Стратхерн графының тарихы: Маэл Ису II өмірі мен мұрасы
Malise II, Earl of Strathearn
Малиc II (1271 ж. ө.к.) – Шотландияның Стратерн аймағының 5-ші графы. Роберттің ұлы, 1244 ж. Йорк шартында болды, Александр III тағына отыруына қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маэль Ису немесе Мализе II (қазіргі гэль тілінде: Maol Íosa; 1271 жылы қайтыс болды) – Шотландияның Стратхерн аймағының бесінші мормаері, немесе графы. Ол Стратхерннің 4-ші графы Роберттің ұлы болған.
Máel Ísu or Malise II (Modern Gaelic: Maol Íosa; died 1271) is the fifth known mormaer, or earl, of the Scottish region of Strathearn. He was the son of Robert, 4th Earl of Strathearn.
Өмірбаян
Мализ алғаш рет 1244 жылы тарихқа енді, ол әкесі куә болған Йорк шартының сақталуына уәде берген кезде. Осы шарт бойынша Шотландия королі Англияның солтүстік округтеріне деген талаптарынан бас тартты. Ол 1244-1245 жылдары парламентте отырды және 1249 жылы Александр III патшаның тағына отыру рәсіміне қатысты. Ол Англия королі Генрих III-нің досы болды және Александрдың әйелі болғандықтан Шотландия королевасы Маргареттің ілесіп жүруіне оны тағайындады. 1259 жылы ол король Генрихтан шетелге баруға қауіпсіздік алды және келесі жылы қайтып келді. Мализ – екі корольдіктің, Шотландия мен Англияның, құрметін ұстап тұрған білгір адам болды. Ол "барлық елдестерінен де жомарт" болды деп айтылады, сонымен қатар оның жомарттығымен де әйгілі болды. Өмірі бойы Инчаффрей аббаттығына көптеген сыйлықтар берді, монахтарға бірнеше шаруаларды басқару құқығын, сондай-ақ Нетергаск карьерінен тас алу құқығын сыйлады, әрі бірнеше ақшалай көмектер жасады.
Malise first appears on record in 1244, when he promised to observe the Treaty of York, the signing of which had been witnessed by his father. By this treaty, the King of Scots had dropped his claims to the northern shires of England. He was present in parliament from 1244 to 1245, and took part in the inauguration of King Alexander III in 1249. He was a friend of King Henry III of England, and was tasked by him to attend his daughter Margaret, when she became Queen of Scots as the wife of Alexander. In 1259 he obtained safe conduct from King Henry to go abroad, and had returned the following year. Malise was an intelligent man who managed to retain the favor of both the Scottish and English kings. Said to have been "munificent above all his compatriots", he was also much noted for his generosity. Throughout his life he made considerable gifts to Inchaffray Abbey, giving the monks command of several of his serfs, and the right to take stone from the quarry of Nethergask, as well as donating several monetary sums.
Өлім және жерлеу
Мализа 1271 жылы Францияда қайтыс болды деп саналады. Оның денесі Шотландияға әкелінді және ол Стратхерннің діни орталығы – Данблан соборында жерленді. 1817 жылы Данблан соборын қайта жарақтап жатқанда, бір сарқырама мен оның ішінде әйел және әскердің толық мөлшердегі бейнесі бар екі саркофаг табылды. 14 ғасырдың шежірешісі Джон Фордун Данбланды Мализаның жерленген жері деп жазғандықтан, олар Мализа мен оның әйелінің қабірлері деп белгіленді, бірақ қайсысы екені белгісіз. Онда 1271 жыл деп көрсетілген. Бұған қоса, сэр Роберт Сиббальд 17 ғасырдың соңында шіркеуде Стратхерн графесі мен оның балаларының Әулие Блейнге бата алу үшін тізе бүгіп тұрған суреті болғанын айтқан, бірақ қазіргі таңда оның қайда екені белгісіз.
Malise is believed to have died in 1271, while in France. His body was brought back to Scotland, and he was buried at Dunblane Cathedral, the religious centre of Strathearn. In 1817, during reconstruction of Dunblane Cathedral, two sarcophagi were discovered with life size effigies of a warrior and his lady. Since the fourteenth century chronicler John of Fordun had recorded Dunblane as the burial site of Malise, these were determined to be the tombs of Malise and his countess, though which one is uncertain. It was marked with the date 1271. In addition, Sir Robert Sibbald once mentioned that in the late 17th century, there was a picture in the church which represented the Countess of Strathearn and her children kneeling for a blessing to St. Blane, though its whereabouts today are unknown.