughter Benedicta and son Ralfe (both now deceased).
Орнитология
Уистлер Үндістандағы қай жерде болса да, құстарды зерттеді және жинады. Англияға қайтқан соң, ол Үндістан орнитологиясын зерттеуді жалғастырды. Ол Бомбей табиғи тарих қоғамының журналында кеңінен жариялап, географиялық қауырсын түрлерінің кездесуі мен таралуы туралы жазбалар жасады. Ол Үндістандағы құстарды зерттеуге арналған он бөлімді кіріспе жариялады. Ол Испанияға, Албанияға, Италияға және Алжирге жинау сапарларын жасады, көбінесе Клод Бьюкенен Тисхерстпен бірге. 1925 жылы У.С. Миллард, сэр Джордж Лоундес және Ф.Дж. Митчелл бастаушыларға арналған Үндістан құстарына арналған суреттелген нұсқаулық жасау жоспарын жасады. Уистлерден оны жазуға көмек сұралды. 1928 жылы ол «Үндістан құстарының танымал нұсқамасы» деп жарияланды. Оның төрт басылымы жарық көрді, соңғысы оның қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Бұл еңбегінде ол байқауға негізделген орнитологияны танымал етудің маңыздылығын көрсетті:
Whistler studied and collected birds wherever he was posted in India. On retiring to England he continued his research into Indian ornithology. He published extensively in the Journal of the Bombay Natural History Society, making notes on the occurrence and on the distributions of geographic plumage variations. He published a ten part introduction to the study of birds in India. He made collecting trips to Spain, Albania, Italy and Algeria often in the company of Claud Buchanan Ticehurst. Around 1925 a plan was made by W S Millard, Sir George Lowndes and F J Mitchell to produce an illustrated guide to the birds of India for beginners. Whistler was asked to help in its writing. It was eventually published in 1928 as the Popular Handbook of Indian Birds. Four later editions of this publication were issued, and the last was published after his death. In this work he foresaw the value of popularizing observation based ornithology:
Үндістанда үлкен мөлшерде терілер мен жұмыртқаларды жинау қажеттігі енді жойылды. Жалпы жинау жеткілікті болды; енді біліміміздегі олқылықтарды толтыруға назар аудару қажет. Осы жұмыста көмектескісі келетіндер алдымен атқарылған жұмыстармен танысып, әлі де атқарылуға тиісті жұмыстарды білуі керек. Кейбір түрлерде әртүрлі тұқымдардың таралуын әлі анықтау қажет, бұл белгілі бір аймақтарда мұқият жинауды білдіреді. Басқа түрлердің қауырсынының өзгеруін білу қажет, ол үшін жылдың белгілі бір кезеңдерінде жиналған үлгілер қажет. Басқа түрлерде төменгі және жасөспірім қауырсындары белгісіз. Бірақ ең қажеттісі – халықтың жағдайы мен көші-қоны туралы нақты байқаулар. Бұл істе барлығымыз көмектесе аламыз. Бір жыл бойы өз орныңыздағы құстар туралы толық жазбалар жүргізіңіз, тұрақты түрлерін, келу және кету уақыттарын, барлық көшпенді түрлердің салыстырмалы молдығын және сиректігін атап өтіңіз; және сіз орнитологияға сіздің дәлдігіңіз бен толықтығыңызға қарай әрбір басқа зерттеушіге көмектесетін үлес қосасыз. Уистлер зейнетке шыққаннан кейін Батл қаласында тұрды, онда ол бейбіт судья болды. 1928 жылы ол Кашмирдің құстарын зерттеу мақсатымен адмирал Хьюберт Лайнстың шақыруымен Үндістанға сапар шекті. Лайнс Англияға қайта шақырылып, Уистлер мен Бертрам Бересфорд Осмастонға құстарды зерттеуді аяқтауды талап етті. 1913 жылы Британдық орнитологтар одағына мүше болып, 1940 жылы оның вице-президенті болды. Ол адмирал Лайнспен бірге Кашмирге барды және Пенджаб пен Кашмир құстары туралы есеп жасауды жоспарлады; бірақ ол аяқталмады. Ол сондай-ақ иттерге, фазан өсіруге, бүркіт салып аулауға және антиквариатқа қызығушылық танытты. Ол біраз уақыт Бодиам қамалының күтіміне қатысты. Уистлер сауда мақсатымен жұмыртқа жинауды сынап, Хаси төбелеріндегі хабарласынан естіген адал емес жинау туралы айтты. Ол сондай-ақ Ассам мен Сиккимнен келген жұмыртқаларды оологтар мұқият қарауы керектігін атап өтті. Бұл мақалаға Е.С. Стюарт Бейкер жауап берді. Бірнеше құс түрлері оның құрметіне аталды, соның ішінде Тичехерст, Делакур және Стресман аталды. Бастапқыда *Seicercus burkii whistleri* деп сипатталған Уистлер шыршасы қазір толық түр болып саналады: *Seicercus whistleri*. Суссекс университетінің табиғат тарихы немесе археология бойынша ең жақсы эссеге берілетін Уистлер сыйлығы оның құрметіне аталған. Оның 17 320 құс терісінен тұратын жинағын 1949 жылы Уистлер ханым Табиғи тарих мұражайына тапсырды.
The day is now over in which it was necessary to collect large series of skins and eggs in India. Enough general collecting has been done; concentration on filling in the gaps in our knowledge is now needed. Those who wish to help in the work should first familiarise themselves with what has been accomplished and learn what remains to be done. With some species the distribution of the different races still needs to be worked out and this implies careful collecting in certain areas. Of other species we still need to know the plumage changes; for this specimens collected at certain times of the year are required. In other species the down and juvenile plumages are unknown. But the greatest need of all is accurate observations on status and migration. In this all can help. Keep full notes for a year on the birds of your station, noting those that are resident and the times of arrival and departure, comparative abundance and scarcity of all the migratory kinds; and you will have made a contribution to ornithology that will in the measure of its accuracy and fullness be a help to every other worker. Whistler lived at Battle, East Sussex during his retirement, where he was a Justice of the Peace. He made one trip to India in 1928 as a guest of Admiral Hubert Lynes with the intention of studying the birds of Kashmir. Lynes was recalled to England and insisted that Whistler and Bertram Beresford Osmaston complete the bird survey. He joined the British Ornithologists' Union in 1913 and in 1940 served as its as vice president. He visited Kashmir with Admiral Lynes and wanted to produce an account of the birds of Punjab and Kashmir; this was not completed. He was also interested in hounds, pheasant rearing, falconry and was an antiquarian. He was for a while involved in the care of Bodiam Castle. Whistler was critical of egg collection driven by trade and remarked on the unscrupulous collection that he heard of from a correspondent in the Khasi hills. He further remarked that eggs from Assam or Sikkim be treated with caution by oologists. This article was reacted to by E C Stuart Baker. Several subspecies of birds were named after him including some by Ticehurst, Delacour and Stresemann. Whistler's warbler originally described as Seicercus burkii whistleri is now considered a full species: Seicercus whistleri. The Whistler Prize of Sussex University, awarded to the best essay on natural history or archaeology, is named after him. His collection of 17,320 bird skins was presented to the Natural History Museum by Mrs Whistler in 1949.