Кіріспе
Моңғол Барлас тайпасының басшысы Хажы Бег Барлас (Шағатай/حاجی بیگ برلاس; 14 ғасырдың басында – 1361) – Барлас тайпасының басшысы, ол бұл қызметте кейін Тимурид империясын құрған Тимурдың тікелей алдыңғысы болды. Ол Қарашар Барластың бес атасынан берген ұрпағы, оның тегі Хажы Бег – Бұрлақи Барластың ұлы, ол Немүле Барластың ұлы, одан әрі Есүнте Моңке Барластың ұлы, содан кейін Дарұғачи Қарашар Барластың ұлы. Хажы Барлас – моңғол әскерінің қолбасшысы болған. Оған қажы сөзінің қосылуы Меккеге қажылық сапар жасауымен байланысты, ал оның нағыз аты – "Сәйф әд-Дин Барлас". Бег атағы оған Барлас тайпасының бастығы немесе басшысы ретінде берілген.
Hajji Beg Barlas (Chagatay/حاجی بیگ برلاس; early 14th century 1361) was a leader of the Barlas tribe, he was the immediate predecessor in this role to his nephew Timur, who later founded the Timurid Empire, he was the great great grandson Qarachar Barlas his lineages tracing as Hajji Beg the son of Burlaki Barlas the son of Nemule Barlas the son of Yesunte Mongke Barlas the son of Darughachi Qarachar Barlas, Hajji Barlas was the Mongol Military Commander, he was given Hajji title of his surname because he pilgrimages to Mecca his real name "Saif al din Barlas", and get the Beg title was given for his Chieftain or Head Leader of Barlas Clan.
Өмірбаян
Хаджжи Бег Барлас тайпасының мүшесі болды және Қарачар Ноянның ұлы Есунте Мөңке арқылы оның түкпірлес атасы еді. Одан Немуле Барлас, одан Бурлаки Барлас, одан Хаджжи Барлас туды. Қарачар – Шыңғыс ханның ұлы Шағатайға сенім білдірген моңғол батырларының бірі. Хаджжи Бег пен Тимурдың ортақ атасы – Қарачар, бірақ олар әртүрлі ұлдарынан тараған. Оның әкесі Бурлаки Барлас ислам дінін қабылдағандықтан, ол мұсылман отбасында дүниеге келді. Кейін, ересек болған соң Меккеге қажылық сапар жасап, «Хаджжи Барлас» атағын алды. Тимурдың әкесі Тарақай Барлас Хаджжи Бегтен үлкен, олар туысқан болып табылады.
Өмір
Хаджи Бег алғаш рет 1358 немесе 1359 жылы есімдерде кездеседі, ол оңтүстік Шағатай хандығын тиімді басқарып отырған Қараунас Әбдулланың құлатылуына қатысты. Жақында билікке келген Әбдулла жас және тәжірибесіз болғандықтан, Самарқанға көшуі Хаджи Бегке қауіп төндірді, өйткені оның иеліктері жақын орналасқан Киш қаласы маңында болды. Буян Сұлдус есімді тағы бір тайпа басшысымен бірігіп, Хаджи Бег оны биліктен тайдырып, оның марионетка ханы Шах Темірді өлтірді. Буян Сұлдус содан кейін Әбдулланың бұрынғы әмір лауазымына көтерілді. Буян Сұлдустың өкіметін жүзеге асырудан бас тартуы және Шағатай улусы ішіндегі жалғасқан хаостық жағдай 1360 жылы Моғолстан ханы Туғлуғ Тимурдың басып кіруіне әкелді. Шағатай басшыларының көпшілігі басып кіруге қарсылық көрсетпеді, ал көптегендері бір-бірінің жерлерін тонау мүмкіндігін пайдаланды. Барлас тайпасымен шектес Ясаур Хажы Махмудшах, Моғол әскерімен бірге олардың аумағына шабуыл жасауға шешім қабылдады. Хаджи Бег бастапқыда қарсы тұруға ниеттенді, бірақ моғолдардың күштірек екенін көріп, Хорасанға қашып кетті. Хаджи Бегтің шегінуі кезінде Барлас әулетінің өкілі Тимур оны ертіп жүрді. Олар Оқсу өзеніне жеткенде Тимур Барлас аймағында тәртіпті сақтау үшін Кишке қайтуға рұқсат сұрады. Тимурдың Барлас аймағындағы және Моғол элитасының бірнеше мүшелері арасындағы беделі оның Барлас аймағының билеушісі болып тағайындалуына себеп болды. Содан кейін Тимур Хаджи Бегке қарсы болған тайпа басшыларымен одақтасып, ақырында Әбдулланың жүйесі Әмір Хусейнге, қазіргі Қарауналардың басшысына қолдау көрсетті. Осы уақыт аралығында моғолдар аймақтан шығып, Моғолстанға қайтып келді. Біраз уақыттан кейін Хаджи Бег Шағатай улусына оралып, Барластарды қайта бақылауға алуға тырысты. Ол Жалаир билеушісі Баязидке барды, және олар бірлесіп Ясаурилерге шабуыл жасады. Тимур бұл туралы естігенде, Ясаурилерді қолдау үшін әскерін аттандырды. Екі тарап шайқаста кездесті, оның нәтижесі туралы пікірлер екіұшты, бірақ бұл Барлас әмірлері мен әскерінің Хаджи Бегке қайта оралуына әкелді. Нәтижесінде Тимур Хаджи Бегке бағынуға мәжбүр болды. Барластар мен Жалаирлер Ясаурилерге тағы да шабуыл жасап, оларды жеңді, бұл жеңіс Хаджи Бегтің тайпа басшысы ретіндегі беделін нығайтты. 1361 жылдың көктемінде Туғлуғ Тимур тағы да улусқа басып кірді. Баязид Жалаир мен Буян Сұлдустың ханға адалдық серт беруге шешім қабылдағанын білген Хаджи Бег де солай жасауды жоспарлады. Алайда, Туғлуғ Тимурдың Баязидті өлімге кесуі оның ойын өзгертті. Ол Кишке әскер жинауға барып, Оқсудан өтіп Хорасанға кірді, бірақ онда түріктер тобы оны өлтірді. Туғлуғ Тимур Тимурға екінші рет Киштің басшылығын тапсырды, бірақ ол көп ұзамай оны жоғалтты.